‐-Adınızdan dolayı Türkiye’de hiç sıkıntı yaşadınız mı?

Benim adımın sıkıntı yarattığı adamların hepsine haddini bildirdim. Türklüğüyle gurur duyan bir insanım. Çoğu Müslüman’dan daha Türk’üm. Çoğu Türk’ten daha çok vatanımı seviyorum. Rum ilkokulunda okumama rağmen bize öğretilen ‘A’ harfiyle başlayan üç önemli değer vardır; Allah, Ana ve Atatürk. Ben şehit torunuyum. Dedemin ismi Çanakkale’de yazılıdır. Fedon ismi yüzünden bazı sıkıntılar yaşadım, yaşamadım değil.

KOMUTANIMIN AĞZINI BURNUNU KIRDIM

–Ne yaşadınız?

Sene 1967. Amasya’da 94 gün fazla askerlik yaptım.

–Niye?

-Bir yedeksubay dövdüm ve beraat ettim enteresandır. Komutanım bana ‘Gâvur ‘ deyip duruyordu. Ona, “Komutanım, ben Türk bayrağı ve silahım üzerine elimi koyup yemin ettim. Gönüllü askerliğe geldim. Taksim’de gezip de ‘Vatan, millet’ deyip sakat raporu alanlardan değilim. Dedem burada şehit oldu. Sen bana ‘Gavur’ diyemezsin” dedim.

O tekrar söyleyince, resmen dayak attım. Askeri mahkemede beraat ettim çünkü aşırı tahrik vardı.

Asteğmen’in yüzünü gözünü dağıttığımdan dolayı sadece 90 gün hapis cezası aldım.

YUNAN KONSOLOSUNA ÇIKIŞTIM

-Peki Rumların tepkisi size nasıl?

–Çok dışladılar beni. “Vay efendim Türküm” dedi. Tabii Türküm diyeceğim, başka ne diyeceğim. Yunanistan Gümülcine’de yaşayan Ahmet, Mehmet nedir? Yunan’dır, dini Müslümandır. Ben Türklüğümle gurur duyuyorum. Beni İstanbul’un Yunanistan konsolosu yanına çağırdı ve “Nedir bu Türküm lafları?” diye sordu. “Türküm” dedim. Durdu ve “İyi de çok söylüyorsun bu lafı” dedi.

“Çok söyleyeceğim tabii, gurur duyuyorum Türklüğümle. Türklerin bana yaptığını siz bana yapmadınız ki” diye cevap verdim. O yine bana, “Ama hoş olmuyor” dedi. “Bana bakın” dedim, “Ben burada doğdum, burada büyüdüm. Ölünceye kadar bunu söyleyeceğim. Benim mezarım da burada. Param da burada. Her şeyim burada. Siz yanlış düşünüyorsunuz. Çünkü Türkler’i tanımıyorsunuz. Siz Türklerin haklarına sahip olsanız bu ülkede, Rumlara su vermezsiniz” dedim. “Tamam, Fedon Bey anlaşıldı” dedi.

“BANA DA LEFTER GİBİ BİR CENAZE YAPILACAĞINI BİLSEM BUGÜN ÖLÜRÜM” diyerek söylemini noktaladı.

İran eski bir medeniyet, verimli toprakları ve zengin petrol yatakları olan bir ülke.
Rıza Şah babasından kalan ülkesini daha zengin ve modern hale getirdi. Tarımda, sanayide hızlı gelişme sağladı “Ak Devrim” adıyla kalkınma programını hayata geçirdi. Yollar, köprüler, hastaneler, havalimanları ve çeşitli yatırımlar yaptı.

Amerikan dostuydu. Daha sonra Avrupalı liderlerle de iyi ilişkiler kurdu. İran halkının desteğini almıştı. 1957 yılında ABD’nin desteğiyle İran Gizli Polis Teşkilatı olan SAVAK‘ı kurdu. 1961 yılında Millet Meclisi’ni kendine bağladı. Kendisine bağlı özel koruma ordusu kurdu.
Liyakatı değil sadakati ön plana aldı. Yakın çevresini yandaş yalakalarla doldurdu, kendisine muhalefet yapan, eleştiren herkesi *Düşman* gibi görmeye başladı. Siyasetçi, yazar, gazeteci, akademisyen, aydınlar, sinema sanatçıları ve hatta film senaristlerini bile SAVAK kanalıyla baskı ve zulüm altına almaya başladı. Haksız tutuklamalar, tehditler, şantajlar, faili meçhul cinayetler hızla artış gösterdi. Yandaş basın yarattı ve sonunda kendi partisi olan Rastahiz (Diriliş) Partisi dışında bütün siyasi partileri kapattı.

Rıza Şah Pehlevi 1967 yılında kendini Krallar Kralı (ŞEHİNŞAH) karısı Farah Diba’yı ise en büyük imparatoriçe (ŞAHBANU) ilan etti. Şah, kendisini DÜNYA LİDERİ, İran’ı ise KÜRESEL GÜÇ olarak görmeye başladı.

Kibir ve gurur içinde, bütün dünya liderlerinin kendisini kıskandığını ve kendisine gizli hayranlık duyduğunu sanıyordu.

Saray’da ihtişam içinde, özel yetiştirilmiş gıdalarla beslenmeye başladı. Altın, mücevher ve süs tutkunuydu. Gösterişe ve itibara büyük önem veriyordu. Rıza Şah Pehlevi aslında ülkesini soyuyordu. Soygunu üç kanaldan yapıyordu.
VakıfBanka Özel büro Kendisine bağlı çeşitli vakıflar, hayır işleri yapıyormuş gibi gösterip milletin kene gibi kanını emiyordu. İran’daki bütün bankalarda Pehlevi ailesinin parası vardı ama içlerinden bir tanesi özeldi ve bütün yurtdışı para transferlerini o kanaldan gerçekleştiriyordu. Ayrıca Merkez Bankası Şah’ın tam kontrolu altındaydı. Dövizlerde kur değişikliği, emisyon hacmi ve rezervlerde Şah’ın izni olmadan işlem yapılmıyordu Ve üçüncü ayak Özel Muhasebe Bürosu güçlü bir holding gibi çalışıyordu. İhaleler, finansman işlemleri, ekonomik bütün hisse hareketleri buradan yönetiliyordu. Petrol ihracatından önemli pay alıyordu. Dünyada 207 tane çok uluslu şirkette ortaklık vardı. Burası İran iş dünyasının kalbiydi. Ekonominin bütün verileri izleniyordu ve Şah’ın şirketi olarak tanınıyordu.

Gelelim filmin sonuna. Şah, ailesi ve çok yakınlarından oluşan 20 kişilik bir grup 16 Ocak 1979 günü Tahran Havalimanı’ndan özel uçakla havalandı.

Bir çok ülkeye sığınma başvurusu yapmıştı.

Eğitimini yaptığı ve adeta ikinci vatanı gibi sevdiği İsviçre ret yanıtı veren ilk ülke oldu.

Aşık olduğu ikinci karısı Süreyya’nın yaşadığı ve kendisinin de çok sevdiği ve yaşamak istediği Paris’in Elysee Sarayı’ndan da ret cevabı geldi. Fransa’da Şah’ı istemiyordu. Fransa’nın yavrusu minik bir prenslik olan Monaco’dan da ret yanıtı geldi. Şah’ı ve ailesini kimse istemiyordu. Oysa pek çok ülkede bankalarda serveti yatıyordu.

Şah’ın en güvendiği ülkelerden Meksika ve Kanada yanıt verme zahmetine bile katlanmazken, İngiltere kısa bir açıklamayla Şah’ı kabul edemeyeceğini açıkladı. Kendisini *KÜRESEL LİDER* gibi gören Şah açıkta kalmıştı. ABD’nin efsane Dışişleri Bakanı Kissinger devreye girdi, Başkan Carter‘ın aracılığıyla, Bahama Adaları Şah’ı sadece 3 aylığına misafir edebileceğini açıkladı. Şah ve yanındakiler Bahama’ya indi ve zor günleri başladı. Ancak 3 ay dolmadan Bahama bu ünlü ailenin ülkeden çıkmasını istedi. Tekrar Kissinger’e ricada bulundular ve geçici süre için Meksika’ya sığındılar. Bu arada Güney Afrika Cumhuriyeti’ne başvurdular ve ret yanıtı geldi. Panama ev hapsi koşuluyla Şah ve ailesini kabul etti. O günlerde imparatoriçe Farah Diba Pehlevi Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat’ın karısı Cihan’a telefon açıp, ağlayarak yalvardı ve acil yardım istedi. Mısır, Pehlevi ailesini ülkesine davet etti. Kadın dayanışması ve annelik hissiyatı bir aileyi kurtarmıştı. Mısır Devlet Başkanı Sedat, Şah ve ailesine Kahire’de bir saray tahsis etti ve Rıza Şah Pehlevi yaşama gözlerini kapadığı 27 Temmuz 1980 tarihine kadar burada yaşadı. Pankreas kanserinden ölmüştü ve fırtınalı geçen hayatı 59 yaşında noktalanmıştı. Şah’ın kişisel ve aile fertleriyle birlikte servetinin ne olduğunu hiç kimse öğrenemedi. Halen de bilinmiyor. Ortada sadece tahminler var. Humeyni yönetime geldikten hemen sonra Şah döneminde yurtdışına milyar Dolarlar aktaran 177 kişilik bir liste açıkladı. Bu listede bazı bakanlar, belediye başkanları ve kamu yöneticileri vardı. Bu liste buzdağının sadece görünen yüzüydü! Bir başka eylem.. Tahran’daki ABD Büyükelçiliği Humeyni döneminde 1979 Kasım ayında basıldı ve 52 Amerikalı rehin alındı. İran Hükümeti, ABD’den Şah’ın kendisi ile kaçırdığı servetinden 36 milyar Dolar’ın İran’a iadesini istedi, ancak ABD kabul etmedi.

Şah’ın ve ailesinin İran dışına ne kadar para kaçırdığı bilinmiyor. Zira farklı ve gizli, sahte isimlerle pek çok ülke ile vergi cenneti olarak adlandırılan bazı adalarda açılan binlerce hesap vardı.

Büyük diktatör Rıza Şah Pehlevi 59 yaşında öldü. Mahsun prenses Süreyya tek başına yaşadı, 2001’de Paris’teki evinde öldü, mirasçısı olmadığı için tüm serveti Fransa devletine kaldı. Son eş Farah Diba 1980 yılında dul olarak Kahire’den ayrıldı. Çocuklardan Leyla 31 yaşında kokain ve ilaç komasına girerek öldü. Ali Rıza Pehlevi 45 yaşında başına kurşun sıkarak yaşama veda etti. Çocukları tek başına sokağa çıktığında rahatsız edilmekten bıkmıştılar.

Pek çok ülkede yüzlerce bankaya transfer edilen fakir İran halkının paraları başka devletlerin hazine hesaplarına geçti ve bir masal noktalandı.

Savak yöneticilerinden eski bir polis şefi Pervez Sadeghi “Humeyni rejiminin başarısı kendisinden değil, Pehlevi dönemindeki soygunlar, yolsuzluklar, hukuksuzluklar ve haksızlıklardan kaynaklanıyor..” diyerek aslında geniş fotoğrafa dip notu koyuyordu. Paranın gücüne inanarak kendisini İLAH gibi gören kibirli insanlara Şah Rıza Pehlevi rol model olmalı ve ciddi bir hayat dersi çıkarılmalıdır.

A N L A Y A N A

Aziz Sancar – Bilime Adanmış Bir Hayat

Doğduğu Yer: 8 Eylül 1946, Mardin, Savur ilçesi
Ailesi: Okuma yazma bilen ama formal eğitimi olmayan bir çiftçi ailesinin çocuğu
Çocukluğu: Küçük bir Anadolu kasabasında, kalabalık bir evde, kitaplarla büyüdü. Ailesi eğitime çok önem veriyordu. Annesi ve babası, kendi okuyamasalar da tüm çocuklarını okutmak istiyordu.

İlk Büyük Adım: İstanbul Tıp Fakültesi

Aziz Sancar, liseyi birincilikle bitirdikten sonra İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni kazandı. Fakülteyi de birincilikle bitirdi. Doktor olarak çalışmaya başladı, ancak aklında hep “bilim” vardı. Tıp onu tatmin etmiyordu; insan vücudunu değil, hücrenin içini, DNA’nın sırlarını keşfetmek istiyordu.

Amerika’ya Gidiş

Kazandığı bursla ABD’ye, Dallas’taki Teksas Üniversitesi’ne gitti. İngilizceyi yeni öğrenmişti. İlk zamanları çok zor geçti. Dilini geliştirmek için bulaşıkçılık bile yaptı. Ama vazgeçmedi. 3 yıl içinde moleküler biyoloji ve DNA onarımı üzerine çalışmalar yapmaya başladı.

Çığır Açan Araştırma: DNA Onarımı

Sancar, hücrelerin DNA’larını nasıl onardığını keşfetti. Bu, kanser tedavisinden yaşlanma sürecine kadar birçok alanda çığır açan bir buluştu.

2015 yılında bu çalışmasıyla Nobel Kimya Ödülü kazandı. O gün, dünyaya şu sözlerle seslendi:

> “Bu ödülü Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’ne borçluyum.”

Aziz Sancar’ın Duruşu

ABD vatandaşı olmasına rağmen Türk kimliğini gururla taşıdı.

Bilimsel başarıya rağmen mütevazı ve disiplinli yaşam tarzını hiç bırakmadı.

Tüm ödüllerini, Türkiye’de kurduğu “Aziz Sancar Eğitim Vakfı” ve “Bilim ve Türk Kültürü Evi”ne bağışladı.

Gençlere her zaman şu mesajı verdi:

> “Çok çalışın. Bilim şans değil, emektir.”Aziz Sancar – Bilime Adanmış Bir Hayat

Doğduğu Yer: 8 Eylül 1946, Mardin, Savur ilçesi
Ailesi: Okuma yazma bilen ama formal eğitimi olmayan bir çiftçi ailesinin çocuğu
Çocukluğu: Küçük bir Anadolu kasabasında, kalabalık bir evde, kitaplarla büyüdü. Ailesi eğitime çok önem veriyordu. Annesi ve babası, kendi okuyamasalar da tüm çocuklarını okutmak istiyordu.

İlk Büyük Adım: İstanbul Tıp Fakültesi

Aziz Sancar, liseyi birincilikle bitirdikten sonra İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni kazandı. Fakülteyi de birincilikle bitirdi. Doktor olarak çalışmaya başladı, ancak aklında hep “bilim” vardı. Tıp onu tatmin etmiyordu; insan vücudunu değil, hücrenin içini, DNA’nın sırlarını keşfetmek istiyordu.

Amerika’ya Gidiş

Kazandığı bursla ABD’ye, Dallas’taki Teksas Üniversitesi’ne gitti. İngilizceyi yeni öğrenmişti. İlk zamanları çok zor geçti. Dilini geliştirmek için bulaşıkçılık bile yaptı. Ama vazgeçmedi. 3 yıl içinde moleküler biyoloji ve DNA onarımı üzerine çalışmalar yapmaya başladı.

Çığır Açan Araştırma: DNA Onarımı

Sancar, hücrelerin DNA’larını nasıl onardığını keşfetti. Bu, kanser tedavisinden yaşlanma sürecine kadar birçok alanda çığır açan bir buluştu.

2015 yılında bu çalışmasıyla Nobel Kimya Ödülü kazandı. O gün, dünyaya şu sözlerle seslendi:

> “Bu ödülü Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’ne borçluyum.”

Aziz Sancar’ın Duruşu

ABD vatandaşı olmasına rağmen Türk kimliğini gururla taşıdı.

Bilimsel başarıya rağmen mütevazı ve disiplinli yaşam tarzını hiç bırakmadı.

Tüm ödüllerini, Türkiye’de kurduğu “Aziz Sancar Eğitim Vakfı” ve “Bilim ve Türk Kültürü Evi”ne bağışladı.

Gençlere her zaman şu mesajı verdi:

> “Çok çalışın. Bilim şans değil, emektir.”

O günlerde Avrupa’da, çocuk hastalıkları (pediyatri) bağımsız bir branş olarak yeni yeni gelişiyordu, yenidoğan ölüm oranı neredeyse %25’lere yaklaşmıştı.

O zamanlarda binlerce bebeğin ölmesinin başta gelen sebeplerinden biri ishaldi.
Doktor Moro, bu bebekleri kurtarmak için bir yol aramaya başladı ve bulduğu çözüm son derece basit ve bir o kadar da dahiceydi.
Ernst Moro, bebeklere kendi tarifine göre pişirilen havuç çorbası yedirmeyi öneriyordu.
Moro’nun havuç çorbasında sadece üç malzeme bulunuyordu:
– 500 g havuç
– Su
– Tuz
Havuç çorbasının tarifi.
Öncelikle havuçları soyup güzelce yıkayın, daha sonra yumuşayana kadar kaynatın. Süzgeçten geçirdiğiniz havuçlara karışım 1 litre olana kadar su ve bir tutam da tuz ekleyin.
Bu basit havuç çorbası tarifinin bebeklerdeki, en kötü ishal vakalarını bile durdurduğu görüldü.
Moro, bu tarifiyle binlerce bebeğin hayatını kurtardı. Daha sonra yapılan araştırmalar, havuçta bulunan oligosakkaritlerin,4 bakterilerin bağırsak duvarına yapışmasını önleyerek ishali durdurduğu gösterildi. Zamanla bu tedavinin yerini antibiyotikler ve ishal önleyici ilaçlar aldı. Bu çorba, o günlerde bebek ve çocuk ölüm oranlarını inanılmaz ölçüde düşürdü.
Havuç çorbasının yanında, Ernst Moro’nun pediyatri dünyasında çığır açan birçok keşfi de bulunuyor.
Yenidoğanlarda “spastik serebral palsi”nin tespit edilmesine yardımcı olan “Kucaklama Refleksi”ni ya da “Moro Refleksi”ni keşfetti.
“İlk Trimester” terimini buldu ve hamileliğin bu dönemindeki önemli özellikleri açıkladı.
Tüberküloz için, 1960’lı yıllara kadar kullanılan basit bir deri testi geliştirdi.
Anne sütüyle beslenen bebeklerin, mamayla beslenen bebeklere nazaran bakterilerle çok daha etkili şekilde mücadele ettiğini keşfetti.
Doktor Moro, Heidelberg Üniversitesi’nden 1936 yılında emekli oldu ve 1948 yılına kadar özel muayenehanesinde çalışmaya devam etti.
Moro 1951 yılında, Almanya/Heidelberg’de vefat etti. Saygıyla anıyoryz
{Murat Demirocak}

Ebeveyni; Anne: Sevim, Baba: Mustafa

1981‘de Orta Eğitimini ERZURUM İmam Hatip Lisesi‘nde tamamladı.

1988‘de İstanbul Üniversitesi, Tıp Fakültesi’nden mezun oldu.

1989/1990‘da ŞANLIURFA/VİRANŞEHİR Sınır Jandarma Taburu Tabibi olarak askerlik hizmetini ifa etti.

1991/1996 yıllarında İstanbul Üniversitesi Kardiyoloji Enstitüsünde, Kardiyoloji Uzmanlık Eğitimi’ni tamamladı.

1997/2008 yıllarında ADAPAZARI SGK Hastanesi‘nde Kardiyoloji Uzmanı olarak görev yaptı.

2008 yılından itibaren ÖZEL KALPMER TIP MERKEZİ‘nde Kardiyoloji Uzmanı olarak çalıştı.

2024‘den itibaren Kardiyoloji Muayenehanesi Hekimi olarak çalışmaya devam etmektedir.

Evliliği: 1988‘de Ülkü Hanım ile evlendi.    Ömer Faruk, Talha ve Mustafa Harun isimlerinde 3 evlat babasıdır.

Y o r u m l a r      :

Doğu Türkistan’ın İli Nehri üzerindeki Gulca Kentinde, 4 Temmuz 1919′da dünyaya geldi. 1932′de öğrenimine İstanbul’da devam etti. Almanya’da Berlin Üniversitesi’nde ve İstanbul Teknik Üniversitesi’nde inşaat yüksek mühendisliği okudu.

Almanca, Rusça, İngilizce, ve Türk lehçeleri (Tatarca, Özbekçe, Başkurtça, Tarançıca, Kaşkarlıkça (yani Uygurca), Kazakça, Kırgızca, Azerice, Türkiye Türkçesi ile kendi ana lehçesi olan, Tümenlikçe) dışında Yunanca, Latince, İtalyancayı meslek araştırmalarına yarayacak kadar bilen Mirşan, hayatının büyük bir kısmını Türk tarihi ile ilgili yeni tezler ortaya atarak büyük tartışmalara yol açtı.

Etrüsk Yazısını dünyada ilk defa okuyan Mirşan, Orhon-Selene Yazıtları üzerinde de incelemelerde bulundu. Atlantis olarak bilinen mitolojik uygarlığa ilişkin yeni iddialar ortaya attı. Bunun yanında Türk tarihiyle ilgili tartışma yaratacak yeni teoriler öne sürdü.

Yaşamı boyunca;

Etrüsk Yazısını dünyada ilk defa okudu.
Orhon-Selene Yazıtları üzerinde eşşiz incelemelerde bulundu.
Onbinlerce yıllık Türk tarihini aydınlatıcı çalışmalar yaptı.
Sölgentaş Mağarasında Türkçenin 16.000 yıllık izlerini buldu.

Çeşitli Savları

* Yazı M.Ö 16.000 yılında Türkler tarafından icat edildi.

* Kürtçe’nin Ön-Türkçe’den sözcükler barındırdığı gibi bu sözcükleri Arapça ve Farsça’ya da taşımıştır.

* Anadolu’da da Ön-Türkçe yazıtlar bulunmaktadır.
* Latin, Yunan, Fenike ve Kril alfabelerinin Ön-Türkçe’den oluşmuştur.

* Roma’nın küllerinden kurulduğu medeniyet olan Etrüskler Türk’tür. (Etrüskçe yazıtlar ilk defa 2004 senesinde Kazım Mirşan tarafından çözümlenmiştir.)
*
* Etrüskçe Türkçe’dir
* Skandinavya ve Avrupa’da 5000′den fazla Türkçe yazıt bulunmaktadır.

* Mısır’daki eşteşlerinden 2000 yıl daha eski ve iki kat daha büyük olan ve şu anda yasaklanmış bölgede bulunan piramitler Türkler tarafından yapılmıştır.

Eserleri
Türkçe

1. 1966: Türk Metriği
2. 1970: Prototürkçe Yazıtlar
3. 1978: Altı Yarıq Tigin (182)
4. 1983: Prototürkçe’den Bugünkü Kürtçeye
5. 1983: Urgun-Selene Yazıtları için Kabul Olunan Tarih Tespitlerinin Yeniden Gözden Geçirilmesi
6. 1985: Anadolu Prototürkleri
7. 1990: Prototürk Bilginlerine Göre Astrofizik
8. 1991: Bolbollar
9. 1993: Prototürkçe Yazıtlar Hakkında Konferans
10. 1993: Yazı İşretleri
11. 1993: Alfabetik Yazı Başlangıcı ve Glozel Yazıtları
12. 1994: Alfabetik Yazı Başlangıcı
13. 1992: Tatarcanın Türk Alfabesi İle Yazılması (12)
14. 1995: Side Bitigtaşları
15. 1995: Öztürkçe “-sal” eki
16. 1996: Preportekiz Bitigtaşları
17. 1996: Barış Yolunda Eğitim
18. 1997: Bugünkü Avrupa Dillerinde Prototürkçe İzleri
19. 1996: Fiillerin İsim Ve Mastar Halleri İle Sıfat-Fiil ve Zarf-Fiil Alanlarında Bugünkü Avrupa Dillerinde Etrüskçe İzleri
20. 1998: Dinlerin Gelişimi, Erken Türk Dininden Doğan Dinler, Side, Pre-portegiz, Glozel, Pre-Mısır, Etrüsk, Protpgrek ve Hinduizm, Tevrat, İncil, İslam
21. 1998: Etrüskler, Tarihleri, Yazıları ve Dilleri
22. 1999: Türk Takvimi
23. 1999: Erken Türk Devletleri ve Türük Bil
24. 2000: Sölgentaş Mağarası
25. 2000: Bilge Atun Uquq: Türük Bilge Qağan Nine Bitig
26. 2000: Moğulstandaki Kısa Yazıtlar
27. 2000: Hiyeroglifler
28. 2000: Avrupa,Sibir ve Orta Asyadaki En Eski Yazıtlara Dayanılarak Deşifre Edilen Pra-Mısır Hiyeroglifleri
29. 2001: Makaleler
30. 2003: Erken Türklerin Skandinavya Yazıtları

İngilizce

1. 1986: Univerzum bir çerçeve gibi Statik bir sistemidir?
2. 1992: Anadoludan Piktogrammlar, Petroglifler, ISUB-ÖG ve UW-ON yazıtları
3. 1992: Prototürk Bilginlere göre Kozmik invariansların Manipülasyonu
4. 1996: Fiillerin İsim ve Mastar Halleri ile Sıfat-Fiil ve Zarf-Fiil alanlarında Bugünkü Avrupa Dillerinde Etrüskçe İzleri
5. 2000: Avrupa,Sibir ve Orta Asyadaki En Eski Yazıtlara Dayanılarak Deşifre Edilen Pra-Mısır Hiyeroglifleri
6. 2002: Eski Türk Bilginlerine göre Fizik ve Astrofizik Bilimi [The Science of Physics and Astrophysics According Old Tukish Scholars]
7. 2003: Erken Türklerin Skandinavya Yazıtları
8. 2003: Erken Türklerin Anadolu Yazıtları

Almanca

1. 1968: Hiperstatik Sistemlerin Eşdeğer Yükler ile Hesabı
2. 1973: Proto-Grekçe Yazıtların Deşifre Edilmesi
3. 1993: Alfabetik Yazı Başlangıcı ve Glozel Yazıtları
4. 1993: Prototürkçe Gramer
5. 1996: Pro-Portekiz Yazıtları
6. 1996: Türlü Dillerde Proto-Türkçe İzleri
7. 1997: Etrüsk Yazıtları
8. 2003 Erken Türkler Anadolu yazıtları

Türk tarihi yeterince araştırılmamıştır. Ne yazık ki Araştırmaların pek çoğu da Çin Rus ve batı kaynaklıdır. Türk Tarihi konusunda Prof. Dr. Kâzım Mirşan hocanın incelemeleri çok önemlidir. Her insanımızın Kâzım Mirşan hocamızın eserlerini okumalarını öneriyorum.

Kimileri Türk Tarihini İslam sonrası 1000 yıla kimileri 2200 yıla sığdırmaya çalışıyor . Kimileri ise Anadolu’ya gelisimizi ve Anadolu’da ki varlığımızı da 1071 Malazgirt zaferine bağlamaktadır.

Artık bu kısa ve eksik tarihe mahkum olmaktan kurtulmalıyız.

Üzüntü duyduğum bir başka husus ise İslam’a aykırı, küfür, şirk gibi düşüncelere kapılıp bir türlü *Türküm* diyemeyenleredir. İslamın yasakladığı millet gerçeği değildir. Irkçılık kavmiyetcilik ve zulümdür. *Ben türküm* demek zulüm değildir. Hakikatin kendisidir. Irkçılık değil mensubiyet duygusudur. Üstünlük taslamak değil, bir şuurdur. Çünkü üstünlük sadece takvada, insanın en iyi insan olarak davranışdadır.

EY İŞÇİ
Bugün hür yaşamak hakkı seninken,
Patronlar o hakkı senin almışlar elinden..
Sa’yınla edersin de “tufeyli”leri zengin.
Kalbinde niçin yok ona karşı yine bir kin?
Rahat yaşıyor, işçi onun emrine münkâd;
Lakin seni fakr etmede günden güne berbâd.
Zenginlere pay verme, yazıktır emeğinden.
Azm et de esaret bağı kopsun bileğinden.
Sen boynunu kaldır ki onun boynu bükülsün.
Bir parça da evlatlarının çehresi gülsün.
Ey işçi
Mayıs 1’de bu birleşme gününde şüphe bugün kalmadı bir mani önünde.
Baştanbaşa işte koca dünya hareketsiz;
Yıllarca bu birlikte devam eyleyiniz siz.
Patron da fakir işçilerin kadrini bilsin
Ta’zim ile, hürmetle sana başlar eğilsin.
Dün sen çalışırken bu cihan böyle değildi.
Bak fabrikalar uykuya dalmış gibi şimdi.
Herkes yaya kaldı, ne tren var, ne tramvay
Sen bunları hep kendin için şan-ü şeref say.
Birgün bırakınca işi halk şaşkına döndü.
Ses kalmadı, her velvele bir mum gibi söndü.
Sayende saadetlere mazhar beşeriyet;
Sen olmasan etmezdi teali medeniyet.
Boynundan esaret bağını parçala, kes, at!
kuvvetedir hak, hakkını haksızlara anlat.

*. *. *
3 kez evlendi.
İlk eşi Yaşar Zeliha ismini beğenmedi.
Yaşar Nezihe oldu.
İlk eşini kaybetti, diğerlerinden boşandı.
Hem sosyalist, hem başörtülüydü.
İlkelerinden hiç taviz vermedi.
Ama bedeli de ağır oldu.
Hayatının son günlerinde çok geçim sıkıntısı çekti.
Geliri sadece babasından kalan 42.5 kuruşluk emekli maaşıydı.
Aç kaldı..
Sonunda dayanamadı Ankara’ya bir isyan mektup yazdı.
“Rahmetli pederimden emanet kağıt para olarak 42.5 kuruş, kırk on beş de para veriyor. Bu para ile bu hayatı sürüklemek mümkün değil. İhtiyar bir kadınım, evvelki gibi çalışamıyorum. Gözlerim görmüyor. Yağsız en kuvvetli makineler bile işlemez. Hayatım daima açlık ve acılar içinde geçiyor. Açlık alçaklık değildir. Uzun müddet bu hale tahammül mümkün değil. Bir gün haber-i vefatım işitilirse açlıktan öldüğüme herkesin vicdanı emin olsun.”
Ankara’dan ses çıkmayınca, bu mektubu gazetelere yolladı.
Bir kaç muhalif gazete yayınladı.
Olay oldu.
Ankara çok kızdı.
Hakkında soruşturmalar açıldı.
5 Kasım 1971’de sefalet içinde öldü.
Sessiz sedasız Küçükyalı Altıntepe Mezarlığı’nda gömüldü.
Uğruna mücadele verdiği milyonlar adını bile duymadı.
Özellikle duyurulmadı.
Yaşar Zeliha Bükülmez sanki hiç yaşamamıştı.
#SedatKaya

Dikeç, 01.01.1971’de KahramanMaraş/ Göksun’da dünyaya geldi.

İlköğretim ve lise tahsilini memleketinde yaptıktan sonra Jandarma Asb. Meskek Yüksek Okulu’na devam etti. Halen başarılı bir Jandarma Astsubay olarak mesleğini devam ettirmektedir.

Mükemmel bir nışan alma kabiliyeti olan Dikeç, Türk Atıcılık Sporunda *MİLLİ ATICI* damgasını basarak Uluslararası Yarışmalarda başarılarıyla Türk Milletini Onurlandıran iyi bir askerdir.

2012 YAZ OLİMPİYATLARInda Türkiye’yi başarıyla temsil etti.

2013 AKDENİZ OYUNKARI’nda ise 1 altın, 1 gümüş Madalyayı Türkiye’ye getirdi.

2016 YAZ OLİMPİYATLARInda da başarılar sergiledi.

2024 YAZ OLİMPİYATLARUnda 2.olup, Gümüş Madalyayı Türkiye’ye getiren Jandarma Kıdemli Başçavuş Yusuf Dikeç, adını Türk Milletinin Medar İftiharı sayfasına yazdıran MİLLİ ATICImızdır.

Ayrıca kendisi Kalevela destanını derlemiştir, büyük bir dilbilimcidir. Ural-Altay dil benzerliklerini tespit etmiş ve derlemiştir.

Matthias’ın babası bir rahiptir, babası 1825 yılında vefat etmiştir. Matthias okul yıllarında başarılıydı, ancak o dönem ülkede ekonomik kriz ve kıtlık vardı.

1830′da kasabasından ayrılıp Başkent Helsinki’ye geldi, Ailesi onun bir rahip olmasını istiyordu ancak o bunu kabul etmedi. Matthias Asya ve Ural dillerine ilgi duyuyordu. Bu yüzden Asya dilleri ve Etnolojisi bilimi ile daha çok ilgilendi.

Matthias Araştırmalarını hızla sürdürdü, Fin ve Onlarla akraba olan dilleri araştırmaya başladı. Dönemin Usta dilbilimcisi olarak bilinen Rasmus Christian Rask ile Fincenin aslında Hint-Avrupa menşei bir dil olmadığına dair münakaşa etti. Castren daha sonra Sami mitolojisi ve Sami Folkloru okudu.

1839′da Ural-Altay dilleri ile ilgili bir doktora tezi yazdı.

1839′da Matthias Fin Edebiyat Derneğine katıldı, dil ve folklor malzemesi toplamak için Tüm Sibirya ve Asyayı dolaştı, Kalevela destanını İsveççeye çevirdi.

Castren, daha sonra 1841′de Lapland’a seyahat ederek büyük bir araştırma gezisi başlattı. Bu gezisinde bölgedeki insanlar hakkında bilgi topladı.

1842′de Türk dillerini araştırmak için Sibirya’ya gitmek istedi fakat bu Rus hükümeti tarafından kabul edilmedi.

Matthias, Petersburg Akademisine başvurarak gidebildi.

Sibirya’daki Nenetsleri ve diğer Türk halklarının dillerini, dini ritüellerini inceledi.

Bu araştırmalar

Finlandiya Hükümetinin hoşuna gitti ve ona burs vermeye başladı.

Matthias Kasım ayında Sibirya gezisine devam etti.

Uzun süren araştırmalar sonucunda *Komi dilbilgisi* adlı çalışmayı da tamamladı.

Kısa bir süre sonra, Castren Ural’a gitti. Önce kış başlangıcını beklemek zorunda kaldı daha sonra Ural gezisine çıktı, Fin dilleri ve akrabalık bağları hakkında önemli çalışmalarına devam etti.

1843′de Obdorskin’e geldi. Ancak o sağlığı konusunda endişe etmeye başladı. Kontroller neticesinde Akciğer hastalığına yakalandığı öğrenildi fakat Matthias yine de çalışmalarına devam etti.

1844 Mayısında Castren‘in araştırmaları Bilimler Akademisi tarafından Prestijli Demidov Ödülü‘ne layık görüldü.

1844 Yılında araştırmaları kitap halinde basıldı, aynı yıl Helsinki’de yine bir doktora aldı.

1844 Yılının sonbaharında Ural-Altay dilleri konulu bir konferans verdi.

1845 Şubat ayında Castren Yine Sibirya yolculuğuna koyuldu ve Nisan Ayında Tataristan‘ın Kazan şehrine geldi burada da araştırmalarına devam ederek 1845 yılında Grammerler ile ilgili kitap yazısını tamamladı.

Mayıs Ayında Sakha Türklerinin yaşadığı Tümen ve Tobolsk şehrine seyahat etti, çalışmalarına burada devam etti.

1846‘da çalışmalarını tamamladı. Çalışmaları Ural-Altay dil benzerliklerine çok büyük katkıda bulunmuştu. Castren Eylül Ayını Hanti-Mansilerin yaşadığı Surgut şehrinde geçirdi, burada da çalışmalarına devam etti.

Castren Yeniseysk Şehrine döndü, Evenk ve Tunguzlar ile ilgili çalışmalarına devam etti. Castren burada bilimsel çalışmalarının yanı sıra Tunguz kıyafetleri giyerek, avcı ekipmanları ile ava çıktı ve buradaki Tunguz ve Evenk halklarından geleneksel öğeler topladı. Bilimler Akademisine bunları gönderdi.

Castren Güney Sibirya dağlarında araştırmalar yaptı buradaki halklardan bazı öğeler topladı.

Aynı zamanda Türk dili lehçelerini araştırmaya başladı bunun için Orta Asya ülkelerini ve Çin’i ziyaret etti.

1848 Mart ayında Castren Buryatları ziyaret etti, daha sonra Moğolistan’daki Baykal gölü çevresinde incelemeler yaptı ve o çevredeki bazı yazıtları okudu.

1849 Yılının Ocak Ayında St.Petersburg’a geldi Castren’in Akciğer hastalığı hatsafaya varmıştı. Şubat ayında tüm yolculuğunu bitirdi, 4 yıl sonunda Helsinki’ye döndü.

Finlandiya’ya dönünce Castren, yeni çalışmalarını yayınlamaya başladı. Ural-Altay halklarındaki bazı Şamanik ritüel öğeleri karşılaştırdı. Türk, Moğol ve Fin dilindeki ortak noktaları buldu ve yayınladı.

Matthias, *Karşılaştırılmalı araştırmalar* yaptı onun amacı Ural, Türk ve Moğol dillerindeki benzerlikleri ortaya çıkarmak ve bu halkların arasındaki bağı göstermekti.

Castren, 1851 Yılında Fin dili ve Edebiyatı profesörü olarak atandı.

Castren Üniversitede Fince ve Fin-Ugor mitolojisi üzerine ders vermeye başladı.

Castren ölmeden önce Natalia Tengström ile evlendi, bir çocuk sahibi oldular fakat Matthias Alexander Castren aynı yıl hayatını kaybetti.

Matthias Alexander Castren, ömrü boyunca Ural-Altay dil ailesinin varlığını ispatlamak için çalıştı, hastalığına rağmen yine de çabaladı.

Bugün Finlandiya’da Yine bir Turancı olan ve Macar Turan Cemiyetinde Fin-Eston ensititüsünü açmayı başaran heykeltıraş Alpo Sailo tarafından yapılmış bir heykeli bulunmaktadır.

Ben de Matthias Alexander Castren’in biyografisini en detaylı şekilde Türkçeye çeviren birisi olarak, onun ruhunu şad ve bir Turancı olarak Mekanının cennet olmasını diliyorum.

Turancı Matthias Alexander Castren’in Aziz Hatırasına.

Nurhaci Cuyen