İsmet Pașa’nin Ocak 1923’te yaptığı bu konuşma 48 yıl sonra Ankara’da hatırlanmış ve benden bu konuyu aydınlatmam isteniyordu. Ínsan gerçekten merak ediyor: Encyclopedia Britannica’da tam olarak ne denmiști?
Kürtlerin TURAN SOYUndan geldiği ansiklopedinin hangi baskısının hangi maddesinde belirtilmiști?
O maddeyi yazan kimdi ve tezini hangi kaynaklara dayanarak ileri sürmüștü?

Araştırınca şunları gördüm: Kürtlerin Turan soyundan oldukları, ENCYCLOPEDİA BRITANNICA’nın dokuzuncu edisyonunda (1875- 1889) yayımlanmış olan “Kürdistan” maddesinde yer almıştır.
Bu maddeyi kaleme alan kiși SİR HENRY CRESWICKE RAWLINSON (1810- 1895) adında bir İngilizdir.

Rawlinson, asker, diplomat ve Asuri tarihi uzmanıdır. Asuri çivi yazılarını okuyan bir kişidir. İran’da, Irak’ta, Türkiye’de uzun yıllar çalışmış, 16 kitabı yayımlanmış, kazılardan çıkan, kayalara kazınmış olan Asuri belgelerine dayanarak Kürtlerin TURAN kökenli bir halk olduğunu savunmuștur.

Millattan yüzyıllarca önce Turan’dan bizim bölgeye gelmişler.
Rawlinson 1895’te ölmüş. Ölümünden sonra da onun Kürtlerin kökeni hakkındaki görüşleri ansiklopedinin 11’nci edisyonuna kadar (1910-1911) muhafaza edilmiștir.

Demek ki, Îngiliz ansiklopedisi, 1875-1911 yılları arasındaki bütün baskılarında, sürekli olarak Kürtlerin Turan kökenli olduğunu yazmıştır; 1911’den sonra ise ingilizler Kürtleri İran kökenli saymaktadırlar! İlginç!

Bu arada, ne olmuşda Kürtler “Turanlı” iken “İranlı” oluvermișler?
Koskoca bir halkın soyunu değiştirecek kadar önemli yeni keşifler mi yapılmış? Bunu bilmiyoruz.
Ama bildiğimiz bir șey var, o da ingiliz politikasıdır. İngiltere, Rus yayılmasına set oluştursun diye Osmanlı toprak bütünlüğünü savunuyordu, 1877-78 Türk-Rus savaşından sonra İngiltere’nin bu politikası yavaş yavaş değişti.

İngiltere Osmanlı toprak bütünlüğü yerine, Osmanlı toprakları üzerinde küçük küçük fakat zinde ulus-devletler kurularak Rus yayılmasının önüne set çekilebileceği düşüncesini benimsedi, yani Osmanlı Devleti’ni parçalama poitikasına yöneldi.

“Turan” sayılan Kürtlerin “İranlı” yapılması da bu politika değişikliği sürecine rastlamaktadır. George Orwell’in 1984 romanında, “Büyük Ağabey”in isteğine göre, tarihin, akşamdan sabaha değiştirili vermesini hatırlatıyor. Orwell de bir İngiliz değil mi?

Londrada bulunduğum sırada, İngiliz devlet arşivlerinin kapalılık süresi 30 yıla indirilmiş ve 1920’li ve 1930’lu yıllara ait belgeler araştırmacılara açılmıştı. Devlet arşivlerinin kapalılık süresi genellikle 50 yıldı. İlk defa ingilizler bu süreyi kısaltmışlardı. Atatürk dönemiyle ilgili İngiliz belgeleri de açılmışti. Bundan yararlanarak, İngiliz Belgelerinde Atatürk başlığıyla bir dizi kitap hazırlamaya koyulmuştum. Bu arada Cumhuriyetin ilk çeyreğinde Doğu Anadolu’daki ayaklanmalara ilişkin İngiliz belgelerini de derledim.

Londra’dan dönerken koltuğumun altında Kürtçülük üzerine de bir kitap vardı. İngiliz Belgeleriyle Türkiye’de “Kürt Sorunu” (1924- 1938): Şeyh Sait, Ağrı ve Dersim Ayaklanmaları

{Bilal N. Şimşir}
Büyükelçi.

Buyurun okuyun…

Yıl 1837…
Filistin nüfus sayımı yapılıyor, Filistin’de bulunan Yahudiler’in toplam nüfusu 9 bin olarak kayıtlara geçiyor.

Filistinli Araplar’ın, Yahudiler’e toprak satması ile bu rakam elli bine yükseliyor.
Böylece 1882’de 2.Yahudi yerleşimi kurulmuş oldu…

1908’de Yahudi nüfusu 100.000’in üzerine çıkmıştı.
Bu topraklar devlet tarafından satılmıyordu.
Bizzat o bölgede yaşayan Arap şeyhlerin şahsi mallarıydı.
Ederinin çok üstünde fiyatlara satmak için Filistinli Araplar adeta yarışıyordu.

Hâlbuki Osmanlı Padişahı’nın bu konuda açık emri vardır. Hiçbir Yahudi’ye toprak satılmayacaktır.

Her şeyi kılıfına uyduran Yahudiler, Alman kimliği ile, İngiliz kimlikleri ile toprak satın alıyorlardı.
Filistinli Araplar’ın ise gözü doymak bilmiyordu. Yani öyle işgal ederek başlamadı hiç bir şey!
Adamlar bastılar parayı aldılar toprakları.

Demek ki neymiş?
Vatanın her bir karışı kutsal imiş, kutsalı satar isen başına bunlar gelir imiş!
Osmanlı dönemi sonrası Filistin İngiliz himayesi altına girdi ve toprak satışı yasağı kalkınca Yahudiler satın aldıkları toprakların tapularını kendi üzerlerine aldılar.

1925’te 944.000 dönüm olan arazi satılmıştı!

1927’de 1.124.000 dönüm arazi satılmıştı.

1930’da satılan arazi miktarı 1.700.000 dönüme çıkmıştı.

Bunlar hep satın alınan arazilerdi. Tapulu belgeliydi!

1948 yılına gelindiğinde bir devlet kurabilecek kadar toprak satın alınmıştı!

Öyle bazılarının söylediği gibi Filistin işgal edilmiş falan değildi!

Peki, bu Filistinliler nasıl insanlar? Türkler ile bağları neymiş, bir de ona bakalım…

Yıl 1915…
Filistin askerleri, Türk askerlerine cephe arkasından saldırmış ve 14.000 Türk askerinin şehit olmasına, bir çok askerin yaralanmasına sebep olmuştur.
Arap ihaneti ile esir düşen 15.000 Türk askerinin gözleri asit kuyularında kör edilerek eziyet edilmişti.

Kardeş Filistin ha.. !
Yıl 1916…
Filistin bayrağı, Filistin halkını temsil etmek için kullanılan bayraktır…
İlk olarak Şerif Hüseyin tarafından 1916 yılında Osmanlı Devleti’ne karşı başlatılan Arap ayaklanmasının sembolü olarak dört renkli, “siyah, beyaz, yeşil ve kırmızı” renklerden oluşan bir bayrak tasarlanır…

En üstteki siyah yatay çizgi, Abbasiler’i;
Ortadaki yeşil renk Şii Fatımiler’i;
Alttaki beyaz renk Emeviler’i temsil eder…
Kırmızı üçgen ise 1916 yılında Osmanlı Devleti’ne isyan eden Şerif Hüseyin’in kabilesi Haşimoğulları’nı, temsil etmekte olup, Araplar’ın Osmanlı Devletine karşı bağımsızlığı için dökülen kanı temsil eder.

Yıl 1917…
Filistinli Araplar İngiliz Lawrance ile bir oluyor ve tarihe AKABE BASKINI olarak geçecek ihanete imza atıyorlardı.
Akabe’deki tüm Türk askerleri katledilmiştir.
Bugün Ürdün-Filistin arasındaki Wadi Rum çölünde, Lawrance Rölyefi ile Lawrance’ı dağlara taşlara kazımışlardır.
Aynı yıl yani 1917’de Kudüs Filistinliler tarafından İngilizlere teslim ediliyor!
Bunla da kalmıyor İngiliz General Edmund Allenby Kudüs’e girerken Filistinli Araplar tarafından “El-Nebi” yani peygamber olarak karşılanıyor…

Türkiye Cumhuriyetinde bizzat benim şahit olduklarımı da yazayım…;

Yıl 1978… Filistin Kurtuluş Örgütü FKÖ, Türkiye’deki terör örgütü PKK’ya kucak açıyor, PKK ile birlikte Türkiye aleyhine faaliyetlere başlıyor…

Yıl 1979…
Ankara’da bulunan Mısır Büyükelçiliği Filistinliler tarafından basılıyor bir polisimiz ve bir bekçimiz şehit oluyor…

Yıl 1980…
Filistin Halk Kurtuluş Cephesi lideri George Habash, Lübnan’ın Sidon şehrindeki kamplarını ASALA terör örgütüne açıyor, Asala’nın diplomatlarımızı katlettiği eylemlerine bu Filistinli teröristler de DESTEK veriyor…

Kardeşe bak kardeşe, siz bu kardeşin ihanetini unutabilirsiniz!
Ben üniversite yıllarımda bunları düşüne düşüne yaşadım…

Yıl 1989…
Yaser Arafat, “Ermenistan’ın haklı davasını destekliyoruz” açıklamaları yapıyor…
Karabağ işgaline ve Ermeni katliamlarına destek veriyor…
Kardeşin ihaneti bitmiyor…

Yıl 1993
Filistinli Araplar, Mesud Barzani’nin “Bağımsız Kürdistan” fikrine de destek oluyor…
Adamlar Türk milletine ihanete doymuyor…

Yıl 2002…
Binbaşı Cengiz Toytunç, Batı Şeria’da Barış gücünde görevliyken aracı durdularak şehit ediliyor…

Yıl 2009…
Filistin Devlet Başkanı Mahmut Abbas, Kıbrıs’ta Türklerin işgalci olduklarını, Rumların tüm tezlerini desteklediklerini dünyaya açıklıyor…
Siz Filistin için ağlarken, Anadolu da, Filistinlinin sırtından hançerledikleri Türklerin anası ağlıyor…

Yahu sizin gözünüzdeki bu perde nasıl kalkacak!

Bitmedi…
İhanetin dahası var devamm…
Yıl 2012…
Filistin Devleti, AL NAKBA KUPASI adı altında bir organizasyon düzenliyor ve sözde Kürdistan takımını da davet edip, Kürdistan Futbol takımı ile maç yapıyor…
İyi seyirler futbol severler. Bundan doğal ne olabilir değil mi?

Yıl 2019…
Türkiye’nin Suriye’de başlattığı “BARIŞ PINARI HAREKÂTI” için Filistin’in de içinde olduğu “Arap Birliği” kınama mesajı yayınladı.
Tabi bunu da duymadınız…

Yıl 2020…
Filistin, Türkiye’nin Doğu Akdeniz’deki hak iddialarına karşı olarak kurulan Doğu Akdeniz Gaz Forumuna üye oluyor. (Eastern Mediterranean Gas Forum-EMGF)
Yunanistan, Mısır, Kıbrıs Rum kesimi ve İsrail ile birlikte Türkiye’nin Mavi Vatan tezine karşı cephe alıyor…
Siz Filistin için ağlamaya devam edin…

Aynı yıl yani 2020’de
Filistin, Çin’in Uygur Türkleri’ne yaptığı soykırımı destekliyor ve Çin’in Uygur Türkleri politikasına destek verdiğini söylüyor…
Siz ümmet kardeşleriniz için ağlarken, onlar Türk Milletinin evlatlarının katline onay veriyordu…

Bugün güzel ülkemin güzel sokaklarında bu milletin üzerinde Türk kanının da temsil edildiği Filistin bayrağını şahlandıran bir kesim var.
Onların amaçları nedir bilmiyorum ama, Türkiye’de; İtalyan, Alman, İngiliz şirketleri adı altında İsrail tarafından binlerce dönüm tarım arazisinin satın alındığını herkes biliyor…

Tıpkı vakti zamanında Filistinli Arap şeyhlerin topraklarını sattıkları gibi bizler de topraklarımızı maalesef ecnebilere sattık, satmaya da devam ediyoruz !..

400.000 dolar veren herkes Türk vatandaşı olabiliyor…

Filistinleşiyoruz, ruhunuz duymuyor!
Çocuklarınız sizi nasıl yâdedecek ben biliyorum da siz bilmiyorsunuz!

Evinizi, toprağınızı, yerinizi yurdunuzu yabancılara satarken Filistinliler gibi siz de hatıra fotoğrafı çektirmeyi unutmayın!
Belki sizin de vakti zamanında İsraillilere toprak satarken çekilen Filistinliler gibi bir fotoğrafınız tarihe geçer…
Sizinde torunlarınız bugünkü Filistinli çocuklar gibi enkaz altından kurtulmayı beklerken dedelerinin tarihi olaylardan ders çıkarmayışının bedelini öder…

Ey Türk Milleti.
UYAN, TİTRE ve KENDİNE DÖN.
Benim Filistin diye bir davam yoktur.
{Tarihçi Prof. Dr. İlber Ortaylı}

#Türk #Türkler #Arap #Araplar
#Filistin #BilgiGüçtür

Arap ihaneti
https://www.facebook.com/share/v/1DYYA2HqZr/
.

Çanakkale’de karşımıza dikilen Kemal’in katı bir disiplini, savaş için yaratılmış fanatik bir cesareti, delici çelik-gri gözleri ve açık saçları olan bu yalın genç asker, Kemal, Turan ovalarının BozKurt türüydü, ve bu hasletleri onu kendiliğinden eyleme geçirdi. Bizim Atalarımız olan Anzakları durdurmak için oradaydı.

Eğer O, o kadar etkili eylemlerde bulunmasaydı Anzaklar bozguna uğramayacaktı.

Savaş Bakanı Enver Paşa tarafından önemsenmeyen ve ötelenen bu subayı Alman komutanı Liman von Sanders kısa sürede kalitesinden fark etti.

Mustafa Kemal, çıkarma sabahı saha manevraları için 57. Alayını toplamış talim yapıyordu. 25 Nisan sabahı 5.30’da çıkarma haberini duyan Kemal görev alanı dışında ve aldığı emirlere aykırı olmasına rağmen insiyatif kullanıp olaya müdahil oldu ve ölümüne bir taburla ve zaten bölünmüş 57. Alayı ile yola çıktı ve 971 nolu tepede çıkarmaya karşı koydu.

İşin garibi, Arı Burnuna daha önce hiç gitmemişti, ancak askeri içgüdüleri ona 971 Nolu tepenin korunması gerektiğini söyledi ve o harekete geçti.

İlk sabah saat 8’e kadar inen 8000 Anzak’a karşı sadece 500 Türk vardı, ama saat 1’e kadar Kemal’in güçleri dağ sırtlardaydı.

Çelik kadar soğukkanlı olan Kemal, Anzaklara karşı direnmek için 9. Bölgeden bir alay daha getirdi.

Avustralyalılar bu nedenle 19. Türk Tümeni ve yukarıdaki yüksekliklerde bir başka alayla savaşmak zorunda kaldılar.

Kaderin onlara karşı en iyi Türk subayını göndermesi zordu, üstlerindeki sırtlara sıkıca oturması 2 kat zor. Kemal’in karargâhı tepenin birkaç metre altında bir dakikalık yürüyüşle tüm istila hattını görebilir konumdaydı.

Anzaklar ilk gece Birdwood’un sıkışık karargahında bir toplantı düzenledi ve o sonsuz gece boyunca Anzak’lara ‘dışarı çıkması ve saldırması emredildi. Bir bakıma olaylar artık onları destekliyordu. Yoğun bir taarruzdu. Kemal’in güçleri direndi. Püskürttü.

Kemal’in adamları ertesi sabah karşı saldırı için çok yorulmuştu ve takviyeleri yoktu, çünkü Kemal Helies’de daha büyük bir zorluğun karşılandığını fark etti ve bu yüzden yardım istemedi.

Bununla birlikte, 27 Nisan sabahı mevcut askerleriyle genel bir saldırı başlattı, ancak Anzak hattı tutunmayı başardı. Takviyeli, adamlarıyla Cumartesi günü yine yeniden saldırdı, ama tekrar tekrar geri püskürtüldü.

Şimdilik imkânın geçtiğini anlayan Kemal, vazgeçti. Önümüzdeki birkaç ay boyunca sabit savunma savaşına devam etti ama firsat kolluyordu , Ağustos’ta bu sefer beklediği fırsat gelmisti.

Sari Bair’e karşı büyük bir İngiliz saldırısı plânlandı, çünkü herkes Sari Bair’in düşmesinin muhtemelen Boğazların düşmesi anlamına geleceğini biliyordu ve karşılarında yine Kemal vardı.

Derhal Ağustos ayındaki ana saldırımızı karşıladı, ancak tehlikeyi fark ederek Suvla ve Anzak arasında bir kama harekâtı kullanma imkânını algılayarak, kuzeyden aşağı indi, Türk moralini restore etti, toparladı, aceleyle en tehlikeli peional keşfini yaptı ve 9 Ağustos’ta Chunuk Baire amansızca saldırdı ve ertesi gün yine saldırdı. Müthiş darbeler aldı, ama vazgeçmedi.

Ezici kayıplara rağmen, Türkler işgalcileri yükseklikten aşağı indirdi ve son umutlarını da hayal kırıklığına uğrattılar.

Birkaç saat boyunca Avustralyalılar aslında Chunuk Bair’in zirvesine sahiptiler, ancak büyük ölçüde Suvla cephesinde karşılaşılan zorluklar nedeniyle geri döndüler; ve o şans bir daha asla gelmedi.

Kemal, Ağustos ayında, Türkler için Sari Bair’in ana sırtını kazandı ve böylelikle askeri açıdan Savaşı sona erdirdi. Böylece, 35 yaşındaki bu albay 3 muharebeyide doğrudan ve hayati derecede etkiledi: İniş sabahı Anzak’ta, Suvla’da ve yine 10 Ağustos’ta Anzak’ta.

İngiliz Resmi Savaş Tarihçisi haklı olarak şöyle diyor: ‘Tarihte nadiren tek bir bölük komutanının bireysel girişimleri ile üç kez ayrı ayrı hem muharebenin hem savaşın hemde ulusun kaderi üzerinde bu kadar derin etki yapmıştır.

Çanakkale’den sonra Kemal’i yıpratma amaçlı istanbul’daki yozlaşmış rakipleri oyunlar sonucu, onu hem umutsuz hem kaybedilmiş kafkasya cephelerine, dağılmış orduların başında Suriye’ye falan yolladılar. Ve en sonunda yenilen teslim olan Osmanlı’nın ardından olmayan orduların başına Anadolu’ya gitti.

Kemal buradada hem akut böbrek rahatsızlığıyla, hem yoklukla, hem sıtmayla hem muhaliflerle, hem akciğerine batan kırık kaburgayla ayakta kalmayı ve imkânsızı başardı.

Anadoluyu düşmanlarından temizleyen Bozkurt şimdi ülkesinin tek adamı ve ulusunu tam anlamıyla yoktan var etti.

Bu bütün dünya tarihinin en büyük tarih anlatılarından biridir.

《Sidney Üniversitesi yayını》

Kurtuluş Savaşı sırasında Kürt Mustafa Paşa, Mustafa Kemal’in idam edilmesi emrini vermiş,
Nasturi İsyanı’nı bastırmakla görevli birlikten Fırka komutanı ——Kürt İhsan Nuri, —-Vanlı Kürt Rasim, —-Kürt Tevfik Cemal ve Teğmen Kürt Ali Rıza, isyan sırasında 270 askerle birlikte Kürt isyancılarının tarafına geçmiş, —-Damat Ferit, Kürdistan Teali Cemiyeti ile görüşerek onlara özerklik karşılığında ———Mustafa Kemal’e karşı savaşmayı teklif ederek Yüksek Komiser ——De Robeck ile görüşüp 15 bin kişilik bir Kürt ordusu kurulmasını ve Kürtleri Mustafa Kemal’e saldırtmayı planlamış

ve Ali Galip Olayı böylece yaşanmıştır. Sivas Kongresi’ne giden Mustafa Kemal’e Kürtler suikast düzenlemiştir.

Kürtler aynı zamanda Yunanlılarla da temas halindedir. Amasya’da Yunan temsilcisi ile görüşün Kürtler,

Yunanlılara Türk ordusunda ele geçirilen Kürt esirlere iyi davranılmasını ve bu esirlerin Türk ordusuna karşı kullanılmasını önerir. Teklif kabul edilir ve esir Kürtler Yunan ordusunun hizmetine girerler.

Kürt-Yunan işbirliğinin en büyük sonucu ise KOÇGIRI İsyanı’dır.

Yunan ordusu büyük ilerleyişe geçmeden hemen önce Kürtler isyan eder. Yunan ordusu Bursa’ya doğru ilerlerken Kürtler Sivas’a doğru yürümeye başlar.

Amerikan Askeri Ateşesi durumu şöyle rapor eder:

“… Yunanlılar önemli bir zafer kazanırlarsa Kürt isyanı Türkiye’nin arkasını ciddi bir şekilde tehdit edebilir. Ancak Batıdaki savaş Türklerin lehine gelişirse, Türkler, ellerindeki yarım düzine yetenekli liderden biriyle Kürt sorununa son verebilir.

İngilizler kuşkusuz bu durumu bilmektedirler. Gene de Kürt sorunu ile meşgul olduğu sürece Mustafa Kemal’in Musul’a el koyamayacağını düşünmektedirler. Dolayısıyla Kürt akımına yardımcı olmaktadırlar.”

Koçgiri İsyanı’nın başlangıç tarihi sadece Yunan ilerleyişine değil aynı zamanda Londra ve San Remo Konferansları’na da denk gelir. Ankara Hükümeti böylece sıkıştırılmaktadır.

Koçgiri İsyanı’nın liderlerinden Baytar Nuri isyan programını şu şekilde açıklar:

“İlk önce Dersim’de Kürt istiklali ilan edilecek, Hozat’a Kürdistan bayrağı çekilecek, Kürt milli kuvveti Erzincan, Elazığ ve Malatya istikametlerinden Sivas’a doğru hareket ederek Ankara Hükümeti’nden Kürdistan istiklalinin tanınmasını isteyecekti. Türkler bu isteği kabul edeceklerdi. Çünkü isteğimiz silah kuvvetiyle desteklenmiş olacaktı.”

Ayaklanma büyür ve isyancılar Ankara Hükümeti’ne bir muhtıra yollarlar. Telgraf yoluyla iletilen muhtıra şu maddelerden oluşmaktadır:

1-İstanbul Hükümeti’nce kabul edilen Kürdistan özerkliğinin Ankara Hükümeti’nce de tanınıp tanınmayacağının açıklanması

2-Kürdistan özerk yönetimi konusunda Mustafa Kemal hükümetinin ivedi yanıt vermesi

3-Elazığ, Malatya, Sivas ve Erzincan cezaevlerindeki Kürtlerin hemen salıverilmesi

4-Kürt çoğunluğu bulunan illerden Türk memurlarının çekilmesi

5-Koçgiri yöresine gönderilen birliklerin geri alınması.”

Kürtler bununla da kalmaz, 25 Kasım 1920 tarihinde Batı Dersim Aşiretleri reisleri adına TBMM’ye şu şekilde başvurur:

“Sevr Antlaşması gereğince Diyarbakır, Elazığ, Van ve Bitlis illerinde bağımsız bir Kürdistan kurulması gerekiyor. Bu nedenle bu oluşturulmalıdır. Yoksa, bu hakkı silah zoruyla almaya mecbur kalacağımızı beyan ederiz.”

Yunanlar Bursa’ya Kürtler Sivas’a saldırıyor

Ankara Hükümeti, Yunanların Bursa’yı ele geçirmesine rağmen Kürtlere karşı geri adım atmaz. Merkez Ordusu Komutanı Nurettin Paşa isyanı bastırmak için bir plan hazırlar. Topal Osman komutasındaki Giresun alayı da Nurettin Paşa’nın emrine verilir. Türk Ordusu 11 Nisan 1921 günü Kürtlerin üzerine yürüyüş başlatır. 45 bin kişilik Kürt milisleri ile çarpışmalar 3 ay sürer. 17 Haziran 1921 günü isyancılar teslim alınır.

Koçgiri isyanının bastırılmasından sonra BMM’deki Kürt milletvekilleri Ordu Komutanı Nurettin Paşa’nın halka zulmettiği, gereksiz yere kan döktüğü gerekçesiyle olağanüstü ve gizli bir oturum talep ederler. Kürtler isyanı bastıran Nurettin Paşa’nın kellesini istemektedir.

Mustafa Kemal daha sonra Nutuk’ta olayı şöyle anlatır:

“Nurettin Paşa merkez bölgesinde bir yıla yakın bu görevi yaptı ama yetkisi dışında kimi yurttaşların haklarına el uzatıyor diye milletvetkillerinin yakınmaları ve İçişleri Bakanlığı’na soru yöneltmeleri,

Bakanlığın da yakınmaları yerinde görmesi üzerine Meclis’in isteğiyle Kasım 1921 başlarında görevden çıkarıldı.

Meclis, Nurettin Paşa’nın yargılanmasına da karar verdi. Bu iş, benimle Bakanlar Kurulu arasında bir sorun çıkmasına da yol açtı. Ben, Nurettin Paşa’ya uygulanmak istenen işlemi kabul etmedim. Fevzi Paşa Hazretleri de benim görüşüme katıldı. İkimizle, Bakanlar Kurulu arasında çıkan anlaşmazlık Meclisçe bir çözüme bağlandı.

Meclis’te Nurettin Paşa’yı savundum, kendisini ağır bir işleme uğramaktan kurtardım.”

Görüldüğü gibi Mustafa Kemal Paşa, sadece Kürt isyanını bastırmakla kalmamış, isyanı bastıran komutanı da sonuna kadar savunmuştur.

Mustafa Kemal’in, Meclis’te tek kalması ise son derece öğreticidir.
Gerçekten de Birinci Meclis’te, Mustafa Kemal Paşa, Şeriatçılara ve Kürtçülere karşı tek başına kalmaktadır.
Ama tek kalmak pahasına kendi komutanını savunmuştur!

Türk Genel Kurmay Başkanlığı da bu isyanı şu şekilde değerlendirmektedir:

“Siyasi bakımdan büyük bir önem taşıyan bu harekat dolayısıyla, Kürt bağımsızlık davasının ilk basamağının Koçgiri olayları ile kurulmak istendiği, bu dış etkilerin en açık ve kesin delilidir.”

Bu değerlendirmeden de anlaşılacağı gibi, olay münferit bir isyan değil, bir davanın ilk adımıdır!

Ardından gelecek olan Kürt isyanları da bunu kanıtlayacaktır. Nitekim isyanın liderleri de olayı böyle değerlendirmektedir:

“Koçgiri, Kürt İstiklal Savaşı’nın bir merhalesidir, onunla bir meydan muharebesi kaybettik, fakat harp bitmedi. Biz son zaferi kazanacağız.”

Görüldüğü üzere, daha Sivas Kongresi’nin toplanma hazırlıklarından başlanarak Kürtler, Kurtuluş Savaşı için çalışmamış, tam tersine hep Kurtuluş Savaşı’na karşı savaşmışlardır. Koçgiri ayaklanması bunun en büyük kanıtlarından sadece biridir.

Atatürk, “Türkiye Türklerindir!” ve “Ne Mutlu Türk’üm Diyene!” özdeyişlerini boşuna söylememiştir.

Niye Bulgara bile yenilecek hale geldi?
-1600’lü yıllarda Osmanlıda *Hızır peygamberin sağ olup olmadığı* tartışılırken;
Avrupa’da GUERİCHE ilk JENERATÖRü,
THOMAS SAVERY de ilk BUHARLI MAKİNEyi yaptı.
-1600’lü yıllarda Osmanlıda, İslamda olmadığı halde Hazreti peygambere saygı olsun diye “SALLALLAHU ALEYHİ VESELLEM” sallaması gerekip gerekmediği tartışılırken;
Avrupa’da PASCAL, ilk HESAP MAKİNESİni,
NEWTON, YERÇEKİMİ yasasını buldu.
-1700’lü yıllarda Osmanlıda Hz. peygamberin anne ve babasının mümin kabul edilip edilmeyeceği tartışılırken;
Avrupa’da NEWTON, ”Optik” adlı kitabını yayımladı.
VOLTA, ilk elektrik BATARYAsını yaptı.
– 1700’lü yıllarda Osmanlıda firavunun imanla ölüp ölmediği tartışılırken;
Avrupa’da J.WATT, uzun süreli çalışan BUHARLI makineyi yaptı;
MONTGOLFİER kardeşler ilk UÇAN BALON yolculuğunu gerçekleştirdi.
-Osmanlı bu yüzyıllarda Muhyiddin Arabî’nin Şeyh-i Ekber (BüyükŞeyh) kabul edilip edilmeyeceğini tartışırken;
1804’te Avrupa’da TREVİTHİCK, ray üzerinde giden ilk TRENi yaptı.
-Bu yüzyıllarda Osmanlı kahve ve tütünün haram olup olmadığını tartışırken;
Avrupalı 1816’da STETOSKOPu (Kalp ve akciğer dinleme cihazı) bulmuş;
Amperle, elektrik akımını ölçen AMPERMETREyi yapmış,
FARADAY, elektromanyetik kuramları geliştirmişti.
-Bu yüzyıllarda Osmanlı ezanı güzel sesle okumanın gerekli olup olmadığını tartışırken;
Avrupalı 1863’te Londra’da METRO denilen ilk yeraltı trenini yapmış.
PLANTE, 1859’da kurşunlu AKÜmülatörü,
GRAVES OTİS ise asansörü bulmuştu.
-Bu yüzyıllarda Osmanlı medresesi YEZİT’e lanet etmenin gerekip gerekmediğini tartışırken;
Batı’da COOKE ve WHEATSTONE ilk elektrikli TELGRAFı buldu.
-Kanuni’den sonra yozlaşmaya başlayan Osmanlı medresesi *Türbelerin ziyaret edilip edilmeyeceğini* tartışırken;
Batı’da LAVOİSİER 1781’de kimyaya NİCEL yöntemleri yerleştiriyor, KÜTLEnin korunumu YASAsını buluyordu.
-Bu tarihlerde Osmanlı medresesi, *Kandillerde toplu olarak namaz kılınıp kılınamayacağını* tartışırken;
Batı’da 1811’de AVOGADRO Birleşen Hacim Oranları YASAsı’nı buluyor ve kimyada yeni bir ÇIĞIR açıyordu.
-Beyinsizlerin elinde Yozlaşan ve gittikçe geriye giden medrese “Selamlaşırken eğilmeli mi?” gibi çok önemli bir soruya yanıt ararken;
Batı’da J.J.THOMSON ATOMun yapısındaki elektronları keşfediyordu.
-Osmanlı okyanuslara dayanıklı gemi yapamadı ve YOBAZLARa dayanıklı bir kafa yapısı geliştirecek FELSEFE oluşturamadı.
-Yani Osmanlıyı her şeyden önce, ama her şeyden önce FELSEFEDEN VE BİLİMDEN uzak kalarak, TASAVVUF ve TARİKATLARA SAPLANMAK yıktı. Arap ülkelerinden zorla alıp getirdiği HİLAFET yıktı. 100 senedir düzeltmeye çalışıyoruz.

HA GAYRET !!!

Batum muhacirleri, 19.yüzyılın son çeyreğinde ve 20.yüzyılın başlarında, günümüzde Batum ve çevresinden ayrılarak başta Osmanlı İmparatorluğu topraklarına göç eden Müslüman halkı ifade eder. Bu muhacirlerin büyük bölümü ülkemizde yaşayan Türkler, bölgede yaşayan, Müslüman topluluklardan oluşuyordu. Ahıskalılar, Acaralılar ve Mesket (misket) Türkleri… Yani Atabek Devleti’nin bakiyeleridir. Tabi Ruslarla yaşamak istemeyen bir kısım Gürcü kökenli Müslümanlar da geldiler.
19.yüzyılın 2‘nci yarısı, Osmanlı Devleti ile Rusya arasında yaşanan siyasi ve askerî mücadelelerin yoğunlaştığı bir dönem olmuştur. Bu mücadelelerin en önemli sonuçlarından biri, 1877–1878 Osmanlı-Rus Savaşı‘nın (93 Harbi) ardından Batum ve çevresinin Rus hâkimiyetine geçmesidir. Bölgenin el değiştirmesi, burada yaşayan Müslüman halk arasında büyük bir nüfus hareketliliğine yol açmış ve on binlerce kişi Osmanlı topraklarına göç etmiştir. Tarih literatüründe bu nüfus hareketine katılanlar genel olarak “Batum Muhacirleri” olarak adlandırılmaktadır.

Batum Muhacirlerinin Hicret Sebepleri; Batum muhacirlerinin göç etmesinin temel sebeplerinin başında siyasi hâkimiyet değişikliği gelmektedir. 1878 Berlin Antlaşması ile Batum‘un Rusya‘ya bırakılması, bölgedeki Müslüman halkın geleceğe yönelik kaygılarını artırmıştır. Osmanlı Devleti‘nin egemenliğinde yaşamaya alışmış olan halkın önemli bir kısmı, Rus yönetimi altında kalmayı tercih etmemiştir.
Göçün 2‘nci önemli nedeni dinî ve kültürel endişelerdir. Rus İmparatorluğu’nun uyguladığı merkezileştirme ve Ruslaştırma politikalarının, Müslüman toplulukların dinî ve kültürel kimliklerini tehdit edeceği düşünülmüştür. Bu nedenle birçok aile, İslam hukukunun ve Osmanlı idaresinin geçerli olduğu bölgelere yerleşmeyi tercih etmiştir.
Bir diğer etken askerlik meselesidir. Rus yönetimi altında yaşayan genç erkeklerin Rus ordusunda hizmet etmek zorunda kalacakları düşüncesi, özellikle kırsal kesimde yaşayan nüfus arasında göç eğilimini güçlendirmiştir.
Ekonomik faktörler de göç sürecinde etkili olmuştur. Yönetim değişikliğinin ardından ortaya çıkan arazi sorunları, vergi uygulamalarındaki değişiklikler ve mülkiyet haklarına ilişkin belirsizlikler birçok ailenin Osmanlı topraklarına yönelmesine neden olmuştur.
Son olarak Osmanlı Devleti’nin muhacir kabul politikaları da göçü teşvik eden unsurlar arasında yer almıştır. Devlet, gelen muhacirlere arazi tahsis etmiş, belirli sürelerle vergi muafiyetleri sağlamış ve iskân faaliyetlerini organize etmiştir.

Batum Muhacirlerinin Yerleştirildikleri Coğrafyalar;
Osmanlı Devleti, Batum muhacirlerini demografik ve ekonomik ihtiyaçlar doğrultusunda çeşitli bölgelere yerleştirmiştir. Muhacirlerin önemli bir kısmı Karadeniz Bölgesi’nde Samsun, Ordu, Giresun ve Trabzon çevresine iskân edilmiştir. Bu bölgelerin iklim ve coğrafi özellikleri Batum çevresine benzerlik göstermekteydi.
Muhacirlerin yoğun olarak yerleştirildiği bir diğer saha Marmara Bölgesi olmuştur. Özellikle Bursa, İzmit, Adapazarı, Yalova Balıkesir çevresinde çok sayıda Batumlu muhacir köyü kurulmuştur. Günümüzde Sakarya ve Kocaeli illerindeki birçok köyün nüfus yapısında Batum muhacirlerinin izleri görülmektedir.

İç Anadolu’da Eskişehir, Ankara ve Konya çevresine de belirli sayıda muhacir yerleştirilmiştir. Bu iskân politikası, hem boş arazilerin değerlendirilmesi hem de tarımsal üretimin artırılması amacı taşımaktaydı.
Bunun yanında Doğu Marmara ve Batı Karadeniz bölgelerinde Düzce, Bilecik ve Bolu çevresinde yeni yerleşim alanları oluşturulmuştur. Muhacirler, yerleştirildikleri bölgelerde tarım, hayvancılık ve ticaret faaliyetleriyle yerel ekonomilere önemli katkılar sağlamışlardır.

Neticede; Batum muhacirlerinin göçü, Osmanlı Devleti’nin son dönemindeki en önemli nüfus hareketlerinden biridir. Bu göçün temel sebepleri arasında siyasi hâkimiyet değişikliği, dinî ve kültürel kaygılar, askerlik yükümlülüğü, ekonomik sorunlar ve Osmanlı Devleti’nin iskân politikaları bulunmaktadır. Batum muhacirleri başta Karadeniz, Marmara ve İç Anadolu bölgeleri olmak üzere Anadolu’nun farklı coğrafyalarına yerleştirilmiş ve bulundukları bölgelerin sosyal, ekonomik ve kültürel yapısına önemli katkılar sunmuşlardır.
Acı olan durum ise, yerlerinden yurtlarından edilen bu insanları, 5.Kol faaliyeti” ile yerleştirilen bölgelerde, ”Gürcü” olarak tanıtmaları öz be öz Türk olan bu kesimlerin de zamanla karşılaştıkları muameleler neticesinde, Gürcü dilini biliyor olmaları sebebi ile Gürcülüğe sahip çıkmışlardır. Halbuki muhacirlerin içinde Gürcü kökenlilerin sayısı, yüzde 9′u geçmiyordu. Ancak tüm Batum Muhacirleri, NE MUTLU TÜRKÜM diyen yurtseverlerdir.

K a y n a k ç a            :
Eren, Ahmet Cevat. Türkiye’de Göç ve Göçmen Meseleleri. İstanbul: Nurgök Matbaası, 1966.
İpek, Nedim. İmparatorluktan Ulus Devlete Göçler. Trabzon: Serander Yayınları, 2006.
Karpat, Kemal H. Osmanlı’dan Günümüze Etnik Yapılanma ve Göçler. İstanbul: Timaş Yayınları, 2010.
McCarthy, Justin. Ölüm ve Sürgün. Çev. Bilge Umar. İstanbul: İnkılâp Yayınları, 1998.
Saydam, Abdullah. Kırım ve Kafkas Göçleri (1856–1876). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1997.

Alman tarihi konumuz dışıdır.
Yazının içeriği ile ilgili olduğundan, Hitler dönemiyle ilgili kısa bilgiler vereceğim, sonra diyeceğimi diyeceğim.
*
31 Temmuz 1932′de seçimler yapıldı.
Nasyonal Sosyalist İşçi Partisi, yüzde 34 oy alarak, 608 üyeli Alman meclisinde, 230 milletvekiline sahip oldu.
*
Adolf Hitler, 30 0cak 1933 tarihinde Şansölyesi olarak atandı.
*
Aradan 1 yıl bile geçmedi.
12 Kasım 1933‘de erken seçimler yapıldı.
Yüzde 90 bir oy alan Hitler, 661 milletvekilinin tamamını aldı.
*
Artık Tek Adam; yani Diktatör olmuştu.
*
Bu yazımda Alman bilim insanlarını, Alman teknolojisini, Alman Üniversitelerini yazmayacağım.
*
Leibniz, Kant, Hegel, Marx, Nietzsche, Goethe gibi dünya düşün tarihinin en önemli Alman düşünürlerini sıralamayacağım.
*
Almanya’nın sanatta, sporda, müzikte; o dönemde ulaştığı yüksek seviyeyi anlatmayacağım.
*
İlkokuldan başlamak üzere Alman eğitim sisteminin ne kadar mükemmel olduğundan bahsetmeyeceğim.
*
Eğitimli Alman ailelerinin, daha bebeklikten başlayarak iyi eğittiği çocuklarını dile getirmeyeceğim.
*
Hitler, işte böyle donanımlı, eğitimli bir halkı, 2 yıla varmadan kölesi haline getirdi.
Çadır maymununa döndürdü.
*
Bilimin, sanatın, kültürün merkezi Almanya’nın sahibi oldu.
*
Nasıl oluyordu da cahil ve ruh hastası bir adam, böyle eğitimli bir halkı peşinden sürükleyebiliyordu?
Bilim insanlarına, akademisyenlere, subaylara; her bakımdan yetişmiş insanlara hükmedebiliyordu?
*
Almanya, tarihinin en karanlık döneminden geçiyordu…
Masum insanların dükkanları taşlanıyor, kadınlar ve çocuklar zalimce sokak ortasında aşağılanıyordu.
Gazeteciler dövülüyordu.
Siyasi cinayetler işleniyordu.
*
Hitler‘i eleştirenler tutuklanıyordu.
Muhalif her çıkış cezalandırılıyordu.
Yargı Hitler‘in sopası olmuştu.
*
Berlin‘de hakimler değil, *Berlin’de artık hakim koltuğuna oturtulmuş soytarılar var*dı.
Tek adam rejiminin namussuz savcıları, şerefsiz hakimleri vardı.
*
Genç bir papaz olan Dietrich Bonhoeffer, zulme karşı çıktı; itiraz etti.
Bu sebeple hemen hapse atıldı.
*
Hapisteyken bu konu üzerine uzun uzun düşündü.
Sayısız filozof, şair, fikir ve bilim adamı çıkaran bu toplum, böyle bir kültür; nasıl olmuştu da organize kötülüğün, zalimliğin, korkaklığın, cehaletin ve suçun merkezi haline gelmişti?
*
Sonunda Bonhoeffer işin içerisinden çıkabildi.
“Sorunun kökeninde kötülük değil, aptallık yatıyor” dedi.
*
Ona göre:
Kötülüğü kınayabilirdiniz, kötülükle mücadele etmeniz mümkündü.
Kötülükle başa çıkabilirdiniz.
Fakat organize olmuş ahmaklar sürüsüne karşı yapabileceğiniz hiçbir şey yoktu.
*
Ne anlatacağınız gerçekler, ne ortaya koyacağınız kanıtlar, onlara etki etmiyordu.
*
Mantıklı gerekçeler sunduğunuzda önce reddediyorlardı.
Reddedemeyecek hale geldiklerinde; en yaşamsal, en insani, en ahlaki, en bilimsel gerçekleri önemsizleştiriyorlardı.
*
Herhangi basit ve anlaşılır bir konuda bile anlaşmanız mümkün olmuyordu.

Aptal insanlar hallerinden memnundular.
Saldırıya da hazır haldeydiler.
Saldırıya geçtiklerinde kötü insanlardan çok daha tehlikeli oluyorlardı.
Acımasız ve vicdansızdılar.
*
Bonhoeffer aptallıkla mücadele edebilmek için önce onun doğasını anlamaya çalıştı.
*
Vardığı sonuç şuydu: Aptallık bir zekâ problemi değildi, ahlâkî bir problemdi.
Entelektüel birikimleri, iyi eğitimleri olduğu halde insanlar aptal olabiliyorlardı.
*
Aptallığın doğuştan gelen bir maraz olduğunu ileri sürülebilirdi.
Fakat bu da yanlıştı.
İnsanlar belli şartlar altında aptallaşıyorlardı.
*
Başkalarının kendilerini aptallaştırmasına izin veriyorlardı.
*
Buradan yola çıkarak, aptallığın psikolojik değil sosyolojik bir sorun olduğu sonucuna vardı.
*
İnsanların ahlâkî ve entelektüel birikimleri bir anda yok olmuyordu. Diktatör gücünü arttırdıkça, APTALLAR O GÜCÜN BÜYÜSÜNE KAPILIYORLAR ve BAĞIMSIZ DÜŞÜNME YETİLERİNİ KAYBEDİYORLARDI.

*
Karşı koymak yerine aptallaşarak sürüde KOYUN OLMAYI YEĞLİYORLARdı.
Aptallıkları onlar için konfor alanı oluşturuyordu.
*
Gözlerine sokulan gerçekleri İNATLA reddediyorlardı.
*
Onlarla konuştuğunuzda bir insanla değil, sloganlarla konuşmaya ayarlanmış, bir robotla karşı karşıya olduğunuz hissine kapılıyordunuz.
Büyülenmiş gibiydiler.
*
Onları bu ağır şizofreni uykusundan çıkarmanın tek yolu bağımsız ve özgür olmalarını sağlamaktı.
Tek adamın yönettiği Almanya’da bu nasıl mümkün olabilirdi?
*
Almanlar ancak 2.Dünya Savaşı sonrası bağımsız ve özgür olabildiler.
Aptallıktan kurtulabildiler.
Bedelini ağır ödediler.
22 milyon Alman öldü, Almanya harabeye döndü.
*
Conrad Adenaur’un şu sözleri tarihe geçti:
“Umarım bir daha İSA BİLE GELSE tüm yetkiyi tek kişiye verecek kadar APTAL olmayız” demişti.
*
Hitler dönemi tecrübesini yaşamış Şansölye Adenaur doğru söylüyordu.
Bir toplum tüm yetkileri tek kişiye verecek kadar APTAL olmamalıydı.
*
Bonhoeffer‘in bu düşünceleri Naziler için kabul edilemezdi.
*
09 Nisan 1945 günü sabaha karşı, Bonhoeffer’i bir toplama kampının darağacına asarak öldürdüler.
*
Bonhoeffer, Aptallığın Teorisini yazmıştı.
*
Şimdi bana *Bu yazıyı neden kaleme aldığımı, niçin paylaşım gereği duyduğumu* umarım sormazsınız.
*
Bir konu daha ne kadar açık yazılabilir?
Hangi örnek yaşadığımız dönemi, bu kadar iyi anlatabilir?

İstanbul işgal ediliyor, halifelik makamına düşman çizmesi basıyor, yine ses yok.

Milli mücadele başlayıp seferberlik ilan edilince asker alım listesinde adı yok.

Ne zaman var? Savaş bitince, ülke kurtarılınca İngilizlerle Musul konusunda yeni bir harp gündeme gelince 1925 yılında din elden gidiyor diye isyan etti, 2000 e yakın askerimizi şehit etti.

Günümüzde o adamı övenler varsa
o ve onun adamları tarafından yakılan yağmalanan, namusu elden gitmiş köylüleri düşünsün.

Öyle ki köylünün ahırda ki hayvanını almakla yetinmiyor sapı samanı da giderken ateşe verip öyle gidiyordu.
Neymiş efendim Atatürk niye asmış.
Bütün bunlar sana yapılsa senin namusun kirlense oturup seyredecek misin.?
TARİH PROFESÖRÜ ORHAN KOLOĞLU

Bu arada benden de bir hatırlatma: Şıh denen Haşim de Osmanlı padişahı IV.Murat tarafından ibreti alem ipte sallandırılmıştı.
Peki kimdi bu Haşim.?
Tahmin ettiğiniz gibi Şeyh Saitin dedesi.
Araştıma yazısı: Mavi Gezegen

‘ İLBER ORTAYLI temmuz 2019
‘İsmet İnönü’nün ülkenin başında olduğu dönemde Amerikan yardımları bahane edilerek tüm stratejik savunma sanayi projelerinin iptal edildiğini, araştırma geliştirme ve üretim faaliyetleri durdurulduğunu, fabrikaların kapısına kilit vurulduğunu, eğer o gün bunlar yapılmış olsaydı, bugün biz çok ama çok farklı yerdeydik. İşte bu utanç verici mirasın sahibi CHP’dir” dedi.
****

ATATÜRK sonrası CHP İKTİDARI 1939-1950
11 yılda “TEK DİKİLİ AĞACI YOK..” denilen
İNÖNÜ’nün CUMHURBAŞKANLIĞI DÖNEMİ;
Takdir ve yorum sizlerin..;
ATATÜRK’ün VEFATINDAN sonra İSMET İNÖNÜ DÖNEMİNDE YAPILANLAR
1939 – Bursa Merinos Fabrikası üretime başladı.
1939 – Ergani Bakır madenleri İşletmesi hizmete girdi.
1939 – Karabük Demir Çelik Kok Fabrikası üretime başladı.
1939 – İstanbul’da yabancıların işlettiği Tramvay ve Tünel tesisleri devralındı.
1939 – Bursa ve Mersin elektrik tesisleri devletleştirildi.
1939 – Adana Elektrik Şirketi devletleştirildi.
1939 – Sivas’ta Demiryolu Makinaları Fabrikası kuruldu.
1939 – Aydın’da 4000 köylüye toprak dağıtıldı.
1939 – İstanbul’da kent içi ulaşım, havagazı ve elektrik dağıtımı yapacak İETT kuruldu.
1939 – Fransız askerleri Hatay’dan çıkartıldı, Hatay Türkiye’ye katıldı.
1939 – Karabük Demir Çelik Fabrikası Yüksek Fırınları hizmete girdi.
1939 – Malatya iplik fabrikası hizmete girdi .
1939 – Ankara Havagazı Şirketi devletleştirildi.
1939 – Karabük Demir Çelik Boru Fabrikaları hizmete girdi.
1939 – Unkapanı Atatürk Köprüsü açıldı.
1939 – İlk Türk denizaltısı Atılay Haliç’te denize indirildi.
1939 – Sivas – Erzurum demiryolu açıldı. 15 yılda yapılan demiryolu 3.000 km’ye ulaştı
1939 – Tekirdağ Şarap Fabrikası hizmete açıldı.
1939 – TBMM binasının inşaatına başlandı.
*
1940 – Raman dağında Petrol bulundu.. Milli Türk Petrol Şirketi kuruldu.
1940 – Köy Enstitüleri kuruldu. (Toplam sayısı 21’i bulan köy enstitüleri 1954 yılında kapatıldı)
1940 – İstanbul Radyo İstasyonu hizmete girdi.
1940 – Ereğli Kömür İşletmesi kuruldu. Ereğli kömür ocakları devlete bağlandı.
1940 – Haliçte yapılan İkinci Türk denizaltısı donanmaya katıldı.
1940 – Taksim Gezi Parkı İstanbul’da açıldı.
1940 – Ankara’da Milli Halk Kütüphanesi açıldı.
1940 – Garp Linyitleri İşletmesi kuruldu.
1940 – Antalya – Manavgat – Konya karayolu açıldı
1940 – Şile enerji santralı hizmete açıldı
*
1941 –Anıtkabir’in temeli atıldı
1941 – Gebere Barajı açıldı.
1941 – Türkiye ilk milli petrol şirketi Petrol Ofisi kuruldu.
1941 – Türk Hava Kurumu Ankara Etimesgut’ta uçak fabrikası kurdu.
1941 – THY Yurtiçi uçuş merkezlerinin sayısı 11’e çıktı.
*
1942 – Ankara Etimesgut’ta üretilen ilk Türk uçağı deneme uçuşları yaptı.
1942 – Türk Devrim Tarihi Enstitüsü kuruldu.
1942 – İlköğretim seferberliği başladı.
1942 – Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsü açıldı.
1942 – Dalaman ve Hatay Devlet Üretme Çiftlikleri kuruldu.
1942 – Atatürk Devrim Müzesi açıldı.
*
1943 – Ticaret ve Sanayi Odaları, Esnaf Odaları ve Ticaret Borsası Kanunu kabul edildi.
1943 – Zonguldak-Kozlu demiryolu hattı açıldı.
1943 – İstanbul’da Atatürk Bulvarı açıldı.
1943 – Ankara’da Gençlik Parkı açıldı.
1943 – Diyarbakır – Batman Demiryolu açıldı.
1943 – Seyhan barajı ve Regülatörü faaliyete geçti.
1943 – Sivas Çimento Fabrikası üretime başladı.
1943 – İstanbul’da Yıldız Parkı açıldı.
1943 – Ankara Fen Fakültesi açıldı.
*
1944 – Türkiye Zirai Donatım Kurumu (TZDK) kuruldu.
1944 – İzmit Klor Alkali Fabrikası hizmete girdi.
1944 – İzmit Selüloz ve kağıt Fabrikaları işletmeye alındı.
1944 – Ankara Etimesgut uçak fabrikasında çeşitli tiplerde 200 özgün uçak üretildi.
1944 – Anıtkabir’in temeli atıldı.
1944 – İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) kuruldu.
1944 – Mersin Limanı hizmete açıldı.
1944 – Gaziantep Havaalanı açıldı.
1944 – Fevzipaşa – Malatya ve Diyarbakır – Kurtalan demiryolları hizmete girdi.
1944 – Sakarya’da Ziraat Alet ve Makinaları Fabrikası üretime başladı
*
1945 – Köy Enstitüleri ilk mezunlarını verdi. 1996 mezun öğretmenden 1878 inin ataması yapıldı
1945 – Şirketi Hayriye (İst. Şehir Hatları vapur işl.) devlet tarafından satın alındı.
1945 – Türkiye Birleşmiş Milletler’e kurucu üye olarak katıldı.
1945 – İskenderun Limanı hizmete girdi.
1945 – Türkiye ilk defa yerli ampul üretimine başladı.
1945 – Çiftçiyi ve Köylüyü Topraklandırma Kanunu kabul edildi.
1945 – Ormanlar koruma amacıyla devletin mülkiyetine geçti.
1945 – İstanbul – Londra ve İstanbul – Paris uçak seferleri başladı.
1945 – İlk yerli uçak motoru fabrikasının temeli AOÇ’de atıldı..
1945 – Etimesgut Uçak fabrikası bünyesinde oluşturulan ARGE –Etüd Bürosu 16 ayrı tipte özgün uçak projesi üretti
*
1946 – Türkiye çok partili sisteme geçti. Demokrat parti kuruldu.
1946 – İş ve İşçi Bulma Kurumu hizmete başladı.
1946 – İşçi Sigortaları Kurumu kanunu yürürlüğe girdi.
1946 – İstanbul – Ankara arasında yataklı tren seferleri başladı.
1946 – Ankara Üniversitesi kuruldu.
1946 – Elazığ Tekel Şarap Fabrikası açıldı.
1946 – Türkiye’nin ilk çok partili seçimleri yapıldı.
1946 – İkinci Türk denizaltısı YILDIRAY hizmete alındı
1946 – Raman-8 kuyusundan günde 450 varil petrol üretimine başlandı
*
1947 – İstanbul Açıkhava Tiyatrosu açıldı.
1947 – İşçi ve İşveren Sendikaları Kanunu kabul edildi. İşçi ve işverenlerin örgütlenmesinin önü açıldı..
1947 – Palu-Genç demiryolu hizmete girdi.
1947 – Rize Çay Fabrikası üretime başladı.
1947 – Eskişehir Demiryolu Takım Fabrikası hizmete girdi.
1947 – İstanbul’da İnönü Stadyumu açıldı.
1947 – Etimesgut uçak fabrikasında üretilen uçakların aerodinamik testlerini yapacak Ankara Rüzgar tünelinin kurulmasına başlandı
*
1948 – Köprüağzı – Maraş demiryolu açıldı. Açılan son demiryolu hattı oldu; çünkü 1950’deki Adnan Menderes hükümetinden itibaren demiryolu yapımları durduruldu.
1948 – Çatalağzı Termik Santralı hizmete girdi.
1948 – Milli Kütüphane hizmete girdi.
1948 – Ankara Etimesgut’ta kurulan ilk yerli Uçak Motor fabrikası hizmete girdi.
1948 – Paris’te yapılan dünyanın en büyük havacılık fuarında Türk uçakları da sergilendi
*
1949 – Porsuk Barajı açıldı..
1949 – Emekli Sandığı kuruldu.
1949 – Türkiye İnsan Hakları Bildirgesini onayladı.
1949 – Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü kuruldu.
1949 – İstanbul’da Kartal- Yalova araba vapuru hizmete girdi..
1949 – Sümerbank Ateş Tuğla Fabrikası Filyos’ta açıldı.
1949 – Muş’ta Alparslan Devlet Üretme Çiftliği kuruldu.
1949 – Murgul Bakır İşletmeleri üretime başladı.
1949 – Türkiye Avrupa Konseyi’ne kabul edildi.
1949 – Etimesgut uçak fabrikasında üretilen uçakların aerodinamik testlerini yapacak Rüzgar tünelinin inşaat ve montajı bitirildi.
*
İşte Atatürk’ün vefat ettiği 10 kasım 1938’den Demokrat Partinin iktidara geldiği 1950 yılına kadar geçen 11 yılda CHP’nin yaptıkları.. Bu dönem aynı zamanda İsmet İnönü’nün Cumhurbaşkanı olarak görev yaptığı dönemdir.
Bu dönemin ilk 6 yılı dünyayı kasıp kavuran ll.Dünya savaşının sürdüğü, Türkiye’nin bu uğurda 2 Milyon Mehmetçiği silah altında bulundurmak zorunda olduğu yıllardır.
Bu dönemin son 5 yılı ise Stalin canavarının Türkiye’den toprak talep ettiği, tehdit ve korku dolu yıllarıdır..
Bu dönem, Türkiye’nin dış borç alamadığı, fakat Osmanlı borçlarını son kuruşuna kadar ödediği yıllardır..
Bu dönem, savaşa giren girmeyen hemen tüm gelişmiş ülkelerin yoksulları korumak için temel gıda maddelerini karneye bağladığı yıllardır.. Buna rağmen dünyada yüzbinlerce kişinin açlıktan öldüğü yıllardır..
Türkiye bu zor yılları hasarsız atlatmış nadir ülkelerden biridir..