Uzaya Çıkan İlk Türk: Toktar Aubakirov kimdir?

Uzaya çıkan ilk Türk Toktar Aubekirov’dur. Peki Toktar Aubekirov kimdir? Kazakistan’ın ve Türk dünyasının ilk uzaya çıkan kahramanı Toktar Aubakirov, 27 temmuz 1946‘da Kazakistan‘ın Karkaralinsk şehrinde doğdu.

Asker bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Aubakirov, pilotluk hayaliyle yaşadı ve bu hayalini gerçekleştirmek için çok çalıştı.

1971 yılında orenburg yüksek askeri havacılık okulu’nu bitirdikten sonra, çeşitli savaş uçaklarıyla uçtu ve birçok test pilotluğu görevi gerçekleştirdi.

1985 yılında Yuri Gagarin kozmonotluk eğitim merkezi’ne seçildi ve yoğun eğitimler aldı.

2 ekim 1991 tarihinde soyuz tm-13 uzay aracıyla mir uzay istasyonuna gitti.

Bu yolculukla beraber Kazakistan ve Türk dünyasının uzaya çıkan ilk insanı oldu.
8 gün boyunca uzayda kalan Aubakirov, bilimsel deneyler gerçekleştirmiş ve mir istasyonunun bakım çalışmalarına katılmıştır.

10 ekim 1992 tarihinde soyuz tm-13 uzay aracıyla dünya’ya döndü. uzay aracı fırlatıldığında Kazakistan SSCB’ye bağlı iken, uzay aracı üsse indiğinde Kazakistan bağımsız bir devlet olmuştu.

uzay sonrası kariyerinde, Kazakistan ulusal havacılık ve uzay ajansı’nın genel müdürlüğü görevini yürüttü ve Kazakistan parlamentosu’na seçildi.

Emekli olduktan sonra da uzay bilimi ve teknolojisi alanında danışmanlık yapmaya devam etti. şu anda 77 yaşındadır.

Toktar Aubakirov, Kazakistan ve türk dünyası için gurur kaynağı olan bir bilim insanı ve kahraman olarak kabul edilmektedir. Uzay araştırmalarına yaptığı katkılar ve ulusal gururu temsil etmesi nedeniyle kendisine Kazakistan halk kahramanı ve Sovyetler Birliği kahramanı unvanları verilmiştir.

Aubakirov’un uzay macerası, Kazakistan’ın uzay bilimi alanındaki çalışmalarına öncülük etmiş ve gençlere ilham kaynağı olmuştur.

Türk Astronot Alper Gezeravcı’nın Uzay İstasyonu’nda Gerçekleştireceği Deneyler

Türk Astronot Alper Gezeravcı’nın Uzay İstasyonu’nda Gerçekleştireceği Deneyler

TSİ 17 Ocak’ı 18 Ocak’a bağlayan gece Türk astronot Alper Gezeravcı’nın da içinde bulunacağı Axiom Mission 3 (Ax-3) ekibi, Uluslararası Uzay İstasyonu’na (ISS) gönderilecek. Peki Gezeravcı orada neler yapacak?

Alper Gezeravcı (d. 2 Aralık 1979, Silifke), Türk Hava Kuvvetleri’nde askerî pilot ve uzaya çıkan ikinci Türk astronot.

Hayatı:

Gezeravcı, 1979’da Mersin’in Silifke ilçesinde doğduktan sonra babasının mesleği sebebiyle Türkiye’nin farklı illerinde yaşamıştır.

Gezeravcı, İstanbul Hava Harp Okulu‘nda Elektronik Mühendisliği dalında lisans eğitimini tamamladıktan sonra Dayton, Ohio‘daki Wright-Patterson Hava Kuvvetleri Üssü’ndeki Hava Kuvvetleri Teknoloji Enstitüsü’nde yüksek lisans yapmıştır.

Kariyeri :

Türk Hava Kuvvetleri’nde savaş pilotu olarak görev yapmış olan Gezeravcı, aralarında T-41, SF-260, T-37, T-38, F-5, KC-135 ve F-16‘nın da bulunduğu birçok uçakla 15 yıl boyunca uçuşlar yapmıştır. Ayrıca Türk Hava Yolları‘nda yedi yıl kaptan pilot olarak çalışmıştır. Gezeravcı, son olarak Standardizasyon Filosu Akademik Kanat Komutanı olarak Adana‘daki 10’uncu Üs Komuta Birimi’nde sorumlu personel olarak görev almıştır.

Axiom Space şirketinin Axiom Mission 3 görevi dahilinde 19 Ocak 2024 tarihinde TSİ 00.49’da ABD‘nin Florida eyaletinde bulunan Kennedy Uzay Merkezi Kalkış Kompleksi 39‘da gerçekleşen fırlatma ile Türkiye’nin ilk astronotu olmuştur.

Uzay yolculuğu :

Uzay görevine katılacak Türk astronot 29 Nisan 2023 tarihinde cumhurbaşkanı tarafından TEKNOFEST‘te yapılan açıklama ile Alper Gezeravcı oldu. 2023 yılının son çeyreği için planlanan Axiom Space-3 misyonu kapsamında Uluslararası Uzay İstasyonu‘nda 14 gün geçirecektir. Kennedy Uzay Merkezi‘nden diğer üç uluslararası astronotla birlikte Crew Dragon kapsülü ile uçmuştur.

Gezeravcı‘nın Axiom Space-3 görevi kapsamında 17 Ocak 2024′ü 18 Ocak 2024‘e bağlayan gece TSİ 01.11’de Uzaya çıkması planlanmışken SpaceX tarafından yapılan açıklamada fırlatmanın TSİ 19 Ocak 2024 00.49’a ertelendiği belirtilmiştir.

Fırlatma 19 Ocak 2024 tarihinde (TSİ) 00.49’da ABD’nin Florida eyaletinde bulunan NASA’ya ait Kennedy Uzay Merkezi’nde başarıyla gerçekleşmiştir.^[5]

Alper Gezeravcı‘nın uzaydaki ilk sözleri Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk‘e bir atıfla “İstikbal göklerdedir!” olmuştur.

En yüksek IQ’ya sahip 100 ülke aşağıdaki gibidir. Listede zirvedeki ülke Singapur olarak yer aldı. Türkiye ise dünyanın en zeki ülkeleri arasında 89 puanla 48. Sırada yer aldı.

OTOMOBİLE “ŞEYTAN İŞİ FETVASI“

İngiltere Kraliçesi Victoria, Sultan Abdülmecit’e İstanbul’da bir Anglikan Kilisesi yaptırmak isteğini iletti. Abdülmecit bu isteği kabul etti, İngilizlere Tünel ile Tophane arasında yer verdi. Kilise yapımı 10 yıl sürdü.
22 Ekim 1868’de kilise ibadete açılacaktı. Sultan Abdülmecit ölmüş, yerine Sultan Abdülaziz geçmişti. Kraliçe Victoria, kilisenin açılışı anısına Abdülaziz’e son model bir otomobil armağan etti. Osmanlı sarayından bir kişiye de otomobili sürmesi öğretildi. Bu İstanbul’un gördüğü ilk otomobildi.
Fakat çok önemli bir sorun vardı: Halk otomobili görünce şeytan görmüş gibi tabanları yağlayıp kaçıyordu; kaçanların en önünde de medrese hocaları ve öğrencileri vardı. “Zatü’lHareke” (Kendi kendine hareket eden zat) denilen bu aracın “şeytan işi olduğu kulaktan kulağa bütün İstanbul’a yayıldı.
“Zatül Hareke”nin şeytanlığından huzursuz olan Sultan Abdülaziz, Şeyhülislam Hacı Mehmet Refik Efendi’den fetva istedi. Ancak Şeyhülislam haftalarca uykusuz kaldı, ayetlerde, hadislerde konuyla ilgili bir yorum aradı, bulamadı…
En sonunda “Bu otomobilin şeytan işi olduğu” fetvasını verdi ve Haliç’ten denize atıldı.
Bu fetvadan sonra İstanbul’a 40 yıl otomobil giremedi. Bazı zenginler özellikle Yahudiler el altından otomobil getirdiler ama “Bilim ve fenne önem veren Sultan” olarak yeni nesillere anlatılan Abdülhamit “Yollar bozulur, kazalar olur” korkusu ile bu otomobillerin kullanılmasına yasak getirdi.
Acaba Abdülhamit, Şeyhülislam Hacı Mehmet Refik Efendi’nin “şeytan işi” fetvasından mı korkmuştu?..
Arabanızın direksiyonuna geçtiğinizde “Osmanlı’yı kim yıktı?” sorusu aklınıza gelirse bu verdiğim bilgileri anımsayınız.
Osmanlı’yı Batı yıkmadı, İttihatçılar yıkmadı, Yahudi bankerler yıkmadı, işte bu “Akla ve bilime kapalı, medreselerinde fen bilimleri olmayan bağnaz aptal zihniyet” yıktı.

(alıntıdır)

Daha 7 yaşlarında babamın çiftliğinde traktörle çift sürüyordum ve traktör makine ve ekipmanlarına merakım daha o yaşlarda başlamıştı.

Öğretmen Okuluyla birlikte Çınarlı Meslek Lisesinin Radyo-Elektronik bölümünün gece eğitimini bitirdim.

Öğretmen okulunda öğrenciyken müdürümüz Tevfik Elmas’ın teşvikiyle, tarihte ilk defa Radyo-Elektronik kolunu kurdum.

19 yaşımda bir dağ köyüne tayin olduğumda, bilgilerimi hayata geçirmeye can atıyordum.

O yıllarda Grundig marka transistorlu radyolar 900, öğretmen maaşı da 450 liraydı.

Yani bir transistorlu radyo iki öğretmen maaşına, bu günkü değeriyle 6.000 liraya satılıyor, milletimiz düpedüz soyuluyordu.

İzmir Çankaya Caddesinde elektronik hurdacıları vardı.

Aldığım 60 adet radyo kondansatörleri radyonun kalbidir, gerisi kolay !

Hurdacıdan aldığım parçalarla bir radyo 30 liraya mal oluyordu .

Öğretmenlik yaptığım dağ köyünün elinden marangozluk da gelen muhtarı İrfan, muhtarlık binasında bana yer verip bir de çalışma masası yaptı.

İşe koyulup radyo elemanlarını monte ettim.

En sona hoparlörü kalınca, muhtara  << Tut şu kablonun ucunu, hoparlörün dibine değdir >> dedim.

Değdirdiği gibi oyun havaları patladı ! Ankara radyosu çalıyordu! Muhtar radyoyu kapıp sevinçle dışarı fırladı. << Öğretmenimiz radyoyu icat ettiii ! >> diye bağırarak köy meydanındaki kahveye koştu. Köylü merakla kahveye doluştu.

<< Üleen 900 gaymelik iş bu muymuş>> diyorlardı.

Onlar <<Öğretmenimiz radyo icat etti >> dedikçe, << Ben değil başkası icat etti , ben imal ettim >> diye uyarsam da, onlar inatla << Sen icat ettin >> diyorlardı.

Önce muhtara, sonra da köylülerime radyo yapmaya başladım. Muhtar radyolara kutu yapıyor, hoparlör çıkışının deliklerini açıyordu.

Kutunun yan tarafındaki kondansatör düğmesinden arama yapılıyor, skala olmasa da istasyonlar pekala bulunuyordu.

Kimseden para da almıyordum ama onlar da çeşit ikramla memnuniyetleri gösteriyordu.

Radyoya kavuşmaktan herkes çok mutluydu.

Bir gün bizim Uzun Memet radyosunu ağaca asmış, tarlada çalışırken, devriyeye çıkan jandarma Karakol Komutanı görüp yakalamasın mı?

– Nedir ülen bu..?

– Radyo Başçavuşum…

– Neee , kaçak radyo yapmış , tut onbaşı , zabıt tut !

Zaptı tutmuşlar. O yıllarda öğretmenlerin milletvekili gibi dokunulmazlığı vardı.

Jandarma ya da polis karakoluna çağıramazlar, Milli Eğitim Müdürü ifade alır, gerektiğinde savcılığa sevk ederdi.

Milli Eğitim müdürümüz Ahmet bey, öğretmenimiz bana bir uğrasın diyecek kadar kibardı.

Yanına varınca beni alıp kaymakama çıkardı ve << O muhteşem mucit bu ! >> dedi ve kaymakam da suçumu yüzüme tebliğ etti.

Radyoların yıllık vergisi vardı ve vergi kaçakçılığı nedeniyle radyo başına para cezası kesiliyordu.

İzinsiz radyo imal etmek de casusluk gibi bir şeydi , yani sonu hapis cezası…

Savcılığa sevk etmemek için, önce takdir edip, sonra bir sürgün cezası ile işi kapatarak, Ödemiş Bozdağlardaki Kızılkeçili köyüne sürgün ettiler!

Soruşturma kapanmış ama yurdumun geri kalmışlığının yaraları kapanmamıştı.

Bahar aylarında Bozdağlar’a geldim, İsviçre gibi bir yer !

Bozdağların tepesinde son köy Karakeçili, buradan öteye sürülecek yer yok !

Köyü gezerken, içinde alabalıkların oynaştığı dere boyunda terk edilmiş üç su değirmeni gördüm.

Elektriklisi çıkınca, bunların pabucu dama atılmış !

Birinin suyu var, kapağı kapatınca tribünden çıkan su insana çarpsa parçalar ! Yazık boşa akıyor !

O yıllarda hiç bir köyde elektrik yok.

Hafta sonunu dar ettim.

İzmir Sanayi Bölgesinde Manisalı Ahmet Tütüncüoğlu’nu buldum. Derdimi anlatınca yardımcı olup , jeneratör için gerekli parçaları bulmamı sağladı,

Alternatör, voltaj aralığı sağlayan kolektör ve kondüktör, jeneratörün miline monte edilecek kayış ve tribün kanatlarını kaynak yapacağım değirmen çarkı…

Ahmet bey; o iyi yürekli insan, hepsini köyüme kadar kendi cipi ile getirdi. Bir kaç günde montajı tamamladım.

Köy kahvesine, okuluma, camiye ve köy meydanına kılavuz aydınlatma için kablolar çektim. Açılış için akşam karanlığını seçtim.

Köylü merakla toplanmış bakarken, suyun kapağını açınca, ortalık gündüz gibi aydınlık oldu. Suyun gücü neredeyse on beş köyü aydınlatacak elektriği üretebilirdi.

Köylü sevinçten çığlık atıyordu. << Sakın öğretmenimiz icat etti diye kimselere söylemeyin, başıma iş açarsınız >> diye hepsine tembih ettim.

O gece devreyi hiç kapatmadım, nasıl olsa bedavaydı!

Sabaha kadar efeler zeybek oynadı, kimi duayla, kimileri rakı içerek karanlıktan kurtuluşu kutladı.

İki gün sonra basıldık. Tüm ilçe jandarması köyü basmıştı . – Emir aldık, sökün bunları yoksa fena olur ! Söktük.

Kasabaya indim ve << Sizin mevzuatınıza da , palavra eğitiminize ….. >> diyerek istifamı verdim.  Oradan denizlere açıldım.

Önce telsiz ve güverte vardiya zabitliği, ardından süper tanker süvariliği…

Yıllar sonra memlekete döndüğümde gördüm ki değişen bir şey yoktu,

Bizim Sığırlar Yine Aynı Yerde Otluyorlardı…

Öğretmen Nedim Çakmak

Varlığıyla onur duyduğumuz Profesör Aziz Sancar, Nobel kimya ödülü kazandı, hayatı ABD’de geçmişti ama, özünden hiç ayrılmamıştı, Nobel ödülünü almak üzere İsveç‘e gitti, yakasına Atatürk rozeti takmıştı, kravatının motifleri Osmanlı tuğrası idi, “Nobel ödülünü Atatürk ve Cumhuriyet sayesinde kazandım, rol modelim Atatürk’tür, vefa borcumu ödemek üzere bu ödülümü Atatürk’e ve Cumhuriyet’i kuranlara armağan ediyorum” dedi, Nobel ödülünü Türkiye’ye getirdi, Anıtkabir’de sergilenmek üzere Genelkurmay’a teslim etti, Atatürk‘ün huzurunda saygı duruşu yaptı, çiçek bıraktı, dua etti…

Nobel ödülünü kazanmadan 8 yıl önce, henüz sayın ahalimizin ABD’de Aziz Sancar diye bir gururumuz olduğundan haberi bile yokken, Türkiye’nin en prestijli ödülü, Vehbi Koç Ödülü‘nü kazanmıştı, bu ödül vesilesiyle kendisine takdim edilen 100 bin doları ABD’de “Türkevi” açmak için kullandı, bu 100 bin doları, eşi ve kendisinin maddi birikimi olan 1 milyon dolara ilave etti, kendisinin de çalıştığı/yaşadığı Kuzey Karolina, Chapel Hill’de 260 metrekarelik villa satın aldı, 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı’nı bekledi, tam 19 Mayıs 2008′de “Türkevi”ni açtı, taa 40 yıl önce ABD’ye geldiği dönemde yaşadığı barınma sıkıntısını asla unutmamıştı. Türkevi’ni bu amaçla kurmuştu, okumak için ABD’ye gelen Türk çocukları kendisinin yaşadığı sıkıntıları yaşamasın diye Türkevi’nin kapılarını açtı, Türkevi’ni hem ücretsiz yurt, hem kültür merkezi haline getirdi, ilgi duyan Amerikalılar için Türkçe kursu açtı, Türk mutfağı kursu açtı, Türkevi bünyesinde kütüphane, konferans salonu kurdu, Türkevi‘ni ABD’de yaşayan Türklerin ortak adresi haline getirdi, kaynaşma, buluşma, güçbirliği noktası haline getirdi, Türk insanının ve Türkiye’nin gönüllü tanıtım merkezi haline getirdi… Aziz Sancar‘ın eşi, Amerikalı, Gwen Sancar, biyokimya/biyofizik profesörü, 40 yıldır evliler, Gwen de bütün maddi birikimini, hatta ailesinden kalan mirası bile, Aziz Sancar’ın hayali olan Türkevi‘ne harcıyor, Türkevi’nde kalan Türk öğrenciler “Ana Türk” diyor… Aziz Sancar, 2015 yılında Nobel kazandı, Nobel ödülüyle birlikte 325 bin dolar para ödülü verildi, Nobel’den kazandığı bu 325 bin doları da kendi cebine koymadı, tıpkı Vehbi Koç Ödülü’nde yaptığı gibi, tamamını Türkevi‘ne aktardı, bilimden kazandığını bilime bağışladı, yine eşinin ve kendisinin birikimlerini ilave etti, aynı bölgede 1.5 milyon dolara sekiz bin metrekarelik arazi satın aldı, Türkevi’ni büyütmek üzere yerel yönetime başvurdu, çok daha geniş misafirhanesi olacak, master ve doktora öğrencilerine de ücretsiz yurt hizmeti verecek, ofisler olacak, bu ofisler yine ücretsiz olarak ABD’deki Türk derneklerinin kullanımına sunulacak, temelini attı, “bu ev Türklerin evi, öyle bir kültür merkezi olmasını istiyorum ki, ABD’de hiç kimse Türkiye’yi Atatürk’ü duymadım diyemesin” dedi.

★ Peki, ömrünü Türkevi’ne adayan Aziz Sancar, New York’taki Türkevi’nin açılışında var mıydı?     Yoktu.

★ “ABD’deki en tanınmış Türk kim?” diye sorsak, Amerikalıların hepsi “Profesör Mehmet Öz” diye cevap verir.

New York’ta çalışıyor.  New York’ta yaşıyor.

Peki, New York’taki Türkevi’nin açılışında Mehmet Öz var mıydı?   Yoktu.

★ Gelmiş geçmiş en ünlü Amerikan markası Coca Cola’nın ceo’su ve yönetim kurulu başkanı olmayı başaran Muhtar Kent Var mıydı Türkevi’nin açılışında? Yoktu.

★ Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’ne, Harvard Üniversitesi’ne damgalarını vuran, dünya çapındaki iktisat profesörlerimiz Daron Acemoğlu veya Dani Rodrik var mıydı? Yoktu.

★  Bu iki saygın Amerikan üniversitesine, kanser cerrahisinde çığır açarak damgasını vuran Profesör Mehmet Toner var mıydı? Yoktu.

★ Harvard Üniversitesi’nin genetik/metabolik hastalıklar bölümünü emanet ettikleri Profesör Gökhan Hotamışligil var mıydı? Yoktu.

★ Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi NASA’nın, evrende yaşam izlerini bulmak üzere kurduğu astrobiyoloji ekibine “lider” olarak seçilen, bu yönetici pozisyonuna seçilen tarihteki en genç insan olan… “Kadınlara eğitim ve fırsat eşitliği sağlayan Cumhuriyet’e borcumuz var” diyen Türk kadın profesör Betül Kaçar var mıydı? Yoktu.

★ NASA’yla ortak projeler yürüten, uzay teknolojisi şirketi Sierra Nevada Corporation’ın sahibi, Türk işkadını Eren Özmen var mıydı? Yoktu.

★ Silikon Vadisi’nin gurur duyduğumuz dehaları, Tantek Çelik, Eren Bali, Emrecan Doğan, Kerim Baran, Barış Gültekin, İsmail Sebe, Egemen Taş, Selçuk Atlı mesela, var mıydı? Yoktu.

★ Peki, kim vardı New York’taki Türkevi’nin açılışında kardeşim? Ataya hakaret eden Fesli Kadir’in kankası Diyanet İşgali Başkanı Ali Erbaş vardı.

★ Türkleri ABD’de temsil etse etse, en iyi kim temsil edermiş yani? Ali Erbaş.

★ “Hayatta en hakiki mürşit ilimdir” vizyonuyla, “ulemaya soralım” arasındaki hayati tercihin kaçınılmaz neticesidir bu.

İlimden korkan•
Binayı yükseltince itibarı da yükselteceğini zanneden zihniyet sorgulanmalı ve dışlanmalı•     Wesselam •••

Prof Dr Aziz SANCAR ve TÜRKANA Prof Dr Gwen SANCAR, yüzyıllarca Türk Ulusunun GURUR LİSTESİ başında yazılı kalacaktır.

Istanbul’da bugün art arda meydana gelen depremlerin ardından gözler riskli yapılara çevrildi.

Bu kapsamda vatandaşlar, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca riskli yapıların tespiti için yetki verilen kuruluşlar aracılığıyla oturduğu binanın veya herhangi bir yapının riskli olup olmadığını öğrenebiliyor.

“6306 Sayılı Kanun Kapsamında Riskli Yapıların Tespiti için Yetki Verilen Kurum ve Kuruluşlar“ın listesine Bakanlığa bağlı Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Hizmetleri Genel Müdürlüğünün web sayfası üzerinden ulaşılabiliyor.

Sayfada, lisanslı kuruluşların adres ve telefon bilgileri de yer alıyor.

Müracaat için 1 kişi yeterli oluyor:

Riskli yapı tespiti için yapı maliki veya kanuni temsilcisinin dilekçe, güncel tapu durum belgesi ve kimlik belgesinin fotokopisi ile Bakanlıkça lisanslandırılmış kurum veya kuruluşlara başvuru yapması gerekiyor.

Yapılan incelemede riskli olduğu belirlenen yapılar, tespiti yapan kurum ve kuruluşlar tarafından Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne veya yetki verilmesi halinde idareye bildiriliyor.

Çevre ve Şehircilik İl Müdürlükleri veya idareler raporları inceliyor, eksik veya yanlış hususların bulunması halinde raporlar ilgilisine iade ediliyor.

Uygun bulunan tespitlere ilişkin şerh bildirimi ilgili tapu müdürlüğüne iletiliyor, “Riskli Yapı” şerhi işlenerek ev sahiplerine tebligat gönderiliyor.

Hak sahibi, yapının riskli tespit edilmesinin ardından tebligat tarihinden itibaren 15 gün içinde riskli yapı tespitine karşı müdürlüğe itiraz dilekçesi verilebiliyor.

İtirazlar, üniversitelerden 4 üye ile Bakanlık teşkilatında görev yapan 2‘si İnşaat Mühendisi, 1‘i de Jeoloji veya Jeofizik Mühendisi olmak üzere 7 kişilik teknik heyet tarafından inceleniyor.

Eğer riskli olduğu kabul edilirse bina 60 gün içinde içinde yıkılıyor, bina riskli değilse şerh kaldırılıyor.

Daha sonra ilgili kurum ve malikler arasında anlaşma ve yeniden yapım sürecine gidiliyor.

Ankara Yenimahalle’de bir apartmanda, inşaat tecrübesi de olan daire sahibi AE, apartmanda 8 ayrı hissedara da haber vererek “APARTMANDA RİSK TESPİTİ VE RAPOR EDİLMESİ” talebiyle, yetkili olduğunu öğrendiği en yakın mesafedeki LİDER KENTSEL DÖN. İNŞ. MÜH. MİM. SAN. TİC. LTD. ŞTİ. Ofisine gidip, görüştü.

Ofiste bulunan İnşaat teknikeri İsmail bey, ön bilgi verdikten sonra, asıl yetkili Kamil COŞKUN ile görüştürdü. Kamil bey “apartmanda kaç kişinin haberi var” sorusuna, “Apartmanda 5-6 kişinin haberi var. Ancak benim tek başıma hareket etme hakkım olduğunu biliyor ve tek başıma müracaat ediyorum” cevabını verdi. Kamil bey, herkesin bireysel müracaat hakkı olduğunu ve ne zaman hazır olunursa, davet edildiğinde gelip işleme başlayacaklarını söyledi.

Eylül 2020’de geldiler, imzaları aldılar, ölçüm yaptılar, bazı beton parçalarını söküp aldılar, götürdüler.

8A kapısı merdivenlerinin 1999 depreminde kısmen hasar gördüğünü, kullanılamayan ‘Kapıcı dairesi’nde rutubetten temel taşıyıcı duvarlarının çökmekte olduğunu, yığma tuğladan yapılan inşaatın kolonları olmadığından, temelden itibaren kalın duvarların “Taşıyıcı Kolon” görevi yapmasına rağmen, buradan 1 tuğla sökülmesinin bile çok sakıncası olduğu halde, yönetici  Ömer SAYGIN tarafından bu Taşıyıcı Duvar’ın tamamen kırıldığı görülmüştür. Yanındaki apartmandan daire sahibi Mihrali KAYA da aynı talepte bulununca evlerine gidip onların da müracaat işlemleri yapıldı, imzaları alındı. 10 numaralı apartmanın da bodrum katına inildiğinde orada da su sayaçlarını oraya koymak için takriben 100X120cm ebadında TAŞIYICI DUVAR‘ın yıkıldığını, kırılan duvardan kuzeye doğru taşıyıcı duvarın yarılmış olduğunu, çökme aşamasında olduğunu söylediler.

Uzmanlar gereken ölçümleri yapmış ve 400 sayfalık rapor tanzim ederek “yüzde-96.1 RİSKLİ RAPORU“ verip, bu raporu apartman yönetimine vermişler.

İzmir depremi olunca, İzmir’de yıkılan bazı binalarla aynı nitelikleri taşıyan binalarının da yıkılması endişesiyle, firma yetkililerinden Serdar COŞKUN’a ulaşılıp “RAPOR İŞLEMİNİN ÇABUKLAŞMASI” istenmiştir. Serdar bey, Teknikeri İsmail Beye işlem için talimat vermiş, Tekniker de ilgili AE’yi arayıp, e-Devlet şifresiyle giriş için yardım istemiş, şifre açılmış, Tekniker İsmail bey “İŞLEM TAMAM” demiştir.

5 gün sonra yetkili Kamil COŞKUN, AE’yi arayıp “Biz bu işlemi yapmaktan vaz geçtik” diyerek verdiği NAMUS SÖZÜne ihanet etmiştir. Ölçüm işlemlerini yürüten Serdar COŞKUN arandığında “Haberim yok, öğrenir ben size dönerim” demiş, ama dönmemiş. Bir daha arandığında cevap vermeyip, mesajla “Ben size döneceğim“ demiş yine dönmemiş, sözünde durmamıştır. Yukarıda zikredilen iletişimler, telefon kayıtlarında mevcuttur.

Dolayısıyla öyle baldudak konuşan her firma yetkilisine güvenmeyiniz, sizi KAMİL Coşkun gibi böyle oyalayıp ortada bırakabilirler. Ama böylelerini, bu yetkiyi veren ilgili makamlara bildirmek de yurttaşlık görevidir.

Zira, bu firma yüzde 96,1 gibi yüksek düzeyde verdiği RİSK raporuna rağmen ilgili makamlara bildirmediyse; Ya bilerek 17 haneyi ölüme terk ediyor, yada raporu sahte olduğu için, sahteliği anlaşılmasın diye işlem yapmıyor’ gibi bir kanaat oluştu. Her iki durumda da bu LİDER FİRMASI gibi kaypak çalışan firmaların varlığı, halk sağlığı için çok tehlikelidir.