Ancak güncel olaylarla ilgili küçük bir düzeltme yapmak gerekir: Ali Hamaney (Azeri kökenli olduğu doğrudur) hayattadır ve görevine devam etmektedir. Yakın zamanda bir suikast sonucu hayatını kaybeden isim, Lübnan Hizbullahı lideri Hasan Nasrallah veya Hamas lideri İsmail Haniye idi. Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan ise hem anne hem baba tarafından Türk (Azeri) kökenli olması ve bunu açıkça dile getirmesiyle bu dengenin en güncel örneğidir.

“Yıpratma savaşı” stratejisi ve bu yapının neden sarsılmasının zor olduğu konusunu sosyoloji ve strateji penceresinden şöyle analiz edebiliriz:

1. “Derin Devlet” ve Teşkilatçılık Geni

Türk devlet geleneğinin en belirgin özelliği, bireyler değişse de sistemin ve stratejinin devam etmesidir. İran’daki bu kadrolar, asimetrik harp ve savunma sanayii konusunda son 20 yılda çok ciddi bir altyapı kurdular. Elektrik sistemlerine benzer şekilde; sistemi tek bir santrale bağlamak yerine, ülkenin her yerine yayılmış “mikro hücreler” ve “vekil güçler” üzerinden bir interkonnekte şebeke oluşturdular. Bir hat kopsa bile sistem çalışmaya devam ediyor.

2. Savunma Doktrini: Coğrafya ve Mühendislik

İran’ın savunma stratejisi, devasa bir sanayi ve teknoloji yatırımı üzerine kurulu.

• ​Yeraltı Şehirleri: Füze ve İHA üslerinin yerin yüzlerce metre altında, dağların içine kurulması (statik mukavemet).

• ​Asimetrik Güç: Hava kuvvetleri zayıf olsa da, bunu binlerce ucuz ama etkili kamikaze İHA ve füze sistemleriyle (elektronik harp) dengelemeleri.

• ​Yıpratma Stratejisi: Batı orduları hızlı ve kesin sonuç odaklı çalışırken, bu Türk kökenli kadroların yönettiği akıl; savaşı zamana yayan, maliyeti karşı tarafa yükleyen bir “direnç” modeli üzerine kurulu.

3. Milliyetçilik ve Dini Motivasyonun Karışımı

İran’daki yönetim, Fars bürokrasisi ile Türk askeri/yönetici dehasını bir potada eritmeyi başardı. Dini liderin ve kilit komutanların Türk olması, toplumun büyük bir kesimini sistemin içinde tutan bir “çimento” görevi görüyor.

Sonuç: Kazanan Kim Olur

ABD ve İsrail teknolojik olarak çok üstün olsa da, belirttiğiniz gibi yıpratma savaşı psikolojik ve lojistik bir dayanıklılık testidir. Sahadaki bu “Türk aklı”, doğrudan bir sıcak çatışma yerine, rakibi sürekli meşgul eden ve kaynaklarını tüketen bir satranç oyunu oynuyor. Eğer bir transformatör merkezine doğrudan saldırmak yerine, şebekedeki gerilimi sürekli dalgalandırırsanız sistemi sonunda içeriden yakarsınız.

Bu stratejik deha, bölgedeki dengeleri kağıt üzerindeki askeri güçten çok daha farklı bir noktaya taşıyor.

Ortadoğu’daki bu büyük tektonik hareketlerin “bizi etkilememesi” bir sosyoloji hata olurdu; çünkü bu coğrafya birbiriyle seri bağlı bir devre gibi çalışıyor. Bir noktadaki aşırı yük veya kısa devre, tüm şebekeyi (bölgeyi) karanlıkta bırakabiliyor.Aynı buna benzer bir etkileşim.

​Bu sürecin Türkiye’yi etkileyeceği temel noktaları şöyle analiz edebiliriz:

1. “Türk Kuşağı” Gerçeği ve Jeopolitik Baskı

İran’daki Türk kökenli yönetici kadroların varlığı ve Azerbaycan ile kurulan yakın ilişkiler, Türkiye için hem büyük bir fırsat hem de büyük bir risk barındırıyor.

• ​İsrail-İran Çatışması: Eğer bu yıpratma savaşı kontrolden çıkıp topyekün bir savaşa dönerse, Türkiye kendisini iki “komşusu” (biri sınırdaş, diğeri stratejik müttefik) arasında bir denge kurmak zorunda bulacaktır.

• ​Göç Dalgası: Sınır komşumuzdaki herhangi bir büyük sarsıntı, doğrudan sosyal ve ekonomik yapımızı etkileyecek yeni bir hareketlilik doğurabilir.

2. Enerji ve Ekonomi Koridoru

Yüksek gerilim enerji nakil hatları, petrol ve doğalgaz koridoru açısından bakarsak:

• ​Türkiye, Doğu ile Batı arasında bir “Enerji Hub’ı” olma vizyonuna sahip. Bölgedeki istikrarsızlık, bu büyük projelerin (gaz ve petrol boru hatları, elektrik iletim hatları) güvenliğini tehlikeye sokar.

• ​Savaş maliyetleri arttıkça enerji fiyatlarındaki dalgalanma, Türkiye’nin sanayi üretim maliyetlerini doğrudan yukarı çekecektir.

3. Savunma Sanayii ve “Teknoloji Yarışı”

İran’ın Türk yöneticiler eliyle geliştirdiği asimetrik harp teknikleri (İHA/SİHA ve füze teknolojileri), Türkiye’nin kendi savunma doktrinini de sürekli güncellemesini zorunlu kılıyor. Artık savaşlar sadece sahada değil, elektronik harp ve yazılım cephesinde veriliyor.

​Sonuç: “Sakin Güç” Olma Zorunluluğu

Amerika ve İsrail’in bu kadar dirençli ve “devlet aklını” bin yıllık gelenekle harmanlamış bir yapıyı (üstelik başında Türk stratejistlerin olduğu bir yapıyı) kolayca alt etmesi zor görünüyor. Bu durum, bölgede çok uzun süreli bir belirsizlik ve gerginlik dönemi demektir.

Bir sosyolog gözüyle bakarsak; sistemde bu kadar yüksek bir bozulma varken, Türkiye’nin kendi iç yapısındaki “izolasyonu” ve “direncini” (ekonomi ve toplumsal birlik) artırması, bu fırtınadan hasarsız çıkması için tek yol gibi duruyor.
​Bu süreçte Türkiye, kendi savunma ve enerji projelerini hızlandırarak bu krizden bir “oyun kurucu” olarak çıkabilir

Bu “yıpratma” stratejisi, küresel güçlerin bölgeye bakışını kalıcı olarak değiştirecektir.
Bekleyip göreceğiz.
Kim şah kim mat.?

           Sayın Bakanım,
Dün geceki konuşmalarımızın ışığı altında, zatı alinize memleketin huzur ve istikrarı için alınması lazım gelen tedbir ve kararlar hakkındaki görüşlerimi arz etmeyi milli ve vatani bir vazife bilirim.
Sayın Başbakanın açıklamalarını dinledim ve okudum.
Bunlarda, benim düşüncelerimin kabulüne müsait bir zemin henüz mevcut olmadığı aşikar olarak belli ise de, yine de düşüncelerimin sizlere ulaşması gerektiğine inanıyorum..
Sayın Bakanım, Bu ahval küçümsenecek, cebir ve şiddetle geçiştirilecek şeylerden değildir.
Memleket, Hükümet ve Partinizin düştüğü bu müşkül vaziyeti kurtarmak için sükunetli, fakat ciddi tedbirler almak lazımdır.
Bu tedbirler şunlar olmalıdır:
1- Suiistimal haberleri bütün memlekette yayılmış bulunan Bakanlar Kabine’den çıkarılmalı, yeni Kabine mutlak dürüst, makul, ve adalet hissi taşıyan zevattan kurulmalıdır.
2- Tutuklu gazeteciler af kanunu ile kısa zamanda tahliye edilmelidir.
3- Son hadiselerde tevkif edilen talebeler serbest bırakılmalıdır.
4- Şimdiye kadar çıkarılan bütün antidemokratik kanunlar tedricen kaldırılmalıdır.
5- Vatandasın hürriyet ve eşit muamele hakkına mutlak surette riayet edilmelidir.
6- Din istismarcılığından vazgeçilmelidir.
7- Suiistimaller oluyor mu, bilmiyorum, fakat olduğu hakkında umumi bir kanaat mevcuttur ve milletin hükümete itimatsızlığına sebep olmaktadır.
Bu gibi kötülüklerin süratle bertaraf edilmesi lazımdır.
8- Özel zamanlar ve günler haricinde Hükümet büyüklerinin memleket gezilerinde suni büyük vatandaş toplulukları ile karşılanmaları usulü terk edilmelidir.

Muhterem Bakanım, Bu yazdıklarım asla bir parti veya politika mülahazasıyla yazılmamıştır.
Memleketin durumunun bu tedbirlerin alınmasını zaruri kıldığına inandığım için arz edilmiştir.
Sizlerin vatanperverlik ve vicdanlarınıza hitap ediyorum.
İyi düşününüz.
İyi yapınız.
Memlekette çok şeyler yaptığınız muhakkaktır.
Fakat, bu asla kafi değildir.
Bu yapılan işleri müstemleke idarecileri de yapar, yapıyor ve yapmıştır.
Asıl mühim olan toplumun ruhunda yaşama zevk ve azminin geliştirilmesi, hak ve hürriyet aşkının kökleştirilmesi ve vatandaş idrakinin yüksek ve necip hislerle donatılmasıdır.
Olaylar bu yolda olmadığınızı göstermektedir.
Talebelerin hürriyet duygusu ile yaptıkları masumane tezahürata karşı, Askeri kıtalar sevk edilmesi ve onların desteği ile Emniyet Kuvvetleri’nin gençlerimize coplarla ve kurşunlarla saldırması dünyada görülmemiş feci bir şeydir.
Bu hengamede kız talebelerin yürekler parçalayan çığlıklarının analar, babalar ve halk ruhunda onulmaz yaralar açacağını ve açtığını anlamamak memleketin huzuru bakımından büyük bir hata ve hazin bir gaflettir.
Bizim gençlerimizde hak, adalet ve hürriyet duygularının gelişmesinden ve kemalinden memnun olmamız lazım gelmez mi?
İstikbali, hissiz, duygusuz, müstemleke ruhlu, yalnız maddeci bedbaht insanlara mı bırakmak istiyoruz?
Sayın Bakan, maruzatım muhakkak ki çok mühim ve hatta çok cüretkardır.
Fakat memleket için, Milletin selameti için, Hükümet ve hatta Partinizin kurtarılması için dikkate alınması lazımdır ve hatta çok lazımdır.
Saygılarımla!

Subar Beyliği, bölgede yükselen iki büyük güç olan Asur İmparatorluğu ve Urartu Krallığı arasında varlığını sürdüren önemli bir siyasi teşekkül olarak bilinmektedir. MÖ 9. yüzyıldan 7. yüzyıla kadar geçen yaklaşık iki yüz yıllık süreçte Subarlar, bu iki güçlü devletin baskı ve saldırılarına rağmen bağımsızlıklarını korumayı başarmıştır.

Tarihi kaynaklarda Subar ülkesi, Mezopotamya metinlerinde Subartu adıyla geçer ve çoğu zaman kuzey dağlık bölgeleri ifade eden bir coğrafya olarak tanımlanır. Bu bölge günümüz Doğu Anadolu, Güney Kafkasya ve Kuzey Mezopotamya hattını kapsayan geniş bir alanı içine alıyordu. Subarlar, savaşçı yapıları ve dağlık coğrafyaya hâkimiyetleri sayesinde güçlü ordulara karşı uzun süre direnebilmişlerdir.

Subar Beyliği’nin bağımsızlığı, özellikle Asarhaddon döneminde güçlenen Asur baskısı sonucunda MÖ 673 yılı civarında sona ermiştir. Buna rağmen Subarlar, bölgenin kadim halklarından biri olarak tarih sahnesinde iz bırakmış ve Ön Asya’nın siyasi dengelerinde önemli rol oynamıştır.

Bazı Türk tarih araştırmacıları, Subar adının “Suvar / Sabir / Sabar” gibi daha sonraki Türk boy adlarıyla benzerliğine dikkat çekerek bu topluluk ile erken Türk unsurları arasında kültürel bağlar olabileceğini ileri sürmektedir. Bu görüş özellikle Azerbaycanlı tarihçi Firudin Ağasıoğlu Celilov tarafından dile getirilmiştir.

Sonuç olarak Subar Beyliği, Ön Asya’nın kadim tarihinde uzun süre bağımsız kalabilmiş yerel güçlerden biri olarak dikkat çeker. Asur ve Urartu gibi büyük devletlere karşı iki yüzyılı aşan direnişi, bölgenin siyasi ve kültürel çeşitliliğini anlamak açısından önemli bir örnektir.
GÖKTÜRK GRUBU

Kaynaklar
Firudin Ağasıoğlu Celilov – Türk Tarihinin İlk Kaynakları üzerine çalışmaları
Muazzez İlmiye Çığ – Sümer ve Mezopotamya tarihi araştırmaları
İlhami Durmuş – Türk kültür tarihi üzerine akademik çalışmalar

Peki Köy Enstitüleri neden kapatıldı ?
Bir gazeteci dönemin Van milletvekili Kinyas KARTAL ile yaptığı bir röportajda sorar:
“– Köy enstitüleri komünist yetiştirdiği için mi kapatıldı?
–Hayır. Beni babam Moskova Üniversitesi’nde okuttu komünizmin ne olduğunu ben gayet iyi biliyorum. Köy enstitülerinde komünizmi bilen kimse yoktu.
–Peki, karma eğitimden dolayı mı kapatıldı?
–Hayır. Bu da değil bütün dünyada okullar karma eğitim kız erkek beraber okuyor.
–Peki ya neden? —Ben kapattırdım köy enstitülerini. Ben toprak ağasıyım. 200’e yakın köyüm var. Bu köylerdeki halk bana tapar. Ne işi varsa bana sorar. Evlenecek, boşanacak, askere gidecek, mahkemesi nesi varsa gelir bana danışırdı.
Ama köy enstitüleri açıldıktan sonra 5 köyüme köy enstitüsü mezunu geldi ve bu köylerden artık kimse bana gelip danışmamaya başladı.

Ben düşündüm 200 köyümün hepsine köy enstitüsü mezunu gelirse benim ağalığım ne olur, sıfıra düşer!
Böyleyse benim harekete geçmem gerekir dedim ve doğudaki bütün ağalara telefon ettim onları topladım. Bir de batıdan buldum Eskişehir’den Emin Sazak.
Sonra Menderes’le pazarlığa gittik. (Yıl 1950 seçimlerin olacağı zaman)

Dedik ki; köy enstitülerini kapatırsan şu gördüğün doğudaki tüm toprak ağaları ve batıdan Emin Sazak’ın oyları sana. Kapatmazsan oy yok ve Menderes’te 1950’de iktidara gelir gelmez köy enstitülerinin temelini sarsmaya başladı.

Demokrat Parti iktidara geldikten sonra 27 Ocak 1954‘te çıkarılan kanunla Köy Enstitüleri kapatılarak günümüze ve geleceğe ışık saçacak güneşimiz resmen batırıldı. Köy Enstitüleri kapatılmasaydı, fırsat ve imkân eşitliği sağlanırdı. Ezberleyen öğrenci değil de okuyan, üreten, düşünen öğrenciler başarılı olurdu. Öğrenciler okullarına cep harçlıklarıyla değil emekleriyle “katkı” yaparlardı.

Demokrasi sadece kitaplardaki tanımlarda değil yaşamın ta içinde olurdu. Daha nitelikli öğretmenler yetişirdi.
Öğrenciler verilenle yetinmez, araştırır, bulur ve tartışırlardı. Boş zamanlarını müzik dinleyerek değil enstrüman çalarak; takım fanatikliği ile değil spor yaparak değerlendirirlerdi.

Biz şu an sadece matematik problemlerini hızlı çözen çocuklar yetiştiriyoruz.
Hepsi bu.
Ötesi yok…
“Köy Enstitülerinin bütün günahı omuzlarıma, sevabı başkalarına olsun. O kurumların günahı bile bana yeter.“ der , Hasan Ali Yücel.

ONLAR AYDINLANMANIN KENDİSİ, CUMHURİYETİN ŞAH DAMARI, KALKINMANIN İSMİ İDİ……IŞIKTAN KORKAN, KARANLIK BEYİNLER TARAFINDAN KAPATILDI…Köy Enstitüleri pozitif ayrımcılıkla fırsat ve olanak eşitliği ilkesini sağlamayı, sınıf ayrımını ortadan kaldırmayı amaçlamıştı. Işıktan korkanlar ışığı söndürdüler!
Anadolu aydınlanmasını evrensel değerlerle harmanlayan; başta Köy Enstitüleri olmak üzere hayata geçirdiği her çalışmada, eşitlikçi ve demokratik bir eğitim sistemini hedefleyen eski Milli Eğitim Bakanlarımızdan Hasan Âli Yücel’i, saygıyla anıyorum.
(Derya Dağaşan Özaydın)

“Ermenilerin hiçbir zaman devletleri olmamıştır. Vatan duygusuyla birleşmiş değillerdir; Ermeni vatanseverliği yalnızca ikamet yerleriyle bağlantılıdır. Hiçbir zaman devlet olarak var olmamış bir ‘Büyük Ermenistan’ı yeniden yaratma hayali fikri, dünyanın dört bir yanındaki zihinleri birleştiren ulusal bir kavramdır. 19. yüzyılda Kafkasya’ya yerleştirildiler ve burada ‘Kafkas Albanların mirasıyla karşılaştılar. Bu topraklar, İslam’ı kabul etmiş çok sayıda halk tarafından iskan edilmişti. 19. yüzyılda Ermeniler, Arnavut manastırlarını ele geçirip kiliseye çevirdiler ve Eçmiadzin’de Katolikos’un kutsal evini kurdular.”

Ermeni edebiyat bilimci, dilbilimci, folklorist ve akademisyen Manuk Abeghyan şöyle yazıyor: “...Ermeni halkının kökenleri nerede, nasıl, ne zaman, nereden ve hangi yollarla buraya geldiler… Onlar hakkında kesin bir bilgimiz yok.” (“Ermeni Edebiyatı Tarihi”, Yerevan, 1975).

19. yüzyılın sonlarında tarihçi A. Aninsky şöyle yazdı: “Eski Ermenilerin geçmişteki siyasi gücünün ve kültürünün önemini gösteren hiçbir şey olmadığı için, ne siyasi güçleri ne de kültürleri olduğu varsayılabilir. Her zaman küçük ve vahşi bir kabile oldukları anlaşılıyor. Hiçbir zaman tam siyasi bağımsızlığa ulaşamadılar. Ermeni yaratıcılığının bariz yoksulluğu da bununla bağlantılıdır. Söylemeye gerek yok, Ermeniler varoluşları boyunca özgün hiçbir şey yaratmadılar.”

Rus tarihçi ve Regnum haber ajansının genel müdürü Modest Kolerov, muhtemelen Arnavutlara atıfta bulunarak şöyle diyor: “Ermeniler komşu bir halkın adını ve tarihini benimsedi.”

Yazar ve eğitimci Haçatur Abovyan: “Türkçe (Azerbaycan dili) dilimize o kadar işlemiş ki, şarkılarımız, şiirlerimiz ve atasözlerimiz Türkçe (Azerbaycan dili) yazılmış; bayramlarda ve düğün törenlerinde her yerde Türkçe şarkı söylüyoruz. Dilimizin en az yüzde 50’si Türkçe kelimelerden oluşuyor…” (Haçatur Abovyan, “Ermenistan’ın Yaraları”, Erivan, 1939, s. 41, 42, 80-81).

Ermeni tarihçi A. Garagaşyan: “Ermeni geçmişi hakkında tarih veya efsane olarak kabul edilebilecek hiçbir bilgi yok. Hristiyanlığın kabulünden sonra, Hayk’ın Nuh ile olan ilişkisi uyduruldu.” “Nuh’un oğlu Yafet’in torunlarından biri olan Togorma‘nın soyundan geldiği iddia ediliyor.” (“Doğu Sorununun Tarihi”, Londra, 1905).

Ermeni tarihçi S. Haikazyan: “İlk Ermeni hanedanı, tarihi şahsiyetlerden değil, kurgusal efsanelerden alınmış figürlerden oluşmaktadır.” Movses Khorenatsi’nin kendisi 5. yüzyıl tarihçisi değil, 10. yüzyılda yaşamış sahte bir tarihçidir.” (“Ermenistan Tarihi”, Paris, 1919).

19. yüzyılın başlarında Rusya, Kuzey Azerbaycan’ı işgal etti. Çarlık, güney sınırlarında tampon görevi görmesi amaçlanan Ermeni A devletinin kurulmasına başladı. Osmanlı ve Safevi ülkelerinde yaşayan Ermeniler bu bölgeye yerleştirildi. Bu bölgede yaşayan bazı Alban Türklerin İslamiyet’i kabul etmesi nedeniyle birçok terk edilmiş Alban kilisesi ortaya çıktı. Bu kiliseler onarılarak Ermeni kiliselerine dönüştürüldü ve yeni Ermeni kiliseleri inşa edildi. Gelen yerleşimciler bu kiliselerin etrafına yerleştiler.

Fransız yazar ve filozof Charles-Louis de Montesquieu, “Fars Mektupları” (1721) kitabı

“Dünyanın tüm halkları arasında, sevgili Özbek’im, fetihlerinin ihtişamı ve görkemi bakımından Türkleri aşan bir halk yoktur.” Bu halk evrenin gerçek efendisidir: diğer tüm halklar onlara hizmet etmek için yaratılmış gibi görünmektedir. İmparatorlukların hem kurucusu hem de yıkıcısıdırlar; “Her zaman dünyaya güçlerini göstermişler, her çağda milletlerin belası olmuşlardır.” Türkler Çin’i iki kez fethetmiş ve hâlâ boyunduruk altında tutmaktadırlar. Büyük Moğol İmparatorluğu’nu oluşturan geniş topraklara hükmetmektedirler. Pers’in hükümdarlarıdırlar, Cyrus ve Hystaspes‘in tahtına oturmaktadırlar. Moskova’yı fethetmişlerdir. Türkler adı altında Avrupa, Asya ve Afrika’da büyük fetihler gerçekleştirmiş ve üç kıtaya hükmetmişlerdir.

Daha uzak zamanlardan bahsetmek gerekirse, Roma İmparatorluğu’nu yenen bazı halklar Türklerden gelmektedir. İskender’in fetihleri, Cengiz Han‘ınkilerle karşılaştırıldığında neyi temsil eder? Bu muzaffer halkın tek eksikliği, mucizevi başarılarının anısını yüceltecek tarihçilerin olmamasıydı. Kaç ölümsüz eylem unutulmaya gömüldü! Türkler tarafından kaç devlet kuruldu, tarihlerini bilmiyoruz! Bu savaşçı halk, yalnızca mevcut şan şöhretiyle meşgul, ebediliğine güveniyor “Yenilmezlik, geçmiş fetihlerinin hatırasını yaşatmak için hiçbir çaba göstermedi.”

Uçağın indiği yere, 16 yaşında Emine isminde, hiç gülmeyen, suratı asık bir kız gelir. Erkeklere karşı suratının asık olma sebebi, defalarca tecavüze maruz kalmış olmasıymış. Kahraman Türk askerlerinden olan Akın astsubay, *biz silahları ve sivilleri bırakırsak yolda giderlerken başlarına bir şey gelir, silahlara sahip çıkamayabilirler, kullanmayı bilmiyor olabilirler, uçağı kamufle edip, gidecekleri yere kadar refakat edelim* demiş.
Yolda giderlerken Emine’ye *kardeşlerin, annen, baban var mı* diye sormuş Akın astsubay?

Emine *Hepsi öldüler* demiş sert bir ifadeyle. Minibüsü kullanan şöför anlatmış hikayesini, tüm ailesinin öldüğünü, Emine’nin defalarca tecavüze uğradığını, travma geçirdiğini anlatmış, kusuruna bakmayın demiş.
Akın astsubay, tekrar sormuş Emine’ye, sana bunları yapanlar nerede biliyor musun? Görsen tanır mısın?

Emine *Biliyorum tanırım hepsini* demiş…
Minibüslerden bir tanesini ve Emine’yi alıp tarif ettiği adrese gitmişler. Göstermiş Emine yerlerini, bunlar demiş binanın önünde oturan 6 kişi.

Silah vermiş Akın astsubay Emine’ye, *Onlarında silahları var, bizi bekle, biz ateş ettikten sonra sende et, sana yaptıklarının intikamı için, sonrasında biz uçağın olduğu yere gidip ayrılacağız, seni minibüsü kullanan abi götürecek, bu kartta adres telefon numarası var, bir gün yolun İstanbul’a düşerse önce bizi ara’ deyip ayrılmışlar.
Yıllar sonra mektup göndermiş Emine, *Kahraman abilerim, ben evlendim 2 tane çocuğum var, benim için yaptıklarınızı ömrümün sonuna kadar unutmayacağım, bitmiş bir hayatı yeniden yaşama döndürdüğünüz için teşekkür ederim* demiş.
Sahte kahramanlara kulak asmayın, bizim gerçek kahramanlarımız var.

Mustafa Dumanoğlu x sayfası

Öyle yada böyle adam halen başımızda

Bugün her zaman yaptığımız tahminlerin biraz dışına çıkalım mı dostlar?

Hani *kaçacak* dedikya …!
hani *yargılanacak* dedikya ….!
bir an için boş verelim bunları ……

Tamam
Diktatörler kimyası gereği
Sorgulayan değil, biat eden yığınların olmasını ister ….

Özgürlükleri kısar..
Korkutur …
Kuvvetler ayrılığını kaldırır …
Sivil toplum kuruluşlarını,
Ve sendikaları susturur ..
Hukuku askıya alır .,.
Mahkemelere talimat verir ..
Kolluk kuvvetlerini güçlendirir..
Dini suistimal eder …
Milliyetçi duyguları kışkırtır …
Saldırganlaşır ….
Savaş dili kullanır.
Toplumu kutuplaştırır …!
Yandaş yalaka basın yaratır ..
korku iklimi oluşturur..
Muhalefeti susturur …
Parlamentoyu etkisizleştirir…
yandaşlarını ihya eder ..
Kendi zengin sınıfını yaratır ..
Ve daha neler neler ..

EVET bunların hepsini yaşadık.. Biraz soluklanın.!

Hitler’in hayatını okuyanlar vardır mutlaka..
Şahsen ben okudum ..
Bakın abartmıyorum
yüzlerce belgeselini izledim
Canım *biliyoruz* demedim

Hala izliyor Ve okuyorum…

Hani bir deyim vardır ;
“Şeytan ayrıntıda gizlidir” diye
Bende öyle düşündüm

“Ya şu bilinen Hitler değil mi,
durmadan neden okuyup izleyelim” demedim halen izliyorum ..

Meğerse ayrıntılarda neler varmış neler ..
Şimdi *Buda nerden çıktı* demeyin
Çıktı anacım ..
Vallahi abartmıyorum

Hitler nasıl bir yol izlemiş ise
hepsini izlemiş Erdoğan ..

Hitler‘in çıktığı basamakların aynısını çıkmış Erdoğan..
Şöyle bakınca kültürsüz bir adam ..
Bir çok insan diyor ki *bütün bunları yapacak donanım yok onda*

Evet alt yapı çürük
*İyide adam yaptı* .

Belli ki bu işin ucu teeee pentoğona dayanıyor

Neyse konuyu toparlayalım ..

Biliyorsunuz Erdoğan gücü arttıkça maskelerini bir bir attı..
Öyle çok maskeler kullandı ki
Şimdilerde maskesiz..

Ama bütün bunlar onu ACILI SONdan kurtaramayacak..

uzatmaları oynadıkça Suçları da artacaktır..

Bir kaç konuyu da Sıralayıp devam edelim …

Dostlar
Bu çark yalansız döner mi …?
Asla…
Sömürüsüz döner mi…?
Mümkünatı yok …

Daha çok Suç işlemeden yol alabilir mi…?
Mümkün değil …

İyide bunlar üretimi düşürür
Düştü de zaten

Ve dahası Yoksulluk artar ..
Borçlar artar ..
Eğitim kalitesi düşer
Silahlanma artar
Toplumsal adalet bozulur
Devlete ve adalete olan güven azalır ..
Derken çevresi daha çok
Yandaş yalaka hırsız
Yağmacı tiplerle dolar .
Normal *alkış* ona yetmez olur
Normal *övgü* az gelmeye başlar.
Övgü ve alkış yarışı içinde gerçeklikten iyce kopar ..
Hatta *Allah’ın vasıflarına sahip* olduğuna inanmaya başlar ..
kim dost, kim düşman, bilemez olur.

İŞTE bu noktada
Korkuları da artar ..
Çevresindeki kalabalık artıkça onun korkuları da artar .
Korktukça daha çok korku salar ..
Artık daha çok suç işlemeden,
daha çok yalan söylemeden
yol alamaz.

Hadi bir ilave daha yapalım
O ARTIK GİRDİĞİ GİRDAPTAN GERİYE DÖNEMEZ….
Dönerse onca suçun hesabını veremeyeceğini bilir…
Mecburen daha ileri gidecek …
YANİ DAHA ÇOK SUÇ İŞLEYECEK..

Bu bir kısır döngüdür …
Uyuşturucu bağımlılığı gibi..
Ve Sonu kanlı biter .

Herkesin bir kişiye biyat ettiği bir sistemlerde Kendisini alkışlamayanları DÜŞMAN-HAİN-TERÖRİST ilan eder

Erdoğan artık bunları geride bıraktı.

Şimdi gelelim asıl tezimize yani yaşanmış örneklere ;

NEYMİŞ Erdoğan *SADAD* diye gizli bir Ordu kurmuş …
tamam doğru.

Neymiş 250 Bin kişilik bekçi teşkilatı aslında onun
Sokaklardaki gücüymüş ..
Tamam doğru.

İSTİHBARATI
EMNİYETİ
ORDUSU
ve TROLLERİ var…
DOĞRU

Peki Gelin şimdi birlikte Yakın tarihimize bir yolculuğa çıkalım:
Hitler’in yok muydu. (Almanya diktatörü)
VARDI …
Hem de bütün dünyaya Kafa tutacak kadar vardı…
SONUÇ : 50 Milyon insanın ölümüne sebep oldu..
Saklandığı sığınakta intihar etti
Bir mezarı bile yok.

PEKİ
MUSSOLİ’nin yok muydu? (italya diktatörü)
Vardı ..

Sivil
Asker
Baskı
Şiddet
buldozer gibi ezdi halkı ..

SONUÇ: Şehir meydanında bacağından ağaca asıldı ..
kokuncaya kadar sallanan ölüsüne gelen giden tükürdü.

PEKİ
ŞAH RIZA PEHLEVİ’nin yok muydu?
(İran diktatörü)
Vardı.

Ama Ülkesine gömülmek bile kısmet olmadı .

PEKİ
MARCOS’un yok muydu? ….
(Filipinler)
vardı …..!

SONUÇ : Ölüsünü bile Ülkedeki hiçbir mezarlık kabul etmedi…
En sonunda eşi cesedi evinin zemin katına gömdü …

Devam edelim
Çavuşeşku’nun yok muydu?…
(Romanya diktatörü)
Vardı….!

SONUÇ : En güvendiği kendi askerleri tarafından Eşiyle beraber kurşuna dizildi.

PEKİ
PİNOCHET’in yokmuydu? …
(Şili )
vardı ….!

SONUÇ : Yaşlı ve yatalak diye ülkesinde ölmesine İzin verildi de
Ölüsü ortada kalmaktan kurtuldu..

PEKİ
FRANCO’nun yok muydu?
(İspanya diktatörü…)
VARDI …

PEKİ
IRAK diktatörü Nuri’nin yok muydu? ..
VARDI..
SONUÇ : önce asıldı, sonra ölüsü yerlerde sürüklendi,
Ve daha sonra parçalanmış vücudu köpeklere atıldı..

PEKİ
BATİSTA’nın yok muydu…?
( Küba …)
VARDI .
Arkasında da koca Amerika vardı ..
Hafiyeleri,
Özel birliği,
İstihbaratı vardı.
Kan kusturdu halkına ..

SONUÇ : Ölüsünün ülkesine gömülmesine bile izin verilmedi.

PEKİ
ÖMER EL BEŞİR’ in yok muydu…
(Sudan…)
VARDI.
SONUÇ :
En güvendiği askerleri tarafından devrildi..

PEKİ
MARİA ANTONİETTE’nin yokmuydu?
(Fransa kraliçesi )
VARDI
SONUÇ : Giyotinde kafası kesildi..

Ve tarihin gelmiş geçmiş en acımasız,
en zalim diktatörü
GALİGOLİ’nin yok muydu?
vardı .
Hem de binlerce ..
PEKİ
NE oldu? …
Binlerce kişiden oluşan özel ordusu
bir gün fırsatını bulup aniden saf değiştirip onu
Param parça etti….

Şimdi elimizdeki bu tabloya bakarak,
Bizimkisinin şansı yüzde kaç sizce?

Ne dersiniz?
Nereye kadar devam edebilir?

Gün gelecek soruşturma açmayan savcıların
Çekmecelerinin karanlık bölmelerinde gizli gizli belge biriktirdikleri görülecektir.

Gün gelecek bugün alkış yarışına giren generallerin Onu nasıl sattıkları görülecektir …

Gün gelecek çıkar çeteleri Onu bizden önce linç etmeye çalışacaktır.

Herkes *biz biliyorduk Ama korktuk* diyecektir.

Korku salarsan Olacağı budur ….

Baskı dönemlerinde
Kim dost
Kim düşman bilinmez….

SONUÇ : Sizce ERDOĞAN’ın sonu bunlardan farklı olabilir mi?

OLAYA birde buradan bakınız …

                . {Galip SARIALTIN}

Bedirhan Bey İsyanı ve Kronolojik Süreç:

1820-1830: II. Mahmud dönemindeki merkeziyetçilik hamleleri, devletin vaktiyle Türkmen topraklarını peşkeş çektiği bu sonradan gelme Bohtan (Bedirhan) ve Baban gibi aşiret yapılarının imtiyazlarını tehdit etmeye başlar.

1840-1842: Bedirhan Bey, Türkmen yurdu olan Cizre ve çevresinde, Osmanlı’nın zafiyetinden faydalanarak bu işgali kalıcı bir “emirlik” kılıfına sokmaya çalışır.

1843-1845: Bölgedeki demografik dokuyu tamamen değiştirmek adına, Türkmen köyleri ve meraları üzerindeki baskı en üst seviyeye çıkarılır; bu bir “hak” arayışı değil, mülke doğrudan çökme eylemidir.

1847: Osmanlı’nın isyanı bastırmasıyla Bedirhan Bey tasfiye edilir, ancak o dönemde Türkmen evlerine yerleşen bu yapay nüfus ve zihniyet, bugünkü bölücü iddiaların asıl kaynağı olarak bölgede kalmaya devam eder.
Sonrasında da hem 1. Dünya savaşı hem kurtuluş savaşı sırasında kaynakları ile yazdığımız üzere öyle birlik beraberlik bir yana ermeni ve Ruslar ile yeri gelmiş Yunanlılar ile iş tutmuşlardır.
Beraber savaştık tamamen bir masaldır.
Bugün dem in duruşu ve 7 milyon oy alması da kanıttır .

İçlerinde belki yüzde 1’den az bir kısım Kürdistan yerine ben güneydoğuluyum der , bu vatana sadık ulus devlet tanımını kabul etmiş ve Türk halkı içinde kendini görmektedir, onlar ise yüzde 1 bile değildir .

Bu yüzden bu kürt hareketi değil demek 1600’lü yıllardan beri yani Yavuz’dan hemen sonra gelir gelmez yaptıkları ve var olan bir şeyi yok saymaktadır.

Eğer bir hak söz konusu ise eğer bir özür söz konusu ise eğer bir gasp söz konusu ise bu Türkmenleredir.

Diğerleri Zagros Dağları’ndan öteye gitsin

Tarihsel hakikat şudur: Güneydoğu’nun her karışında Selçuklu ve Türkmen damgası vardır. Bugün bölücülerin “bizim” dediği yerler, Osmanlı’nın yanlış politikalarıyla Türkmenlerin elinden alınıp bu aşiretlere açılan, yani dışarıdan gelip Türkmen yurduna çökenlerin işgal sahasıdır. Bu bir mülkiyet hakkı değil, tarihsel bir gasp sürecidir.

       (Orcun Alacam)

Kaynaklar:

Sevinç, N. (1992). Antik Çağ’dan Günümüze Kürtler ve Kürdistan Gerçeği. Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.

Akçura, Y. (1928). Osmanlı İmparatorluğu’nun Dağılma Devri. Türk Tarih Kurumu.

Sümer, F. (1999). Oğuzlar (Türkmenler): Tarihleri, Boy Teşkilatı, Destanları.

Halaçoğlu, Y. (1991). XVIII. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nun İskân Siyaseti ve Aşiretlerin Yerleştirilmesi.

33 yıl (1876-1909) padişahlık koltuğunda oturan İkinci Abdülhamit döneminde, 1 milyon 592 bin 806 kilometrekare toprak kaybedilir.

Bugünkü Türkiye’nin yaklaşık iki katı…

★★★

2.Abdülhamit yıllarında, Medrese el üstünde tutuluyordu.

Vatanı düşmandan koruyacak subayların yetiştiği Harp Okulu’nu da, bir tehdit olarak görülüyordu.

Medresenin Harp Okulu’ndan, akıl ve bilimden üstün tutulduğu bu dönem, Osmanlı Devleti’nin çöküşünü de hızlandırıyordu.

★★★

1912’de Balkan Devletleri, Osmanlı Devleti’ne karşı bir cephe oluşturur.

Bulgaristan, Yunanistan, Sırbistan ve Karadağ arasında Balkan birliği kurulur.

Bu birlik, Rusya’nın eseridir.

★★★

Balkanlarda bu önemli gelişmeler olurken, Osmanlı iç çekişmelerle uğraşmaktaydı.

Kendisine karşı oluşturulan cephe yerine, iç cepheyle çarpışıyordu.

★★★

Öyle ki…

Dışişleri Bakanı Asım Bey, 15Temmuz 1912’de Mebusan Meclisi’nde yaptığı konuşmada, “Balkanlardan vicdanım kadar eminim” diyordu.

Diyordu ama…

90 gün sonra Balkan devletleri savaş ilan edecekti.

İşte bu atmosferde, 17 Ekim 1912’de Birinci Balkan Savaşı başladı.

★★★

Osmanlı’da öyle bir bilgisizlik ve ilgisizlik fırtınası eser ki…

Sırbistan, Osmanlı Devleti’ne karşı kullanmak için Avrupa’dan aldığı silahları Avusturya’dan geçiremeyince, Osmanlı Devleti’nden aldığı izinle Selanik’ten Belgrad’a taşıdı.

Bu işlemi birkaç kez yaptı.

Yeni Osmanlı Kabinesi de, bu atmosferde 65 bin kadar askerin terhis edilmesine karar verir.

★★★

Balkan Savaşı yenilgisinin siyasi tablosu, işte budur.

Ama asıl büyük utanç lekesi Osmanlı ordusunda yaşanır.

★★★

Rahmi Apak, İkinci Abdülhamit döneminde, Balkan ve İstiklal Savaşı’nda görev yapan bir subaydır.

“Yetmişlik Bir Subayın Anıları” adlı kitabında şöyle diyordu:

“Bir yerde, küçük bir sırt üstünde 7~8 subayın daire şeklinde bir şeyler yaptıklarını gördüm… Subaylardan birisi Kur’an’ı ortasından bir iple bağlamış, bu ipe bir anahtar geçirmiş, mukaddes kitabı çeviriyor sonra bırakıyor…

Kitabı çeviren subay:

‘İşte, kitabın gösterdiği istikamet. Bizim için hayırlı olacak istikamet burası, yani Loşna istikameti. Cavit Paşa’nın bulunduğu yer’ dedi.

Meğerse bu subaylar, yarım saatten beri hangi istikamete gidilmesi gerektiğini tartışmışlar…

Kur’an falına başvurmaya karar verilmiş. Sonuçta, bu gruptan 5 subay Kur’an falının gösterdiği istikamette (Ordu Komutanı’nın emrinin tersine) yola çıktılar. Diğer 2 subay da, ordunun talimatına göre Fiyeri’ye gitmek üzere bize katıldılar…”

★★★

7 subaydan 5’i ordu komutanının verdiği emre uymaz.

Fala göre, ters istikamete giderler.

★★★

Askerlik sanatından uzaklaşan bir ordunun geldiği durum, işte buydu…

İşte, Balkan Faciası’na neden olan ve Osmanlı’yı tarih sahnesinden silen zihniyet tam da buydu.

★★★

Yıl 1914…

Atatürk, yarbay rütbesinde Sofya’da Askeri Ataşe’dir.

“Subay ve Komutanla Söyleşi” (Zabit ve Kumandanla Hasbihal) adlı bir kitap kaleme alır.

Balkan felaketine neden olan komutanları ağır şekilde eleştirir.

Kitapta yazdığı bir cümle, 620 yıllık koca Osmanlı Devleti’nin çöküş nedeninin bir özetidir:

“Ordunun can damarı olup birçok geleneklere bağlı olarak gelişen ve tam olgunlaşan askeri disiplin duygularını, bugün Osmanlı Ordusu subayları içinde, gerçek anlamda görmeği istemek, insanın ruh halini bilmemek demektir.”

★★★

33 yaşındaki Yarbay Mustafa Kemal’e ait olan bu sözler, askerlik sanatından uzaklaşmış ve siyasete bulaşmış bir ordunun durumunu yansıtıyordu.

O ordunun düşmana ihtiyacı yoktu, içten çökmüştü.

O ordu, Atatürk’ün doğduğu şehri, Selanik’i tek kurşun atmadan düşmana teslim etmişti.

Manastır ve Üsküp’ü de savaşmadan vermişti.

★★★

Mustafa Kemal, aynı orduyla 2 yıl sonra Çanakkale’de destan yazar.

Neden?..

Çünkü, orduda siyaset, tarikat değil; vatan sevgisi öne çıkmıştır.

Çünkü, ordu askerlik sanatının gereklerine göre yönetilmiştir.

★★★

Dünyanın en zengin enerji kaynaklarına sahip…

En modern silahları satın alabilen ülkelerin askeri harcamaları, neredeyse Rusya kadar.

Ama…

Savaşma yetenekleri yok.

Neden?..

Çünkü, askerlik sanatından uzaklaşmış bir ordunun vadedeceği tek gerçek: Yenilgi ve felakettir.

★★★

Kökü Pers İmparatorluğu’na uzanan İran’ın, İsrail karşısında etkili olamayışının nedeni, tam da budur.

46 yıllık Molla rejiminin, dünyanın en büyük üçüncü petrol rezervine sahip İran’ı getirdiği nokta budur.

1948’de kurulan İsrail’e karşı, bir türlü varlık gösteremeyen Arap ülkelerinin durumu, tam da budur.

★★★

“Ulus” devlet ve “Millet” bilinci yerine, “Ümmet” anlayışının ülkeye vadedeceği tek gerçek, Balkan felaketidir.

Bir ülkede yozlaşma yaygınlaşırsa, “liyakat” yerine “biat” kültürü hüküm sürerse ne olur?

O ülke, kendiliğinden çöker gider…

Dış düşmana ihtiyacı yok çünkü…

★★★

Sorgula…

Sorgularsan, yolun Atatürk’e ve onun ilkelerine çıkar.

Mustafa Kemal’den uzaklaşan bir Türkiye’nin, pusulasını kırmış bir gemi misali; karanlık denizlerde sonu uçurumdur.

     {E.General Dr.Naim Babüroğlu}

Vayy.. bu İNÖNÜ var ya; bu İNÖNÜ(!)
Bakın; BU ÜLKEYE NELER YAPMIŞ(!)
işte İNÖNÜ’nün İHANETLERİ;
ATATÜRK sonrası CHP İKTİDARI 1938-1950
12 yılda “TEK DİKİLİ AĞACI YOK..” denilen
İNÖNÜ’nün CUMHURBAŞKANLIĞI DÖNEMİ;
Takdir ve yorum sizlerin..;

ATATÜRK’ün VEFATINDAN sonra İSMET İNÖNÜ DÖNEMİNDE YAPILANLAR:
1939 YILI ESERLERİ     :

– Bursa Merinos Fabrikası üretime başladı.
– Ergani Bakır madenleri İşletmesi hizmete girdi.
– Karabük Demir Çelik Kok Fabrikası üretime başladı.
– İstanbul’da yabancıların işlettiği Tramvay ve Tünel tesisleri devralındı.
– Bursa ve Mersin elektrik tesisleri devletleştirildi.
– Adana Elektrik Şirketi devletleştirildi.
– Sivas’ta Demiryolu Makinaları Fabrikası kuruldu.
– Aydın’da 4000 köylüye toprak dağıtıldı.
– İstanbul’da kent içi ulaşım, havagazı ve elektrik dağıtımı yapacak İETT kuruldu.
– Fransız askerleri Hatay’dan çıkartıldı, Hatay Türkiye’ye katıldı.
– Karabük Demir Çelik Fabrikası Yüksek Fırınları hizmete girdi.
– Malatya iplik fabrikası hizmete girdi .
– Ankara Havagazı Şirketi devletleştirildi.
– Karabük Demir Çelik Boru Fabrikaları hizmete girdi.
– Unkapanı Atatürk Köprüsü açıldı.
– İlk Türk denizaltısı Atılay Haliç’te denize indirildi.
– Sivas – Erzurum demiryolu açıldı. 15 yılda yapılan demiryolu 3.000 km’ye ulaştı
– Tekirdağ Şarap Fabrikası hizmete açıldı.
– TBMM binasının inşaatına başlandı.
*
1940 YILI ESERLERİ      :

– Raman dağında Petrol bulundu.. Milli Türk Petrol Şirketi kuruldu.
– Köy Enstitüleri kuruldu. (Toplam sayısı 21’i bulan köy enstitüleri 1954 yılında kapatıldı)
– İstanbul Radyo İstasyonu hizmete girdi.
– Ereğli Kömür İşletmesi kuruldu. Ereğli kömür ocakları devlete bağlandı.
– Haliçte yapılan İkinci Türk denizaltısı donanmaya katıldı.
– Taksim Gezi Parkı İstanbul’da açıldı.
– Ankara’da Milli Halk Kütüphanesi açıldı.
– Garp Linyitleri İşletmesi kuruldu.
– Antalya – Manavgat – Konya karayolu açıldı
– Şile enerji santralı hizmete açıldı
*
1941 YILI ESEELERİ       :

–Anıtkabir’in temeli atıldı
– Gebere Barajı açıldı.
– Türkiye ilk milli petrol şirketi Petrol Ofisi kuruldu.
– Türk Hava Kurumu Ankara Etimesgut’ta uçak fabrikası kurdu.
– THY Yurtiçi uçuş merkezlerinin sayısı 11’e çıktı.
*
– Ankara Etimesgut’ta üretilen ilk Türk uçağı deneme uçuşları yaptı.
– Türk Devrim Tarihi Enstitüsü kuruldu.
– İlköğretim seferberliği başladı.
– Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsü açıldı.
– Dalaman ve Hatay Devlet Üretme Çiftlikleri kuruldu.
– Atatürk Devrim Müzesi açıldı.
*
1943 YILI ESERLERİ     :

– Ticaret ve Sanayi Odaları, Esnaf Odaları ve Ticaret Borsası Kanunu kabul edildi.
– Zonguldak-Kozlu demiryolu hattı açıldı.
– İstanbul’da Atatürk Bulvarı açıldı.
– Ankara’da Gençlik Parkı açıldı.
– Diyarbakır – Batman Demiryolu açıldı.
– Seyhan barajı ve Regülatörü faaliyete geçti.
– Sivas Çimento Fabrikası üretime başladı.
– İstanbul’da Yıldız Parkı açıldı.
– Ankara Fen Fakültesi açıldı.
*
1944 YILI ESERLERİ     :

– Türkiye Zirai Donatım Kurumu (TZDK) kuruldu.
– İzmit Klor Alkali Fabrikası hizmete girdi.
– İzmit Selüloz ve kağıt Fabrikaları işletmeye alındı.
– Ankara Etimesgut uçak fabrikasında çeşitli tiplerde 200 özgün uçak üretildi.
– Anıtkabir’in temeli atıldı.
– İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) kuruldu.
– Mersin Limanı hizmete açıldı.
– Gaziantep Havaalanı açıldı.
– Fevzipaşa – Malatya ve Diyarbakır – Kurtalan demiryolları hizmete girdi.
– ADAPAZARI’nda Ziraat Alet ve Makinaları Fabrikası üretime başladı
*
1945 – Köy Enstitüleri ilk mezunlarını verdi. 1996 mezun öğretmenden 1878 inin ataması yapıldı
1945 – Şirketi Hayriye (İst. Şehir Hatları vapur işl.) devlet tarafından satın alındı.
1945 – Türkiye Birleşmiş Milletler’e kurucu üye olarak katıldı.
1945 – İskenderun Limanı hizmete girdi.
1945 – Türkiye ilk defa yerli ampul üretimine başladı.
1945 – Çiftçiyi ve Köylüyü Topraklandırma Kanunu kabul edildi.
1945 – Ormanlar koruma amacıyla devletin mülkiyetine geçti.
1945 – İstanbul – Londra ve İstanbul – Paris uçak seferleri başladı.
1945 – İlk yerli uçak motoru fabrikasının temeli AOÇ’de atıldı..
1945 – Etimesgut Uçak fabrikası bünyesinde oluşturulan ARGE –Etüd Bürosu 16 ayrı tipte özgün uçak projesi üretti.
*
1946 – Türkiye çok partili sisteme geçti. Demokrat parti kuruldu.
1946 – İş ve İşçi Bulma Kurumu hizmete başladı.
1946 – İşçi Sigortaları Kurumu kanunu yürürlüğe girdi.
1946 – İstanbul – Ankara arasında yataklı tren seferleri başladı.
1946 – Ankara Üniversitesi kuruldu.
1946 – Elazığ Tekel Şarap Fabrikası açıldı.
1946 – Türkiye’nin ilk çok partili seçimleri yapıldı.
1946 – İkinci Türk denizaltısı YILDIRAY hizmete alındı
1946 – Raman-8 kuyusundan günde 450 varil petrol üretimine başlandı
*
1947 – İstanbul Açıkhava Tiyatrosu açıldı.
1947 – İşçi ve İşveren Sendikaları Kanunu kabul edildi. İşçi ve işverenlerin örgütlenmesinin önü açıldı..
1947 – Palu-Genç demiryolu hizmete girdi.
1947 – Rize Çay Fabrikası üretime başladı.
1947 – Eskişehir Demiryolu Takım Fabrikası hizmete girdi.
1947 – İstanbul’da İnönü Stadyumu açıldı.
1947 – Etimesgut uçak fabrikasında üretilen uçakların aerodinamik testlerini yapacak Ankara Rüzgar tünelinin kurulmasına başlandı
*
1948 – Köprüağzı – Maraş demiryolu açıldı. Açılan son demiryolu hattı oldu; çünkü 1950’deki Adnan Menderes hükümetinden itibaren demiryolu yapımları durduruldu.
1948 – Çatalağzı Termik Santralı hizmete girdi.
1948 – Milli Kütüphane hizmete girdi.
1948 – Ankara Etimesgut’ta kurulan ilk yerli Uçak Motor fabrikası hizmete girdi.
1948 – Paris’te yapılan dünyanın en büyük havacılık fuarında Türk uçakları da sergilendi
*
1949 – Porsuk Barajı açıldı..
1949 – Emekli Sandığı kuruldu.
1949 – Türkiye İnsan Hakları Bildirgesini onayladı.
1949 – Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü kuruldu.
1949 – İstanbul’da Kartal- Yalova araba vapuru hizmete girdi..
1949 – Sümerbank Ateş Tuğla Fabrikası Filyos’ta açıldı.
1949 – Muş’ta Alparslan Devlet Üretme Çiftliği kuruldu.
1949 – Murgul Bakır İşletmeleri üretime başladı.
1949 – Türkiye Avrupa Konseyi’ne kabul edildi.
1949 – Etimesgut uçak fabrikasında üretilen uçakların aerodinamik testlerini yapacak Rüzgar tünelinin inşaat ve montajı bitirildi.
*
İşte Atatürk’ün vefat ettiği 10 kasım 1938’den Demokrat Partinin iktidara geldiği 1950 yılına kadar geçen 11 yılda CHP’nin yaptıkları.. Bu dönem aynı zamanda İsmet İnönü’nün Cumhurbaşkanı olarak görev yaptığı dönemdir.
Bu dönemin ilk 6 yılı dünyayı kasıp kavuran ll.Dünya savaşının sürdüğü, Türkiye’nin bu uğurda 2 Milyon Mehmetçiği silah altında bulundurmak zorunda olduğu yıllardır.
Bu dönemin son 5 yılı ise Stalin canavarının Türkiye’den toprak talep ettiği, tehdit ve korku dolu yıllarıdır..
Bu dönem, Türkiye’nin dış borç alamadığı, fakat Osmanlı borçlarını son kuruşuna kadar ödediği yıllardır..
Bu dönem, savaşa giren girmeyen hemen tüm gelişmiş ülkelerin yoksulları korumak için temel gıda maddelerini karneye bağladığı yıllardır.. Buna rağmen dünyada yüzbinlerce kişinin açlıktan öldüğü yıllardır..
Türkiye bu zor yılları hasarsız atlatmış nadir ülkelerden biridir..
*
Benim doğduğum Dörtyol’un Ocaklı-Kuzuculu köyleri hacı-hoca takımının yoğun olduğu yerlerdi. Çocuk da olsam 1950’li yılların sonlarını hatırlarım.. Hısımlarım dahil çevremizdeki herkes Demokrat Partiliydi.. Atatürk’e BETON MUSTAFA derlerdi.. Sevmezlerdi Atatürk’ü.. Atatürk’ü neden sevmediklerini sonraki yıllarda sordum, öğrendim.. En önemli sebep HARF devrimiydi..
Arap harflerinden Latin harflerine geçişle birlikte sadece Medrese Hocaları değil.. tüm eğitim ve dini kurumlardaki on binlerce hoca bir gecede işsiz, mesleksiz, ekmeksiz kaldıklarını düşünmüşler..
Harf devrimine karşı tavır alanlardan biri yörede sözü dinlenen CİNCİ HOCA’dır.. Anne tarafımdan bize de uzaktan akraba olan Cinci Hoca, İstiklal mahkemeleri tarafından yargılanır ve idam edilir..
Bu kesim Atatürk’e olan düşmanlıklarını içlerinde yıllarca saklamış, unutmak bir yana büyüttükçe büyütmüşlerdir.. 1950 yılında Demokrat partinin iktidara gelmesiyle çekiç ve baltaları kapıp, PUT olarak gördükleri Atatürk heykellerine saldırmışlar..
Atatürk heykel ve büstlerine saldırılar , Türkiye’nin hemen her yerinde yaygınlaşmaya başlayınca, Demokrat Parti, olayların önünü alabilmek için ATATÜRK’Ü KORUMA YASASI çıkarmak zorunda kalmıştır.
Koruma yasası nedeniyle Atatürk’e eskisi gibi saldıramayan bu cenah Atatürk ve Cumhuriyetine olan tüm öfke ve kinini İsmet İnönü’ye yönlendirmiştir..
1950 sonrasında İsmet Paşa muhalefettir.. Sahipsizdir.. Savunmasızdır.. Ona vurmanın bir bedeli, bir yaptırımı yoktur.
Her kimin Atatürk ve onun Cumhuriyeti ile bir sorunu varsa, bunu İsmet İnönü üzerinden yaptığı dönemleri yaşadık.
Bugünün AKP lideri Erdoğan bu zihniyetin en tipik temsilcisidir..
Erdoğan’ın şu sözlerine bakar mısınız:
“-CHP’nin tek parti diktatörlüğünde ne yapıldı Allah aşkına?”
“-CHP’ye soruyorum; Yahu senin bu memlekette dikili bir ağacın mı var?”
“-Bu cibilliyetsiz partinin bu ülkeye hiçbir katkısı olmamıştır”
“-CHP iktidarında şu ülkede bir taş üstüne taş kondu mu?”
“-Biz bu CHP’nin cemaziyülevvelini biliriz, hiçbir eserleri, emekleri yoktur bu ülkede”
*
Bakın bir taşla kaç kuş.. Hem CHP’ye, hem İsmet İnönü’ye, hem Atatürk’e, hem de O’nun Cumhuriyetine..
Eline geçirdiği medya ile cahil kalmış halk kesimlerine bu konuyu işler de işler..
Hele bir de bu konuyu DİN sosuna bulayarak sundunuz mu.. Kaybetme ihtimaliniz hiç yoktur.. Sıfır sermaye.. maksimum kar garanti..
Bizim sağ bunu bilir, bunu kullanır.. Taa, Adnan Menderes’ten Recep Tayyip Erdoğan’a kadar hepsi bunu kullanmıştır..
Ama ben bir vicdan taşıyorum.. Halkımızın bu denli yanlış bilgilendirilmesine isyan ediyorum..
Bu vatan için 20 yılını savaş meydanlarında geçirmiş bir insanın, günahları yanında sevaplarıyla da anılmasından yanayım..
Yanlış bilgilendirilmiş olsa da, benim gibi vicdan taşıyan milyonlarca insanın varlığına ve konuyu akıl mantık süzgecinden geçirip yorumlayacağına inanıyorum..
Mehmet Kurthan 28.09.2018

Not: Bu yönde bir çalışmayı birkaç yıl önce Araştırmacı Mehmet SAĞLAM yapmıştı.. O çalışmanın doğruluğunu test etmek için resmi kaynak Anadolu Ajansının 80. yıl Kronolojisi ile karşılaştırdım.. Doğruluğunu görmekten mutlu oldum.. O listede bulunmasını gereksiz gördüğüm hastaneler, okullar, kamu binaları gibi olağan yapılarla, özel sektörce yapılmış tesisleri çıkardım.. Kendimce gerekli gördüğüm yenilerini ekledim. Kaynak listesi çok uzun olduğu için buraya yazamadım.. Doğruluğundan kuşku duyduğunuz maddeyi kopyalayıp Google’a yapıştırarak test edebilirsiniz… MK