Cumhurbaşkanı, aynen bir “Suç İtirafı” niteliğinde olan konuşmalarından birinde şunları söylemişti; “Biz de bunlara yardım ettik! (FETÖ için söylüyor) Niçin? Menzilimiz (varacağımız hedef) aynı olduğu için yardım ettik. Rabbim ve milletim beni af etsin!”

CIA elemanı FETÖ’nün menzili nedir?
Cumhuriyet rejimini yıkıp, Ümmet Devleti kurmak!
FETÖ ile “Menzilimiz aynı” diyen Erdoğan’ın hedefi nedir?
“İslam’da birleşelim” mantığını savunduğu ve 24 senelik belgeli “Kürdistan Devleti Cumhuriyet düşmanlığı sebebiyle, bir kısmı ” olmak üzere Federe Ümmet Devletini kurmak!

Şimdi “Menzilimiz aynı olduğu için FETÖ’ye yardım ettik” sözünün arkasındaki gerçek niyeti görebildiniz mi? 11 sene boyunca dolu-dolu bu menzile varmak için kol-kola, gönül gönüle her gün Cumhuriyetin damarlarını koparma mücadelesini beraberce verdiler.
Kavga nerede çıktı? Biri Kâinat İmamı olmak istedi, diğeri İslam Halifesi!
Hırsızlıklar-yolsuzluklar-rüşvetler-sıfırlamalar-kupon arazi dümenleri- Himmet paraları rezillikleri ortaya dökülünce kavga “Kan Davasına” döndü.

Yakın tarih boyunca Türk Milletinin başı ne zaman derde girse, altından Dinci ve Bölücü terör örgütleri çıkar. Bunların müşterek hedefi Türkler ve Türk Cumhuriyetidir. Örnek mi;

–Fethullah Gülen, Ermeni asıllı bir Kürt’tür. Erdoğan, Türk Devletinin birliğini temsil eden bir makamda oturmasına rağmen sürekli olarak kendisinin Gürcü, eşinin Arap olduğunu söylemektedir. Bunların ikisinin de “Ermeni Meselesine” bakışları aynıdır. İkisinin de çok sayıda beyanı mevcuttur.

-PKK Narko-Terör Bölücü terör örgütüne bakışları da aynıdır. Barzani denen eşkıya ikisinin de en kıymetli dostudur. Erdoğan yıllarca Oslo ve Kandil’de PKK uyuşturucu Baronları ile Türk Devlet yetkililerini görüştürmüş, Türk Milletine Habur rezaletini yaşatmıştır. Fethullah Gülen, Barzani bölgesinde çok sayıda ortaokul-lise- Üniversite açmış ve halen bu okullar çalışmaktadır.

-İkisinin de Atatürk’e bakışı aynıdır. Erdoğan, Siyonizm’in kurucusu Theodor Herzl’in İsrail’deki kabrini ziyaret etmiş ve eşi ile birlikte yapılan ayine katılmıştır. Aynı Erdoğan Anıt Kabir ziyareti için “Oraya gidip sap gibi durmak” demiştir.
Fethullah Gülen, Papayı ziyaret etmiş ve elini öpmüştür. Ama bir kez bile Atatürk’ü ziyaret etmemiştir.

İkisi de “Dinlerarası Diyalog” tuzağıyla İslam’a çok kötülük etmişlerdir.

Fethullah Gülen 21 Ocak 2016 da, Erdoğan’a Necip Fazıl’ın şiirinde şu sözlerle seslenmişti;
“Sur ’da bir delik açtık, mukaddes mi mukaddes,
Ey kahpe rüzgâr, ne yönden esersen es…”
Bir zaman sonra Erdoğan FETÖ’ye aynı sözleri söylüyordu! Ne kadar iç içe geçmişler ki, aynı sözlerle birbirlerine yükleniyorlar…
Eee menzilleri bu kadar aynı olan kişilerin kaderlerinin de aynı olması, sizleri çok mu şaşırtır?
İlahi adaletin varlığından hiç kimse şüphe edemez, etmemelidir. Kim ki, CIA uşaklığı uğruna vatanını satıyorsa, kim ki ülkesini bir Ortadoğu ülkesi haline getirecek politikalar uyguluyorsa, onların sonları aynı olacaktır.
Kim olurlarsa olsunlar.

{Rıfat Serdaroğlu}

Bu millete yıllardır ne anlatıldı?
“Biz ümmetin son kalesiyiz…”
“Biz gidersek Kudüs düşer…”
“Biz gidersek mazlumlar sahipsiz kalır…”
“Biz sadece bir parti değiliz, bir davayız…”
Peki şimdi herkes vicdanıyla baş başa kalıp şu tabloya baksın:
Irak gitti.
Libya gitti.
Suriye parçalandı.
Lübnan boğuldu.
Filistin katlediliyor.
Netanyahu daha da güçlendi.
Şimdi İran hedefte.
Yani adım adım,
ülke ülke,
şehir şehir,
bütün İslam coğrafyası siyonist-emperyal kuşatmanın altına alındı.
Burada artık çok net bir soru var?:
Eğer gerçekten bu kadar güçlüydünüz ise, neden bu çöküş yaşandı?
Eğer gerçekten ümmetin umudu sizdiniz, neden ümmet bu kadar sahipsiz kaldı?
Eğer gerçekten “büyük dava” buyduysa, neden kazanan hep siyonist düzen oldu?
Bakın…
Bu artık muhalefet meselesi değil.
Bu artık parti meselesi değil.
Bu artık sağ-sol meselesi hiç değil.
Bu, samimiyet meselesidir.
Bu, emanet meselesidir.
Bu, hesap meselesidir.
Çünkü bir siyaset kendisini
“ümmetin temsilcisi”,
“mazlumların hamisi”,
“İslam dünyasının son umudu”
olarak tanıtıyorsa…
artık sıradan bir iktidar gibi yargılanamaz.
O zaman sorulur:
Madem bu kadar iddialıydınız,
neden Irak işgal edilirken caydırıcı bir irade ortaya konulamadı?
Neden Libya parçalanırken
İslam dünyası tek ses olamadı?
Neden Suriye, yüzyılın en büyük jeopolitik ve insani yıkımına çevrilirken
ümmet adına konuşanlar, sonuç üretemedi?
Neden Filistin meselesi her seçim dönemi en yüksek perdeden konuşuldu ama siyonist yapının gerçek sponsorlarına
bir kez olsun tarihi bir bedel ödetilemedi?
Neden hep sert cümleler duyduk…
ama sahada hep aynı tabloyu izledik?
İşte insanların zihnini yoran yer tam da burası.
Çünkü artık şu duygu büyüyor:
Acaba bize anlatılan dava ile sahada yürüyen gerçek aynı şey değil miydi?
Acaba “ümmet” söylemi,
hakikaten ümmeti korumak için mi kullanıldı?…
yoksa içeride kitle konsolidasyonu için mi?
Acaba “Kudüs” gerçekten bir sorumluluk muydu…
yoksa sadece en güçlü siyasi sloganlardan biri miydi?
Acaba “hilafet ruhu”, “İslam birliği”, “mazlumların hamiliği”
gerçek bir stratejik iradenin adı mıydı…
yoksa duygusal mobilizasyonun en etkili aracı mıydı?
Çünkü ortadaki sonuç, maalesef çok ağır:
Söz büyüktü… sonuç küçüktü.
Nutuk büyüktü… bedel mazluma kaldı.
İddia büyüktü… ama kazanan yine siyonist akıl oldu.
Ve işte tabanın vicdanında asıl kırılma burada başlıyor.
Çünkü samimi insanlar şunu hissediyor:
Biz yıllarca,
sadece bir partiye değil…
bir emanete inandık.
Sadece bir lidere değil…
bir istikamete inandık.
Sadece bir seçime değil…
bir tarihi sorumluluğa inandık.
Ama bugün dönüp bakınca
İslam coğrafyasının hâli içimizi parçalıyor.
O zaman insanlar kendine şu soruyu soruyor:
Bize gerçekten hakikat mi anlatıldı,
yoksa hakikatin duygusal ambalajı mı sunuldu?
Bakın, çok açık söyleyelim:
Bir hareket,
yıllarca ümmetin duygularına hitap edip
sonunda ümmet coğrafyası bu kadar parçalanmışsa…
en azından artık
özeleştiri borcu vardır.
Bir hareket, Kudüs’ü en yüksek perdeden savunup
sonunda Kudüs davası daha da yalnızlaşmışsa…
en azından artık hamaset değil, muhasebe yapmak zorundadır.
Bir hareket, “Biz gidersek her şey biter” deyip
yıllar içinde her şeyin daha da ağırlaştığı bir tablo üretmişse…
en azından artık insanların sadakatini değil, aklını ve vicdanını muhatap almak zorundadır.
Çünkü samimi dava adamları şunu bilir:
Gerçek dava; sloganla değil, sonuçla ölçülür.
Gerçek liderlik; alkışla değil, ümmetin hâliyle tartılır.
Gerçek sadakat; kişilere değil, hakikate gösterilir.
Ve bugün hakikat acı bir yerden konuşuyor:
Irak gitti.
Libya gitti.
Suriye parçalandı.
Lübnan boğuldu.
Filistin katledildi.
Netanyahu güç kazandı.
Şimdi İran hedefe kondu.
Eğer buna rağmen hâlâ sadece slogan duyuyorsak,
o zaman insanlar artık şu cümleyi kurmaya başlar:
Demek ki sorun sadece dış güçler değilmiş…
Demek ki içeride de büyük bir samimiyet ve irade açığı varmış.
Kimse kusura bakmasın…
Ümmetin umudu olduğunu söyleyenler,
ümmetin çöküşü karşısında sadece konuşuyorsa;
orada dava değil, ciddi bir güven krizi başlar.
Ve bugün bu milletin asıl ihtiyacı,
yeni sloganlar değil…
hakikattir.
muhasebedir.
ahlaki tutarlılıktır.
ve zalime karşı gerçekten bedel ödeyebilen bir omurgadır.
Çünkü en ağır hayal kırıklığı,
düşmandan gelmez.
İnsanın umut bağladığından gelir.
{Dr.Seref Menteşe}

SİZ GİTSEYDİNİZ BUNLAR OLMAZDI..!

16 Haziran 1950– DP iktidarının ilk icraatı, Türkçe okunan ezanın tekrar Arapça okunmasını sağladı.
5 Temmuz 1950- Radyodan dini program yayın yasağı kaldırıldı.
3 Aralık 1950- Arap harfleriyle eğitim yapan dershanelere izin verildi.
8 Ağustos 1951- Hükümet, Halk Evleri’ne el koydu.
9 Ekim 1951- Devlet iç borçları 2milyar 565milyon liraya yükseldi.
4 Kasım 1951 – İlkokulların ders programlarına din dersi konuldu.
5 Haziran 1952 – Lozan Antlaşmasına göre Fener Rum Patrikhanesi’nin başındaki kişinin Türk vatandaşı olması gerekir. Bu ilke ilk kez ABD’den uçakla gönderilen Athenagoras’ın Türkiye’ye sokulması ile ihlal edildi. Başbakan Menderes Athenagoras’ı ziyaret etti.
8 Ekim 1952 – Balıkesir’e giden CHP lideri İnönü’yü Vali kent dışında karşılayarak, kente girmemesini, girerse olaylar çıkabileceğini ve kendisinin sorumluluk almayacağını belirtti. İnönü gezisinden vazgeçti.
24 Aralık 1952 – Anayasada bulunan Türkçe kelimler yerine Osmanlıca kelimeler kullandı. Bakanlık yerine Vekalet kullanılmaya başlandı. Genelkurmay Başkanlığı’nın adı “Erkan-ı Harbiye-yi Umumi Reisliği” şeklinde değiştirildi.
21 Ocak 1953 – Petrollerimizin işletilmesiyle ilgili ilk anlaşma bir ABD şirketiyle yapıldı.
21 Temmuz 1953 – Profesörlerin politika ile uğraşmalarını yasaklayan kanun kabul edildi.
27 Ocak 1954 – Köy Enstitüleri kapatıldı.
7 Mart 1954 – Petrol işletmeciliğini yabancı sermayeye açan ve MaxBall adlı bir yabancının hazırladığı Petrol Yasası Meclis’te kabul edildi.
8 Mart 1954 – Basını sıkı kontrol altına alan ve basın suçlarına yönelik cezaları yükselten Basın Kanunu kabul edildi. Hakaret suçuyla yargılananlara iddialarını mahkemede ispat hakkı tanınması isteği reddedildi.
2 Mayıs 1954 – GENEL SEÇİMLER YAPILDI.
Oyların %57,6’sını alan Demokrat Parti 503 sandalye kazanırken, %35,4 oy alan CHP sadece 31 milletvekili çıkarabildi.
++

30 Mayıs 1954 – Osman Bölükbaşı’nı seçen Kırşehir, ceza olarak il olmaktan çıkarılıp ilçe yapıldı.
14 Haziran 1954- Seçimlerde CHP’ye oy veren Malatya ceza amacıyla bölünerek Adıyaman ili kuruldu.
21 Haziran 1954- Demokrat Parti kendi kadrolarını kurmak için devlette tasfiyeye yöneldi.
7 Ağustos 1954- Millet gazetesi sahibi Fuat Arna, Adnan Menderes’e hakaret ettiği için tutuklandı.
18 Ağustos 1954- Millet gazetesi yazarı Nurettin Ardıçoğlu ile yazı işleri Müdürü Hüsnü Söylemezoğlu gazetede çıkan bir yazıdan dolayı 7’şer ay hapis cezasına çarptırıldılar.
23 Eylül 1954 – Hüseyin Cahit Yalçın, Cemal Sağlam, İbrahim Cüceoğlu hapis cezası aldılar.
1 Aralık 1954 – Hüseyin Cahit Yalçın, Hükümete hakaret ettiği gerekçesiyle. 26 ay hapse mahkûm edildi ve 79 yaşında hapse girdi.
8 Nisan 1955 – Döviz bulunamadığı için kahve ithalatı yapılamadı. İstanbul’da hane başına 100 gram kahve dağıtımına başlandı. Kahve alanlar, muhtarların hazırladığı listeleri imzaladı.
20 Mayıs 1955 – Akis dergisi yazı işleri müdürü Cüneyt Arcayürek tutuklandı.
23 Haziran 1955 – Hükümete muhalif Akis Dergisi’nin yazı işleri müdürü Cüneyt Arcayürek “Hükümetin nüfuzunu kıracak neşriyat yapması ve bu suçu işlemekte devam etmesi ihtimalinin bulunması” gerekçesiyle 6 ay hapis cezasına çarptırıldı.
20 Temmuz 1955 – Polis CHP Isparta İl Kongresini dağıttı. Kasım Gülek kürsüden indirildi.
5 Ağustos 1955 – Karadeniz gezisine çıkmış olan CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek, Sinop’ta tutuklanarak İstanbul’a getirildi ve bir gün hapiste kaldı.
5 Eylül 1955 – Ekspres Gazetesi’nde Atatürk’ün Selanik’teki evine bomba atıldığı haberi yayınlandı.
6 Eylül 1955 – Atatürk’ün evine bomba atıldığı haberi üzerine, çok önceden planlanan gösteriler, kısa zamanda Rum vatandaşların işyeri ve evlerine yönelik yağmaya dönüştü.
7 Eylül 1955 – Hükümet bu olayları muhaliflerinin üzerine yıkmak, onlardan da kurtulmak amacıyla “olayları komünistler tezgahladı“ söylemiyle İdam talebiyle yargılanması öngörülen bu kişiler arasında Aziz Nesin, Kemal Tahir, Dr. Can Boratav, Asım Besirci, Hasan İzzettin Dinamo da bulunuyordu.
16 Eylül 1955 – Sabah Postası gazetesi kapatıldı yazı işleri müdürü Orhan Rahmi Gökçe tutuklandı.
19 Eylül 1955 – Muhalif yayınlarından dolayı Ankara’da Ulus Gazetesi süresiz kapatıldı.
15 Ekim 1955 – ISPAT HAKKI KALDIRILDI. Siyasiler hakkında bir iddia ileri sürenler hakaret suçuyla yargılanıp mahkûm olmaktaydılar. Yargılanan kişinin ispat hakkı kaldırıldı.
8 Şubat 1956 – Ekonomik sıkıntılar nedeniyle gazetelerin sayfaları 6’ya indirildi.
2 Mart 1956 –Cumhurbaşkanına hakaretten gazeteci Şinasi Nahit Berker 1yıl hapse mahkûm oldu
8 Nisan 1956 – Başbakan Adnan Menderes, muhalefeti, “SİYASİ SAPIKLIK, SAHTE İHTİLALCİLİK, İNKARCILIK, ADİ VE ALÇAK İFTİRACILIK, SAHTE HÜRRİYETÇİLİK VE TEDHİŞÇİLİK” İLE SUÇLADI.
31 Mayıs 1956 – CHP Genel Başkanı İsmet İnönü, “Adım adım mutlakıyete gidiyoruz” dedi.
14 Haziran 1956 – CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek, TBMM’nin manevi şahsına hakaret ettiği gerekçesiyle 1yıl hapse ve 4 ay Bursa’da ikamete mahkûm oldu.
13 Ağustos 1956 – Bakanlar Kurulunca ortaokullarda din dersi okutulmasına karar verildi.
28 Eylül 1956 – PARASIZLIKTAN MALİYE, İSTANBUL’DA HAZİNEYE AİT 10 BİN ARSA VE 500 BİNAYI SATIŞA ÇIKARDI.
11 Mayıs 1957 – Gazeteci Nusret Safa Coşkun ve Rıfat Ekinci 1‘er yıl hapse mahkûm oldular.
19 Mayıs 1957 – Kayseri’de halka yaptığı açıklamada Menderes, *DP’nin iktidarda olduğu 7yıl içinde 15.000 YENİ CAMİ İNŞA ETTİK* dedi.
2 Temmuz 1957 – CMP Genel Başkanı ve Kırşehir Milletvekili Osman Bölükbaşı tutuklandı.
6.Temmuz.1957 – Hükümet, İstanbul Gazeteciler Sendikası’nı bir süre için kapattı.
20 Ekim 1957 – Menderes Adana’da yaptığı seçim konuşmasında “İSTANBUL’U 2’NCİ BİR MEKKE, EYÜP SULTAN CAMİSİNİ DE 2’NCİ BİR KÂBE YAPACAĞIZ” DEDİ.

27 Ekim 1957 – GENEL SEÇİMLER YAPILDI. Oyların % 47,9’unu alan DP 424, % 41,1’ini alan CHP: 178. Toplam 610 milletvekili seçildi.
++

27 Ekim 1957 – Seçim sonuçları tartışmalara neden olmuş. En vahim olaylar Gaziantep’te yaşanmış, seçimi ilkönce CHP’nin kazandığı ilan edilmiş, sonra dalavere ile bu karar değiştirilmiştir. Bu olayın yarattığı tepkiler üzerine kentin üstünde askeri uçaklar uçuruldu.
29 Ekim 1957 – Seçim günü Mersin’de bir CHP’linin öldürülmesi olayına yayın yasağı konuldu.
1 Kasım 1957 – Yeni meclisin toplanacağı bugün halkın tepkisinden çekinen iktidar başta meclisin çevresini tanklarla çevirmek dahil kentin tüm önemli noktalarına askerî birlikler yerleştirdi.
10 Mart 1958 – DEMOKRAT PARTİ ÖRGÜTLERİNİN RAMAZAN AYI BOYUNCA CAMİLERDE DÜZENLEDİĞİ MEVLİTLERİN PROPAGANDA AMACIYLA DEVLET RADYOSUNDAN NAKLEN YAYINI UYGULAMASI BAŞLATILDI.
30 Nisan 1958 – Et sıkıntısını gidermek için Yeni Zelanda’dan koyun eti dışalımı yapıldı.
19 Temmuz 1958 – Nükleer silah taşıyan ABD uçakları İncirlik üssüne indi.
2 Ağustos 1958- IMF önerisiyle, Cumhuriyet tarihinin en yüksek orandaki devalüasyonu yapıldı. 1 dolar 2,80 TL’den 9 TL’ye çıkarıldı. Devalüasyon oranı yüzde 221 oldu.
4 Ağustos 1958 – IMF’den ilk borç alındı. IMF Türkiye’ye 250 milyon dolar kredi verdi.
6 Eylül 1958 – Başbakan Adnan Menderes, “İdam sehpalarında can verenlerden ders alsalar ya…” diyerek muhalefeti tehdit etti.
7 Eylül 1958 – CHP Genel Başkanı İsmet İnönü, “Sehpalar kurulursa nasıl işleyeceğini kimse bilemez” diyerek başbakana cevap verdi.
21 Eylül 1958 – Başbakan Menderes, CHP’nin parti olmadığını, İsmet İnönü’nün siyaseti bırakması gerektiğini, basının istediğini yazamayacağını söyledi.
22 Eylül 1958 – İnönü, “Demokrasiye paydos demeye Demokrat Parti genel başkanının gücü yetmeyecektir” şeklinde cevap verdi.
12 Ekim 1958 – Başbakan Adnan Menderes yurttaşlara muhalefetin kin ve husumet cephesine karşı bir “Vatan Cephesi“ kurmaları çağrısında bulundu. Vatan Cephesine katılanların ismi saatlerce radyolarda okunurdu.
19 Ekim 1958 – Başbakan Menderes, Said-i Nursî’nin yaşadığı Emirdağ’da Nurcular tarafından hilafet ve saltanatı temsil eden iki tuğralı, yeşil bayrak açılarak karşılandı. Menderes Risale-i Nurların ilk kez serbestçe basılması için talimat vermiş ve kâğıt tahsisi yaptı.
30 Kasım 1958 – DP hükümeti Adalet Bakanı Esat Budakoğlu açıkladı. İlk 8yıllık hükümet dönemi içerisinde 811 gazeteciye toplam 57 yıl hapis cezası verilmiş olduğunu açıkladı.
20 Şubat 1959 – Uçak kazasından kurtulmuş olması nedeniyle taraftarları arasında adeta EVLİYA MERTEBSİNDE kabul edilen Menderes Eyüp Sultan’a gitti, yanında büyük bir kalabalıkla türbede dua etti, dağıtılmak üzere resimler çektirdi.
2 Mart 1959 – Müsteşarı Ahmet Salih Korur, Eyüp Sultan Cami’sinin avlusunda büyük bir iftar yemeği verdi.
30 Nisan 1959 – İsmet İnönü’nün Uşak gezisinde olaylar çıktı. İnönü’nün Kurtuluş Savaşı’nda karargâh olarak kullandığı evi ziyaret etmesi, Uşak Valisi tarafından önlenmek istendi. Valinin bu yasadışı buyruğunu kabul etmeyen Emniyet Müdürü ve Jandarma Komutanı aynı gün görevden alındılar. Polis, halkı dağıtmak için göz yaşartıcı bomba kullandı.
7 Kasım 1959 – CMP lideri Osman Bölükbaşı 10 ay hapse mahkûm oldu.
23 Ekim 1960- DEMOKRAT PARTİ İKTİDARINDA OKUMA YAZMA BİLENLER YÜZDE 41’DEN YÜZDE 39’A DÜŞTÜ.
5 Ocak 1960 – Mersin’e gitmekte olan Menderes’in önüne Tarsus’ta elinde kasap bıçağı olan Ali Bayat adlı bir şahıs çıktı ve BACAKLARININ ARASINA SIKIŞTIRMIŞ OLDUĞU  5YAŞINDAKİ ÇOCUĞU GÖSTEREREK “UÇAK KAZASINDAN KURTULDUĞUNUZ İÇİN OĞLUMU SİZE KURBAN EDECEĞİM” dedi, son anda engellendi.
5 Ocak 1960- Said-i Nursî’nin doğu illeri valilerine yazdığı bir mektup vardı. “Şark bölgesinde komünistliği 60 bin Nursî sayesinde önlemekteyim. Nasıl ki Arapça ezan okutturduk ve bu sayede Müslümanları Demokrat Parti cephesinde topladığımız malumunuzdur. Şimdi de dağıttığımız bu Risale-i Nurlarla komünizmle ve masonlukla savaşacağız” dedi.
12 Nisan 1960- DP Grubu yayımladığı bildiri ile CHP’yi silahlı ve tertipli ayaklanmalar hazırlamakla, bir kısım basını da bunu yalan ve çarpıtılmış haberlerle desteklemekle suçladı.
18 Nisan 1960- CHP’nin orduyla birlikte hareket ettiği ve bir ihtilal peşinde olduğunu düşünen Demokrat Parti, bu iddiaları araştırması için Tahkikat Komisyonu kurdu.
27 Nisan 1960 – Meclis bünyesinde kurulan 15 üyeli Tahkikat Komisyonuna ek yetkiler veren kanun, uzun ve çetin tartışmalardan sonra kabul edildi.
++

1. 10 yıllık dönemin taranması tam bir günümü aldı.
   Benzerliği gördünüz ise paylaşın.
   Çok kişiye ulaşmalı..!

{Yalçın Salduz Alıntıdır}

2- Emperyalizm, kendisine karşı dik duran devletleri de topyekun halk desteğinden yoksun olacak şekilde diktacı, tek adamcı, çağdışı ve demokrasiden uzak bir anlayışla yönetiliyor olmalarını, hem bahane ederek hem de bölünmüşlükleri kullanarak işgal ediyor; iç savaşa sürüklüyor ve sonuçta etkisiz bırakıyor. Afganistan, Irak, Libya, Suriye ve şimdi İran‘daki yaşanılanlar bunun örnekleridir.

3- Siyasal ümmetçiliğin; –özellikle uluslararası düzlemde– ne denli içi ve altı boş bir fanteziden ibaret olduğu bir kez daha tescillenmiştir.

Türkiye’nin durumunu ve geleceğini de bu denklemden ayrıkmış gibi değerlendirmek, doğru ve mümkün değildir.

Kürşat Karacabey

Sayın Bülent Arınç,
Sizi Sözcü Televizyonunda izledim.
Samimi içtenlikle konuşmalarınızdan memnun oldum ve ferahladım.
Fakat Partinizin ve Şahsınızın Milletimize yaptığınız çirkinlikler ihanetler unutulmaz, bir defa tarihe yazılmıştır.
Yüzlercesi içinden yalnız bir kaçını açıklıyorum.

Partiniz Milli Türk Talebe Birliği’nden gelenlerle kurulmuştur.
Bunların ideolu Türkiye Cumhuriyetine karşıdır.
Obama’nın Teşviki ile İslam Dünyasının Liderliğine Soyunarak Demokratik Laik Atatürk Cumhuriyetini Yıkarak Yerine Siyasal İslam Devletini kurma çabasına giriştiniz.

Cumhurbaşkanı Başdanışmanı
“Müslüman Ülkeler Konferansında Karar aldık.

Başkenti Istanbul olan, Ümmete dayalı Şeriatla idare edilen KONFEDERASYON Kuracağız Anayasası Hazır” beyanatını verdi.

Lider Erdoğan *BOP Eş başkanıyım, Diyarbakır yıldızlaşan merkez olur* diyor.
Milli eğitim Bakanı, *Eğitim Programlarını Tarikat ve Cemaatlerle hazırlıyoruz* beyanatı veriyor. Kur-an Kurslarında *Atatürk’ün demokratik Laik Cumhuriyetini yıkmaya, yerine şeriatla idare edilen bir devlet kumaya, bütün gücümle çalışacağıma, Allah’ım üzerine yemin ve kasem ederim* yemini ediyorlar.

Birkaç açılımda Çocuk Katili *Abdullah Öcalan’a Özgürlük* çığlıkları atıyorsunuz.
Siz *Milli Marştan Başka Marşlarda yan gelir yatılır* diyerek Gençlerin gür sesle ayakta coşarak okudukları Harbiye, Mülkiye, Gençlik marşları ile Yahya Kemal Beyatlı’nın Şiirlerini unutuyor ve Gençliği Vatan sevgisinden uzaklaştırmış oluyorsunuz.

Generaller/Amiraller Subay, Assubay Her Rütbeden askerler Mümtaz insanlarımız Zindana atıldıkça Siz *Türkiye bağırsaklarını temizliyor. Bu Generaller ile savaşa girilmez* benzeri, açıklamalar yapıyorsunuz.

AKP Liderliğine yazdığım mektuplarda *Ülkemize İhanet ediyorsunuz* diye yazıyorum, cevap yok.
Lider Erdoğan *NAS var Nas* ifadeleri ile Millet açlığa sürüklendi.
Dış Ülkelere Yardım Üstüne Yardım Yapıp, Fakir Halkımızı unuttunuz.

20 Adamıza Yunan çöreklendi ses çıkarmadınız.
Bütün bu olumsuzlukların içinde Kenarında bir asker çocuğu olarak
Siz de varsınız.
Bunları yazmayı yaşlı bir Vatandaş olarak Milli görev sayıyorum.
Yeter mi Sayın Bülent Arınç ?.
{Sait Nadir Güven}
15.01.2026

Emekli Korgeneral İsmail Hakkı Pekin, Türkiye’nin asıl sorununu canlı yayında açıkladı:
“Türkiye’de bir derin devlet vardır ama bu Amerikan derin devletinin uzantılarıdır.
Millî bir derin devlet yoktur.
Derin millet vardır.

Türkiye’nin millî bir derin devleti olsaydı, 1970-1980 arasındaki olayları,
12 Eylül’ü ve diğer müdahaleleri ve
15 Temmuz’u yaşamazdık”
Habertürk’teki “Türkiye’nin Nabzı” programında Didem Arslan Yılmaz‘ın sorularını cevaplandıran Pekin Paşa‘nın değerlendirmelerinden bazıları şöyle:
“Türkiye’de silâhlı kuvvetler veya askerî öğrenciler içinden seçilen gençlere Seferberlik Tetkik Kurulu ve sonra da Özel Harp Dairesi‘nde görev verilirdi.
Bunların kim olduğunu sadece MİT bilirdi. MİT ise zaten CIA ile Ankara’da aynı binada altlı üstlü çalışırdı. Maaşlarını ABD verirdi.

Bu kadrolar içinden devşirilen insanları sonra ABD ve İngiliz istihbaratı Türkiye aleyhine kullandı.
Muammer Aksoy, Uğur Mumcu, Ahmet Taner Kışlalı, Bahriye Üçok, Necip Hablemitoğlu gibi kamuoyunu uyarmaya çalışan değerlerin ortadan kaldırılmasında bu yapının rolü vardır.
Türkiye 12 Eylül’e bu kadrolar tarafından sürüklenmiştir.

Fetullah Gülen, Mehmet gibi isimler 1959‘da bu yapı içinde görevlendirildi.
Görevleri, Yeşil Kuşak projesi çerçevesinde komünizmle mücadele faaliyetleriydi.
12 Eylül’den sonra yakalanan
Fetullah Gülen‘in serbest bırakılması için Genelkurmay Başkanı aradı ve serbest bırakıldı.
Bu tür insanların bir kısmı CIA tarafından devşirildi ve şimdi FETÖ dediğimiz istihbarat örgütü kuruldu.”

***
Biz devletin ele geçirilmiş olduğunu son 20 yıldır defalarca gündeme getirdik ama gerçekleri komplo teorisi diye gösteren gazeteciler de bu yapının elemanıydı…

Devletin omurgası ele geçirilmişse, siyasi yapı bu işin dışında tutulabilir miydi? Siyaset de ele geçirilmiş olduğu için Türkiye 1952‘den beri savrulmaktadır.
Biz bu konuyu yakın tarihte şöyle yansıtmıştık:
FETÖ’nün darbe girişimi ile ilgili değerlendirmelerin hiçbiri meselenin esasına girmiyor.
Bir defa 1960 darbesinden itibaren Türkiye Cumhuriyeti Devleti içinde ağını kurmuş bir örgütten, Cumhurbaşkanlarının, Başbakanların, Genelkurmay Başkanlarının ve MİT Müsteşarlarının haberdar olmaması mümkün değildir

Soru şudur: Devlet bunu neden yaptı
Bülent Ecevit, ilk başbakanlığı sırasında, “kontrgerilla“nın varlığından tesadüfen haberi olduğunu söylemişti.
Özel Harp Dairesi Başkanı Org. Sabri Yirmibeşoğlu ise kendisine teminat vermiş, devletin siyasi partiler içinde de örgütlenme yaptığını, hatta çeşitli partilerden birçok milletvekilinin bu yapının üyesi olduğunu söylemişti.

Fetullah Gülen ve Müslüm Gündüz ise daha askerlik çağında iken 1960-61‘de keşfedildiler.
İskenderun’da birlikte askerlik yaparken, eğitime alındılar.
Fetullah Gülen, askerlikten sonra da kendisi gibi bir “görevli” olan ve tahsili yeterli olmadığı halde Diyanet İşleri Başkan Yardımcılığı’na getirilen Yaşar Tunagür‘ün açtığı yolda ilerledi.

Türk Cumhuriyetleri’nde okullar açmak için ilgili ülkelerin devlet başkanlarına tavsiye mektuplarını Turgut Özal ve Süleyman Demirel yazdı.
Abdullah Gül de Dışişleri teşkilâtına cemaate yardımcı olmaları için talimat verdi.
Devleti yönetenler, bu işleri, kendi akıllarıyla yapmadı.
Devleti yönetenler, NATO’nun Gladio yapısı ile birlikte Türkiye’nin bütün istihbaratını avucunun içine almış olan ABD’nin taleplerini yerine getirdi!

Devlet, Abdullah Öcalan‘ı nasıl kontrolden kaçırıp Türkiye’nin başına belâ ettiyse Fetullah Gülen‘in de aynı şekilde bir bumerang gibi dönüp devleti vurmasına yol açtı!

***

Türkiye’nin, kuruluş ilkelerine sarılmaktan başka çaresi yoktur ama şimdiki yapılanma da FETÖ artıkları ve federasyonculardan oluşturuldu.
Bu da bir Amerikan-İngiliz ortak yapımıdır. Görevleri, Türk egemenliğini yıkmak ve Orta Doğu Birleşik Devletleri’ne zemin hazırlamaktır!
Çözüm milletin beynindedir,
başka yerde değil..

Teröristbaşı Apo’nun Mektubu ve PKK’nın silah bırakma show’u…

PKK terör örgütü, 1991’de Irak’ın üniter yapısının bozulmasıyla ilgili ilk ayaklanmanın çıktığı Süleymaniye-Ranya/Raperin’de ‘bir mağaradan çıkarak!’ 11 Temmuz 2025’de  yaklaşık 30-40 kişilik bir terörist grupla bir silah bırakma show’u yaptı.

Teröristbaşının konuyla ilgili mektubu ve terör örgütünün bu silah bırakma show’u nasıl okunmalı?
/
Yeni nesil terör tehdidi: Antropolojik sinyal sabotajı.
/
Apo, PKK ve bunları yöneten güçler, silahlı mücadeleyle sonuç alamayınca, “Yeni bir ideolojik zemin” arayışına girdi. Bu zemin Yahudi eko-anarşist düşünür Murray Bookchin’in doktrini üzerinden inşa edildi. Apo “Marksist-Leninist Ulusçuluktan, Postmodern Eko-Anarşist Teoriye” işte bu ekoanarşistin doktriniyle geçti. Demokratik Konfederalizm buradan doğdu.
Ve bu demokratik konfederalizm, Suriye iç savaşı, Daeş’ın ortaya çıkışı ve PKK’ya zemin hazırlayışı, 7 Ekim’den beri yaşanan gelişmeler, Esat rejiminin çöküşü gibi temel etkileşimlerle çok katmanlı ve çok alanlı bir projenin çok önemli bir parçasına dönüştü.
/
Bu temel denklem içerisinde Apo ve PKK ne yapıyor, ne yapmak istiyor?
Evet, şu anki ortamda değişen, değiştirilmeye çalışılan bir şey var: Bu güçle ilgili bir gerçeğe karşılık gelmiyor: Temelde görünüm, imaj ve algı. Zaten söylüyor: Sembolik!
Peki şunlar değişti mi?
PKK’nın niyet, hesap, kadro ve angajmanlarında değişme var mı? HAYIR.
Özünde, ideolojisinde bir değişiklik var mı? HAYIR.
KCK bütün bileşenleriyle dağılıyor mu? HAYIR.
Kontrol ettiği alanları bırakıyor mu? HAYIR.
Üniter yapıları, devletleri tehdit etmekten vazgeçiyor mu? HAYIR.
Silahları topyekün bıraktığına dair gerçekçi bir emare, ispat var mı? HAYIR.
Bunların hepsinin yanıtı HAYIR.
/
Peki o zaman PKK’daki bu dönüşüm sinyalleri ne anlama geliyor?
Aslında PKK silah bırakıyor algısı ve umuduyla yeni nesil bir terör siyaset ve stratejisini hayata geçiriyor.
– Silah bırakma show’u aslında bir pazarlık, şantaj aracı. Ve ilginç bir şekilde ve kibirlice “Bir jest yapıyorum” diyor. Devlete; ‘Ben adım atıyorum, şimdi sen atacaksın’ diyor. Bizim acılarımızı, (artık kan akmasın) umutlarımızı, hassasiyetlerimizi istismar ediyor. Devletten siyasi, anayasal, idari tavizler kopartmak istiyor.
– Suriye’deki PKK (YPG/PYD) terör oluşumunun devletleşmesi/önce Şam’a entegre olması sonra Şam’a nüfuz etmesi ve Akdeniz’e çıkma planı üzerinde Türkiye’nin ortaya koyacağı etkiyi domino etmekle /sınırlamakla /engellemekle ilgili bir stratejiyi içinde barındırıyor.
– Irak’ta ise başta Sincar ve Mahmur’un statüsü olmak üzere terör örgütünün tartışmalı bölgelerde, bölgesel yönetim ve Bağdat yönetimi alanlarındaki etkisinin ve varlığının meşrulaştırılma çabası.
/
Peki gerçekten ve tamamen silah bırakır mı?
Şu an bu yok. YPG/PYD, PJAK/YRK gibi ana bileşenler başta diğer bütün bileşenler bunun dışında tutuluyor. Hatta bunları ‘PKK silah bırakıyor’ maskesi altında gözden kaçırıyor, koruyor, meşruiyet kazandırmaya çalışıyor. PKK’nın bu silah bırakma show’unu aslında bütün bunlardan bağımsız terörün yeni nesil siyaset ve stratejisi içinde okumak gerekiyor.
Terör örgütü, bu da silahlı ayrılıkçılıkla yapamadığını;
– Bir sivil kuşatmayla,
– İçten çürütmeyle,
– Zihinsel kodlara zehirli bir virüs enjekte ederek yapmaya çalışıyor.
– Silahlar bırakılıyor algısıyla kavramlar silahlaştırılıyor. Demokrasi, insan hakları, barış, kardeşlik, kadın, çevre, özyönetim gibi kelimelerle toplumsal sinyaller manipüle ediliyor.

Bütün bu yaşananlar; terör örgütünün kazanımlarını, etkisini ve varlığını koruyarak devletin ve toplumun siyasi-ontolojik-kültürel-duygusal-travmatik ve kamusal düğümlerini hedef aldığı, kimlik ve devlet yapısını çökertmeyi amaçladığı çok katmanlı bir emperyal operasyona karşılık geliyor.
– Ayrıca toplumun hedef alınmış kitlelerinde, Batı kamuoyunda, liberal sol çevrelerde vs “şirinlik” sağlayan Sosyalist-militarist-terörist örgüt yerine postmodern anarşist/romantik imaj.
Buradaki net hedef: “Devletsiz bir devleti” yerel meclisler, sivil yapılar ve demokratik konfederalizm maskesiyle kurmak.
Saygılarımla
Abdullah Ağar
11 Temmuz 2025

Tamamlayıcı bilgiler:
“Murray Bookchin Kimdir?
Yahudi kökenli Amerikalı ekoanarşist, 1921-2006.
Marksizm sonrası anarşizme yönelmiş, özellikle şehircilik, ekoloji, yerel özyönetim ve “hiyerarşi karşıtlığı” ile tanınmıştır. En önemli kavramı: Demokratik Konfederalizm’dir. Yani Teröristbaşı Apo’nun kendine mal ederek, sıkça dillendirdiği ve yeni nesil PKK terör doktrinine entegre ettiği; “Devletin olmadığı, toplulukların tabandan örgütlendiği bir siyasal model.”
/
Apo, Bookchin’den neler aldı?
Bookchin’deki devlet karşıtlığı, Apo’da Ulus-Devleti terk
Bookchin’deki yerel öz yönetim, Apo’da demokratik özerklik, kantonlar, halk meclisleri: Fırat’ın doğusu model
Bookchin’deki ekolojik toplum, Apo’da doğaya saygılı toplum vurgusu, çevreci söylem, Batı’ya selam,
Bookchin’deki feminist teori, Apo’da kadın özgürlük ideoloji ile örgütte kadın yapılanmaları, Batı’ya selam,
Bookchin’deki konfederal örgütlenme Apo’da Türkiye, Irak, Suriye ve İran’a yayılmış demokratik konfedaralizm ağı.
Teşhis: Apo’un Bookchin’i PKK terör doktrinine entegre etmesi, klasik bir “bilgi-yapı virüsü” örneğidir. Yani Apo, meşruiyet ve kabul üretmek için bir dış kuramı iç sinir sistemine adapte etmiştir.
/
Apo’un Bookchin’i terör doktrinine entegre etmesi, klasik bir “Bilgi-yapı virüsü” örneğidir. Yani: Terör örgütü, meşruiyet ve kabul üretmek için bir dış kuramı iç sinir sistemine adapte etmiştir.
/
Neden Bookchin? Neden Şimdi?
• Bookchin, Batı entelektüel çevrelerinde tanınan bir figürdü.
• Yahudi kökenli olması, İsrail’deki sol çevrelerle bağ kurma fırsatı sundu.
• Eko-anarşizm, Avrupa Yeşilleri ve sosyalistleri için PKK’yi daha “meşru” kıldı.
• “Demokratik modernite” söylemiyle küresel solun “devrim nostaljisi” canlandırıldı.
/
“Apo, Bookchin’i kendi terör yazılımının yeni işletim sistemi olarak kullanmıştır.”
/
Sonuç: Bir teorinin giydirilmesiyle örgütün yeniden markalanması:
Apo, Bookchin’in fikirlerini sadece benimsemedi; araçsallaştırdı.
– PKK’nin terörist imajını silmek,
– Batı’dan destek almak,
– Meşru siyasete geçiş süsü vermek,-
– Asıl hedef olan Türkiye’yi içten kuşatmak için bu teoriyi giydirdi.
/
Durum kısaca budur.
Anlayana, anlamak isteyene tabii.
Uyuyanı uyandırmak kolaydır.
Ama uyuyor numarası yapanı uyandıramazsınız!
Tekrar saygı ile.

{Abdullah Ağar}

bunların hepsi sisteme çok önceden sokulmuş. bugünler için yetiştirilmiş birer görev adamı. görevleri türkiye rejimini değiştirmede yardımcı rol almak. ben bu örgütü görüyor hissediyordum ama kılıçdaroğlu’nun bu örgüte ait olduğunu çok geç ancak 2-3 ay önce anladım.

türkiye’de rejim neden değiştirildi? bu sadece erdoğan’ın yapabileceği bir şey değil. bundan menfaat elde eden arkadaki isimler bulunmalı.

uğur mumcu’nun eşi gürdal mumcu o zamanın iç işleri bakanı mehmet ağar ile cinayet üzerine konuşurken kendisine şu söz söyleniyor. “bir tuğla çekersek duvar yıkılır.” o tuğla yıllardır çekilmediğinden ülke yıkıma gidiyor. evet her şey birbiriyle bağlantılı gibi. muhtemelen o cinayeti işleyenler ile yukarıdaki dizaynı yapanlar aynı kişiler.

olay sadece içeride para musluklarının ucunu tutan ve devleti kirli ve yüksek getirili işleri için kullanan bazı güçlü kişilerin türk halkına seçme hakkı verilmez diyip kendilerince milletin oyalanacağı bir sistem kurması mı yoksa 100 yıl önce istediklerini alamayan emperyalistlerin atatürk’ün başardığı değişimi geri alıp hasta adam osmanlı’yı diriltme ve kaldıkları yerden devam etme projesi mi?

esas bulmamız gereken perde arkasında bu dizaynı tasarlayanlar. bu dizayna tehdit oluşturan herkes ya öldürülüyor ya hapsediliyor.

atatürk bu günlerin geleceğini biliyordu. bundan emin şekilde bize bir uyarı bıraktı. ben o yüzden esas tasarlayanı dışarıda arıyorum. özetle dedi ki dışarıdakiler ile içeridekiler ortaklık yapacak. yalnız kaldığınızı güçsüz kaldığınızı memleketin bütün tersanelerine girildiğini bütün kalelerinin ele geçirildiğini hissedeceksiniz ama ne olursa olsun pes etmeyeceksiniz. muhtaç olduğunuz kudret damarlarınızdaki asil kanda mevcuttur.

edit : bana gelen bir mesajı kopyalayıp yapıştırıyorum. tam kafamdakileri bir arkadaş özet haline getirmiş. önce bu durumu bütün türkiye görmeli sonra halk olarak topluca akplisi mhplisi dahil mücadele etmeliyiz. çünkü hepimiz kandırılıyoruz.

“benimle aynı şeyi düşünenler varmış görünce sevindim. bu sistem sağ sol bakmıyor, hepsini dizayn ediyor. milliyetçilik için muhsin yazıcıoğlu sistem adamı değildi, öldürüldü, bahçeli tekeline bırakıldı. islamcılar için erbakan sistem adamı değildi, indirildi, yerine erdoğanla islamcılar da tamam. kürtlerde demirtaş itaat etmedi, orası da tamam. kılıçdarla atatürkçüler sindirildi, olay galibi belli sünni-alevi yarışına da çekildi müthiş seçim, yalandan muhalefet. içerinin damarı tuttu ve özel-imamoğlu geldi, beklemiyorlardı. delirdiler, ne yapacaklarını şaşırdılar. bence durmaz özgürü de yerler sonuna kadar gider bu güç.”

bu dizaynı yayın anlatın. ilk iş bunu halkın çoğunun görmesi. mücadele ancak o zaman başlar.

Alıntı